کرم محمدی
عشق و ارادت مردم ایران به امام خمینی(ره) موضوعی نیست که حتی دشمنان آن عبد صالح خدا بتوانند آن را انکار و یا مورد تردید قرار دهند. عجیب آنجاست که سختیها هم نتوانست کمترین خللی در این ارادت ایجاد نماید. بسیاری از پیروان و یاران و شاگردان امام؛ بحرانیترین لحظات و سختترین ایام در رژیم ستمشاهی را تحمل نمودند و متههای برقی مغز آنان را سوراخ نمود اما حاضر نشدند از این محبت دست بکشند و در آخرین رمقها نیز فریاد برمیآوردند که «دشمن خمینی کافر است».
به راستی چه عواملی باعث گردیده بودند تا کسی که نه سرمایهای داشت و نه قدرت و نیروی نظامیای و حرکات و زندگیش همواره زیر نظر رژیم قرار داشت اینگونه قبل از انقلاب اسلامی مورد حمایت مردم جایجای ایران قرار داشته باشد به نحوی که برای ورودش به کشور لحظهشماری کرده و سیوپنج کیلومتر مسیرش تا بهشت زهرا را گلباران نمایند و پس از پیروزی نیز علیرغم همه مشکلاتی که توسط ابرقدرتها و قدرتهای جهانی فراروی مردم قرار داده شد نهتنها از محبوبیت امام کاسته نشد بلکه به جرات و با افتخار میتوان وداع با او را باشکوهترین و بینظیرترین تشییع جنازه در تاریخ نام نهاد. بدیهی است این ماندگاری صدها دلیل دارد و چه بهجاست که هرکس به تناسب توان و وسع خویش در سالگرد عروج ملکوتی آن یگانه دوران برخی از آنها را مورد توجه قرار دهد تا نسل عزیز سوم با ویژگیهای امام خمینی(ره) آشناتر گردند.
1- کار برای خدا: در طول سالهای مبارزه و دوران تبعید و پس از بازگشت به وطن و دوران جنگ تحمیلی، در سخنرانیها و موضعگیریها و پیامهای امام، خدامحوری و کار خالصانه برای رضای معبود موج میزند. او عالم را محضر خدا میدانست ناکامیها را نتیجه اعمال دنیایی و کوتاهی انسانها و پیروزیها و کامیابیها را تفضل و عنایت خدای تبارک و تعالی در حق ملت ایران میدانست.
برای آنکه غرور و خودبزرگبینی دلها را از ذکر رب العالمین منحرف نگرداند، پیروزی درخشان و خیرهکننده در فتح خرمشهر را کار خدا نامید. وقتی که پیام فرزندانش در میدانهای آتش و خون فرستاد و بر بازوان آنان بوسه زد اعلام کرد که: دست بازوی شما را که دست قدرتمند الهی بر بالای آنست میبوسم و بر این بوسه افتخار میکنم. امام میفرمود «شما برای خدا کار کنید، برای خدا پیش بروید، برای خدا زحمت بکشید، برای خدا همه کارها را انجام دهید»، طبیعی است که هر کس بندگی خالصانه خویش بر درگاه معبود را عملا اثبات نماید محبوب خاص و عام میگردد بندگان خدا چراغهای فروزانی هستند که نور وجودشان مایه خیر و برکت بوده و هیچ معاندی نمیتواند این نور را خاموش گرداند همانگونه که زور و زر و تزور نتوانست مایه پرتوافشانی انوار هدایتها و رهبریهای امام خمینی شود.
2- شجاعت: یکی از ویژگیهای بارز شخصیت حضرت امام خمینی(ره)؛ شجاعت ایشان است و این خصوصیت در زمان رژیم طاغوت و پس از آن تداوم یافت. آن زمان که نیروهایی رژیم وی را دستگیر کرده بودن بنا به گفته امام؛ سراپای وجود ماموران مسلح را خوف و وحشت فرا گرفته بود؛ امام بارها و بارها اعلام کرده بود که خمینی سینه خود را برای سرنیزههای شما (رژیم شاه) آماده کرده است؛ وقتی که دولت عراق به امام فشار آورد که نباید علیه دولت وقت ایران سخنی گفته و یا اعلامیهای صادر نماید امام با شجاعت این درخواست عراقیها را رد کرده و بر ادامه مبارزه حقطلبانهاش تاکید نمود؛ آن هنگام که فرودگاهها در اختیار نیروهای وابسته به رژیم پهلوی بودند و خبرهای ضد و نقیضی در خصوص احتمال هدف قرار دادن هواپیمای حامل امام منتشر میگردید؛ امام با آرامش قلبی و طمانینهای خاص در 12 بهمن 57 پای در خاک میهن گذاشت؛
آن زمان که در جنگ شهرهای بسیاری از نقاط مسکونی شهرهای کشورمان آماج حملات موشکی و هوائی دشمن بعثی قرار گرفت و متجاوزان علنا اعلام میکردند که بیت امام را هدف قرار خواهند داد و دلسوزان کشور به امام پیشنهاد مینمایند تا به جای امنی منتقل شوند به صراحت آن را رد نموده و میفرمایند من هم مانند همه مردم ایران هستم و جانم از جان آنان عزیزتر نیست. (قریب به مضمون) امام در برابر حوادث و رخدادهای بسیار بزرگ اعم از شهادت فرزند؛ یاران و شاگردان؛
هجمههای سنگین و ناجوانمردانه تبلیغاتی؛ محاصره تمامعیار سیاسی و اقتصادی و... مانند کوه محکم و استوار ایستاد و از اهداف و عقاید و برنامههای خویش و خواست ملت ایران دفاع نمود. به باور نگارنده اوج شجاعت و شهات امام راحل امت(ره) را باید در پذیرش قطعنامه 598 شورای امنیت دانست زیرا امام چند روز قبل از این اقدام بر تداوم جنگ تا رفع فتنه تاکید کرده بود و قبل از آن نیز فرموده بود اگر این جنگ بیست سال هم طول بکشد ما ایستادهایم؛ اما هنگامی که به این نتیجه رسیده بود که قبول قطعنامه در راستای منافع و مصالح ممالک است در پذیرش آن درنگ ننمود و این کار را تنها از آن روح بلند برمیآمد. اما میتوانست مسئولیت این کار را بر عهده سایر مسئولان سیاسی و نظامی بگذارد و آنها نیز با تمام وجود آن را اجابت مینمودند اما میبینم که روح خدا خود این بار سنگین را بر دوش میکشد.
