نگاهی به قضاوت تاریخ از جنگ‌افروزی‌ها

این که تاریخ در خصوص تمامی سران و رهبران کشورها و نحوه حکومت آنها حکم خواهد کرد، امری بدیهی است اما باید دید این مسأله در خصوص تاریخ پرهیاهو و جنجالی حکومت بوش پسر و بازتاب سیاست‌های یک جانبه‌گرایانه او در عرصه بین‌المللی چگونه مصداق می‌یابد؟ این سؤالی است که مطرح کردن آن در واپسین ماه‌های دوره ریاست جمهوری بوش خالی از لطف نیست! به گزارش ایسنا روزنامه البیان ـ چاپ امارات متحده عربی ـ در تحلیلی تحت عنوان بوش و تاریخ به ارزیابی این موضوع پرداخته است.

البیان می‌نویسد: پاسخ به این سؤال که تاریخ در خصوص جورج بوش چگونه حکم می‌کند ما را بر آن می‌دارد که ابتدا تاریخ معاصر هر یک از روسای جمهوری آمریکا را که از زمان جنگ جهانی دوم تا به امروز بر مسند ریاست جمهوری کاخ سفید نشسته‌اند، به یاد آوریم و سیاست خارجی آمریکا را که عملا در انجام جنگ‌های بدون توجیه متبلور شده است، ‌بازبینی کنیم.

به این ترتیب در می‌یابیم که تمام سیاست خارجی آمریکا طی این دوران در خدمت به اهداف ائتلاف صنعتی نظامی این کشور بوده که تعداد زیادی از شرکت‌های بزرگ صنایع نظامی بر آن سیطره دارند. در ادامه این تحلیل آمده است: جورج بوش پسر نیز از این قاعده مستثنی نیست و ثبت سه جنگ در دوره هشت ساله ریاست جمهوری وی مهر تأییدی بر این مسأله است، جنگ‌هایی که حتی تا پیش از خروج بوش از کاخ سفید پایان نمی‌یابد و جانشین او نیز باید با پیامدهای آن درگیر باشد.

این سه جنگ، شامل جنگ عراق و افغانستان با محدوده جغرافیایی مشخص و جنگ موسوم به مبارزه با تروریسم با دامنه جغرافیایی نامحدود است که نه‌ تنها از نظر مکانی بلکه از بعد زمانی نیز نامشخص و نامحدود است و به این ترتیب می‌توان گفت که جورج بوش نسبت به روسای جمهوری سابق آمریکا در جنگ‌افروزی و کمیت و کیفیت این جنگ‌ها پیشتاز است.

البیان ادامه می‌دهد: از جنگ جهانی دوم تاکنون، 11 رئیس‌جمهوری در آمریکا حکومت کرده‌اند که اولین آنها هری ترومن بود که بین سالهای 1945 تا 1953 بر آمریکا حکومت کرد. طی این مدت آمریکا به طور مستقیم در جنگ بین بخش‌های شمالی و جنوبی کره دخالت کرده و به بهانه جلوگیری از نفوذ کمونیسم به جانبداری از کره جنوبی پرداخت.

پس از آن آمریکا جنگ فراگیری را علیه جمهوری ویتنام طرح‌ریزی کرد که هر چند این جنگ در زمان ریاست جمهوری دوایت آیزنهاور عملی نشد اما دخالت‌های اطلاعاتی و سیاسی حکومت او در روشن کردن شعله‌های این جنگ بی‌تأثیر نبود و سرانجام جنگ علیه ویتنام در سال 1965 و در دوره ریاست جمهوری لیندون جانسون به طور رسمی آغاز شد و تا زمان به قدرت رسیدن ریچارد نیکسون ادامه یافت که در این دوران شدت یافته و سرانجام با شکست آمریکا در سال 1975 به پایان رسید. این تحلیل می‌افزاید: دوره ریاست جمهوری رونالد ریگان نیز با جنگ‌هایی همراه بوده که یکی از این دو جنگ، ‌جنگ داخلی در لبنان است که آمریکا طی آن به جانبداری و حمایت از مسیحی‌های مارونی در لبنان علیه مسلمانان پرداخت.

دومین جنگ دوران ریاست جمهوری ریگان نیز جنگ کونترا است که طی آن واشنگتن از شورشیان کونترا علیه حکومت ساندنیست‌ها در نیکاراگوئه حمایت می‌کرد. اما جنگ خلیج ‌فارس در سال 1991 که به رهبری آمریکا صورت گرفت در دوره ریاست جمهوری جورج بوش پدر علیه عراق روی داد که بخش مهمی از تاریخ معاصر روسای جمهوری آمریکا را به خود اختصاص داده است.

البیان در پایان این تحلیل می‌نویسد: بوش پسر نیز نه به عنوان یک رئیس‌جمهوری صاحب دستاوردهای اعجاب‌انگیز، ممتاز و خلأق بلکه همانند دیگر روسای جمهوری آمریکا در راستای حفظ منافع شرکت‌های صنایع نظامی این کشور که تبلیغ کالاهای تولیدی‌شان جز از طریق جنگ‌افروزی و ایجاد جنگ‌های پی‌درپی امکان‌پذیر نیست، در تاریخ جای خواهد گرفت.