امنیت؛ گوهر گمشده افغانستان (بخش اول‌)

نوشته: عزیز نوری
«توماس هابز»، فیلسوف انگلیسی زمانی گفت که <من با یک همزاد به دنیا آمده و با آن زیسته‌ام و آن ترس است.> این گفته شاید حرف دل بسیاری از مردم افغانستان باشد. آنهایی که در سال 1357 به دنیا آمده بودند، امسال در حالی سی ساله می‌شوند که هیچ سالی را به صلح بهار نکرده‌اند.
در افغانستان، امنیت گوهر گمشده است. جنگ بیش از سی سال با شدت بر مردمان این کشور سایه افکنده است. جنگهایی که بعد از کودتای 7 اردیبهشت 1357 شروع شد و در دهه 70 به اوج خود رسید. در دهه80، بعد از تشکیل دولت، برگزاری انتخابات لویی جرگه قانون اساسی، تصویب این قانون، انتخابات پارلمان و ریاست جمهوری و حضور بیش از 60هزار نیروی خارجی در این کشور، امید می‌رفت که کم‌کم جنگ پایان یافته و امنیت برقرار شود، اما آنچه اتفاق افتاد، درست عکس این قضیه بود. بعد از سال 1383 و انتخاب حامد کرزای به ریاست جمهوری، اوضاع امنیتی کشور نه تنها بهتر نشده است، بلکه هرساله بدتر شده است، به نحوی که سازمان ملل متحد از آغاز حمله نیروهای خارجی تا سال85، هرسال را خونبارترین سال افغانستان دانست، اما آمارها نشان می‌دهد که در سال 86 وضعیت امنیتی به مراتب از سال‌های قبل بدتر بوده است.طبق گزارش سازمان ملل متحد در هفت ماه گذشته بیش از 2500نفر در افغانستان کشته شده‌اند که یک هزار نفر آنها غیرنظامی بوده‌اند و در بمباران نیروهای ائتلاف یا بمبگذاری و یا حملات انتحاری جان خود را از دست داده‌اند. براساس همین گزارش، میزان خشونت‌ها در افغانستان در سال جاری در مقایسه با سال قبل، 50درصد افزایش یافته است.
در شرایط کنونی ولایات سی و چهارگانه افغانستان را از لحاظ امنیت می‌توان به سه گروه تقسیم کرد:
1- ولایات ناامن - شامل: هلمند، قندهار، زابل، خوست، کنر، لغمان، نورستان، غزنی و اورازگان‌
2- ولایات نیمه آرام - شامل: فراه، نیمروز، پکتیا، پکتیکا، کاپیسا، میدان و وردک، بادغیس و فاریاب‌
3- ولایت امن - گرچه امنیت در این ولایات نسبی است، مانند کابل و رات.
طالبان در سالهای اخیر نه تنها به شمار حملات خود افزوده‌اند، بلکه با استفاده از شیوه و ابزارهای جدیدتر، اثرگذاری حملات خود را افزایش داده‌اند. حملات انتحاری تلفات فراوانی به بار می‌آورند و دقت در بمبگذاری کنار کاروانهای عبوری نیروهای خارجی، به طور بی‌سابقه‌ای افزایش یافته است. این در حالی است که طالبان برخی مناطق در ولایات جنوبی این کشور را نیز تحت کنترل خود در آورده‌اند. شهرستان <موسی قلعه> در ولایت هلمند چندین بار بین طالبان و نیروهای دولت دست به دست شده است. طالبان همچنین چند شهر کوچک در این ولایت را رسماً به کنترل خود در آورده‌اند. کرزای، درمانده از مقابله با طالبانی که هر روز قوی‌تر می‌شوند، بیشتر نوک تیز انتقاداتش را به سمت پاکستان نشانه رفته است.          ادامه دارد...