گزینه‌های سخت در یک جنگ فرقه‌ای

روزنامه آمریکایی واشنگتن پست با ارائه یک جمع بندی از دیدگاه های شماری از اساتید آمریکایی در خصوص وضعیت کنونی عراق نوشته است که بحث عراق پس از انتخابات میان دوره‌ای کنگره آمریکا نیز همچنان به عنوان یکی از مباحث داغ در تشکیلات سیاسی واشنگتن باقی خواهد ماند و آمریکایی‌ها باید بین سه گزینه موجود یکی را برگزینند.
واشنگتن پست افزوده است؛ در این روزها انتخابات میان دوره‌ای و اوضاع عراق در صدر اخبار قرار دارند، اما پس از انتخابات، تنها عراق در صدر باقی مانده و ملت آمریکا اکنون با انتخاب سختی میان تقویت حضور و کاستن از شمار نیروها و حتی خروج از عراق روبرو هستند.
به نوشته این روزنامه؛ مردم آمریکا باید با در نظر گرفتن آراءو عقاید کارشناسان برجسته جنگ داخلی یعنی پل کالیر از دانشگاه آکسفورد, جیمز فیرون از دانشگاه استنفورد و بارباراوالتر از دانشگاه سن دیگو, بررسی خود را آغاز کنن, حتی اگر آراء و دیدگاه های آنان آزار دهنده و غمناک باشد.
واشنگتن پست می‌نویسد: نکته اولی که این اساتید دانشگاه به آن اشاره می‌کنند این است که جنگ های داخلی طولانی تر از جنگ بین کشور هاست. میانگین مدت زمان جنگ های داخلی از سال 1945 تا کنون 10 سال و کمترین آن 7 سال بوده است.
بنابراین اگر ما آغاز جنگ داخلی در عراق را سال 2004 یا 2005 بدانیم, احتمالاً برای حداقل 5 سال دیگر شاهد این درگیری خواهیم بود.
این روزنامه به نقل از اساتید مطرح دانشگاه آمریکا نوشته است: اگر گمان می‌کنید که آمریکا می‌تواند در این مدت دوام آورد، باید این مسأله را در نظر بگیرید که در آن صورت آمریکا چه به دست خواهد آورد.
در سه تا چهار جنگ داخلی که از سال 1945 به این سو به وقوع پیوسته, جنگ تنها پس از آن پایان یافته که یکی از طرفین دیگری را نابود کرد.
اگر ایالت متحده حاضر باشد تا نیروهای خود را برای پیروزی شیعیان و یا سنی‌ها به کار گیرد، می‌تواند پایان جنگ را سرعت بخشد اما نکته در اینجاست که هیچکدام از این دو گروه نمی‌تواند متحد خوبی برای واشنگتن باشند.
واشنگتن پست افزوده است: آمریکا می‌تواند با این امید در عراق بماند که این جنگ سرد از انواع غیر معمول است که بازسازش سیاسی به پایان خواهد رسید, گرچه این امر ممکن است اما اساتید دانشگاه وقوع آن را محتمل نمی‌دانند.
کالیر, استاد دانشگاه آکسفورد, پس از بررسی بیش از 50 جنگ داخلی به این نتیجه رسیده است که جنگ های داخلی ناشی از اختلافات فرقه‌ای مانند عراق بسیار سخت تر از جنگ های ایدئولوژیک همانند جنگ باشند اما وضعیت عراق نشان می‌دهد که با تحقق چنین وضعیتی, خیلی فاصله داریم.
رهبران هر دو جناح از عراق باور دارند به محضی که آمریکایی‌ها از سر راهشان کنار بروند, می‌توانند با جنگیدن به آنچه که می‌خواهند دست یابند و به نظر می‌آید که هیچ یک از این طرفین تا قبل از آزمودن این ایده، آنرا رها نخواهند کرد.
این امر سبب شده است که آقای فیرون اینگونه نتیجه گیری کند که بیرون کشیدن آمریکا از عراق پیش شرطی خواهد بود برای یک آزمایش نظامی که آن نیز به نوبه خود پیش شرطی خواهد بود برای صلح روزنامه آمریکایی واشنگتن پست می‌نویسد: اگر حق با فیرون باشد, تداوم حضور آمریکا در عراق تنها منجر به طولانی تر شدن کشتارها می‌شود و حتی اگر داخلی السالوادور به پایان می‌رسند.