3- حمایت از محرومین؛ تامل در بیانات و موضعگیریها و سیره عملی آن راحل سفر کرده به خوبی نشان میدهد که محرومین و مستضعفین از جایگاه ویژهای در نزد امام برخوردار بودند. عشق و علاقه امام به این قشر چنان بود که بهترین تعریف و تمجیدها را از آنان به عمل میآورد و همواره پیروزی انقلاب اسلامی؛ تداوم آن و کسب مسئولیت مقامات را مرهون و مدیون تلاش و زحمات مستضعفان و پابرهنگان میدانست و این مهم را بارها و بارها متذکر میگردید. امام خمینی هرگونه موفقیت را بعد از عنایات خداوند متعال؛ منوط به حمایتهای همین قشر دانسته و به صراحت میفرمایند؛
تنها آنهائی تا آخر خط با ما هستند که درد فقر و محرومیت و استضعاف را چشیده باشند؛ فقرا و متدینین بیبضاعت، گردانندگان و برپادارندگان واقعی انقلابها هستند (صحیفه نور جلد 20 ص 239) در حالی که مقامات و مسئولین بسیاری از ممالک و کشورها خود را مدیون و وامدار ثروتمندان و اغنیا دانسته و سرمایهداران همهکاره دربارها و دولتها بوده و کاخهای آنان میزبان اصحاب قدرت میباشد؛ امام خمینی(ره) همه را مدیون و وامدار محرومین دانسته و آنان را ولی نعمت مقامات دانسته و میفرمود: «من یک موی کوخنشینان را به کاخنشینان نمیدهم.» اگر یکی از دغدههای دائمی بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران را آینده و نحوه تعامل مسئولین با آنها بدانیم ره به خطا نپیمودهایم. ایشان در یکی از پیامهایشان میفرمایند: به مجلس و دولت و دستاندرکاران توصیه مینمایم که قدر این ملت را بدانید و در خدمتگذاری به آنان خصوصا مستضعفان و محرومان و ستمدیدگان که نور چشمان ما و اولیا نعم همه هستند و جمهوری اسلامی رهآورد آنان و با فداکاریهای آنان تحقق پیدا کرد و بقای آن نیز مرهون خدمات آنان است؛ فروگذار نکنید(صحیفه نور ج 2 ص 181)
4- مردمباوری: انقلاب اسلامی ایران یکی از نادرترین انقلاباتی است که بدون اتکا به قدرتها و ابرقدرتها و تنها با حضور و خواست ملت به پیروزی رسید و در حراست و پاسداری از آن نیز مردم ایران در اوج تنهائیها و بیکسیها با نثار مال و جان با تمام وجود ایثار و فداکاری نمودند. یکی از خصوصیات برجسته امام خمینی(ره) تواضع و فروتنیاش در برابر آحاد مردم ایران بود به نحوی که میفرمود: اگر تا آخر عمرمان به مردم خدمت کنیم نمیتوانیم از عهده خدمت آنها برآئیم (صحیفه نور ج 16 ص 30) امام(ره) نیروی ملت را دریای بزرگ و خروشانی میدانست و با همین دریای مواج توانست بزرگترین توطئهها و دسیسههای مخالفان جمهوری اسلامی را خنثی و نقشههای آنان را نقش بر آب نماید.
آن وجود نازنین تشکر از ملت را حمد و سپاس خداوند میدانستند و میفرمود: شکر این ملت قهرمان و مظلوم همان شکر خداست؛ کسی که شکر اینها را به جا نیاورد، شکر خدا را به جا نیاورده است؛ برای اینکه اینها بندگان خدا هستند (صحفیه نور ج 20 ص 36) محبت و عنایت و توجه خاص امام(ره) به مردم موجب آن شد که آحاد ساکنان این سرزمین محاصره اقتصادی، جنگ شهرها، شهادت عزیزانشان در میدانهای نبرد، آوارگی و خانهبدوشی و... را تحمل نموده و خم به ابرو نیاورند. امام(ره) نیز همه چیز را به تصمیم و رای مردم واگذار مینمود به نحوی که حتی در اوج جنگ شهرها نیز هیچ انتخاباتی را تعطیل و یا به تعویق نینداخت و انتخابات را حق مردم و میزان را رای ملت اعلام کرد. با آن عظیم و شان و شخصیتی که داشت خود را خادم مردم میدانست و فرمود: «اگر به من خدمتگزار بگویید بهتر از آن است که رهبر بگویید.»