فیرون استاد دانشگاه استنفورد نیز بر این امر تأکید می‌کند که در جنگ های سردی که هر کدام از طرفین آن خود از چند گروه تشکیل شده باشند سخت تر می‌توان با مذاکرات به صلح دست یافت به این دلیل که شما نمی‌توانید به طرف مقابل برای پایبندی به موافقتنامه, اعتماد کنید.
به نوشته واشنگتن پست, شیعیان و سنی‌ها دارای گروه های شبه نظامی متعدد هستند و از سوی دیگر عموماً زمانی طرف های درگیر در جنگ‌ها به مذاکره روی می‌آورند که مبارزان آن‌ها به بن بست رسیده وی اشتباه کند نیز به نظر نمی‌آید که ماندن آمریکا در عراق قابل توجیه باشد.
در سه ماه گذشته 241 سرباز آمریکایی کشته شده‌اند و حضور آمریکا تا پنج سال دیگر تعداد کشته های ارتش را به 40 هزار و 820 نفر یعنی بیشتر از تعدادی می‌رساند که در عملیات تروریستی سال 2001 کشته شدند.
در عین حال حضور آمریکا در عراق سبب کم توجهی به مسایل سیاست خارجی مهمی شده که از اهمیت بالایی برخورداند.
واشنگتن پست تصریح دارد: به عبارتی سود ماندن در عراق نا مشخص و نا مطمئن می‌باشد اما هزینه آن، بسیار سنگین خواهد بود. این روزنامه افزوده است: اما این امر نیز حقیقت دارد که خروج از عراق می‌تواند بسیار پر هزینه باشد.
آقای فیرون می‌گوید خروج آمریکا از عراق منجر به افزایش درگیری‌ها خواهد شد و دور جدیدی از تلاش برای پاکسازی قومی به راه خواهد افتاد.
گفته ان اساتید, اگر آمریکا تصمیم گرفته از عراق خارج شود، باید نیت خود را با روشنی و به طور علنی بیان کند تا مردم عراق فرصت کنند در گروه های هم فرقه و هم مذهب خود گرد هم آیند تا توسط شبه نظامیان آن محافظت شوند.
خروج از عراق همچنین می‌تواند سبب گستاخ شدن دشمنان آمریکا گردد, گرچه به گل نشستن آمریکا در باتلاق عراق ممکن است آنان را گستاخ تر سازد.
واشنگتن پست در ادامه نوشته است: اما بحث قوی تر که بر ضد طرح خروج وجود دارد این است که احتمال دارد این عقب نشینی دائمی نباشد.
با گسترش جنگ داخلی, تغییراتی نیز در آن به وقوع می‌پیوندد.
در مرحله اولیه مردم به این دلیل می‌جنگند که گمان می‌کنند, می‌توانند به پیروزی برسند, اما در مراحل بعدی, به این دلیل می‌جنگند که راه و وسیله‌ای برای حصول اطمینان از صلح وجود ندارد. در یک جنگ بین کشوری متعارف, هر یک از طرفین می‌تواند به مرزهای امن سرزمین خود برگشته و ارتش خود را به عنوان ضمانت در مرز نگه دارد, اما در یک جنگ داخلی ,انتظار بر این است که مبارزان سلاح های خود را تحویل دهند, این معما خود دلیلی است برای اینکه چرا جنگ های داخلی تا این حد طولانی هستند.
به نوشته این روزنامه؛ همچنین این مسئله مشخص می‌گردد که چرا زمانی که جنگ های داخلی به پایان می‌رسند, باید از نیروهای خارجی برای اتمام نهایی آن‌ها کمک گرفت.
واشنگتن پست می‌نویسد؛ در نتیجه, پس از آنکه مبارزان عراقی تا سرحد فرسودگی با یکدیگر مبارزه کردند ,نیروی ائتلاف بین المللی بانی برقراری صلح میان آن‌ها وارد خاک عراق خواهد شد که آمریکا به احتمال بسیار زیاد یکی از ارکان این نیرو خواهد بود.
اینکه آیا باید در عراق باقی ماند یا خیر و اینکه در صورت باقی ماندن باید چه تعداد نیرو را در آن مستقر ساخت, بدون شک یکی از بحث های ناگزیر پس از انتخابات آمریکا و پیروزی دمکرات‌ها است.