استمرار خط سازش!

سجاد جاویدی
کشتار فجیع بیت حانون در شمال غزه, موجی از خشم و انزجار را در سطح جهانی برانگیخته و حتی نخست وزیر رژیم صهیونیستی را به خاطر فشار افکار عمومی به عذر خواهی وادار کرد. چهار شنبه گذشته در حالی که زنان و کودکان فلسطینی فارغ از تجاوزهای ددمنشانه روزانه صهیونیستها در خانه های کوچک و مخروبه خود در خواب بودند، آتش خشم و کینه رژیم صهیونیستی آنان را به خاک و خون کشید. تصاویری که از این کشتار وحشیانه به جهان مخابره شد آنچنان تکان دهنده بود که بی اختیار کشتارها و قتل عام های صهیونیستها در دیر یاسین و صبرا و شتیلا را در اذهان زنده کرد. ابعاد وسیع این جنایت هولناک باعث کشاندن موضوع به شورای امنیت سازمان ملل و طرح قطعنامه‌ای در محکومیت. هر چند لفظی. این جنایت توسط برخی از کشورهای عضو شده، ولی همانطور که از قبل پیش بینی می‌شد، آمریکا بار دیگر با استفاده از حق وتو. که بی شباهت به قانون جنگل نیست. مانع از تصویب این قطعنامه شد. این بار برای دومین بار است که ظرف تنها یکسال, آمریکا قطعنامه محکومیت جنایات اسرائیل در غزه را وتو می‌کند. جان بولتون سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد در بیان مخالفت کشور متبوعش با قطعنامه و استفاده از حق وتو گفته است: این قطعنامه تصویری منصفانه از رویدادهای اخیر در غزه ارائه نمی‌کند. ولی ظاهراً خود آقای بولتون نیز که نمی‌تواند بر اعماق این فاجعه سر پوش بگذار، گفته است که او نیز از مرگ فلسطینی‌ها متأثر است.
از زمان پیروزی حماس در انتخابات. علیرغم تمام تهدیداتی که از جانب آمریکا و اسرائیل برای جلوگیری از این رویداد مهم صورت گرفته بود. و روی کار آمدن دولت اسماعیل هنیه, اولویت اول اسرائیل شکست این دولت بوده است, ولی همه اقدامات نظامی, قطع کمک های بین المللی و حمایت اطلاعاتی و مالی از ابومازن تا کنون نه تنها نتوانسته است دولت منتخب حماس را وادار به تسلیم کند, بلکه علیرغم این فشارها و تهدیدات, مسئولان حماس کرارا اعلام کرده‌اند که هیچ عاملی باعث به رسمیت شناختن اسرائیل توسط حماس نخواهد شد. بدیهی است که فشارهای اسرائیل بر حماس در وهله اول بر شناسایی این رژیم توسط حماس متمرکز شده است. اسرائیل و آمریکا به خوبی درک می‌کنند که شناسایی رژیم صهیونیستی توسط حماس, مقدمه دوری مردم فلسطین از این جنبش که اکنون به یک دولت تبدیل شده است خواهد بود. از سوی دیگر شناسایی اسرائیل توسط دولت حماس تأییدی بر خط سازشی که از زمان امضای قرار داد ننگین کمپ دیوید آغاز شد, خواهد بود و این بخشی از استراتژی اسرائیل است که از زمان تأسیس در پی آن بوده است. اما وجه افتراق شناسایی اسرائیل از سوی حماس این است که تا کنون این دولتهای عربی و اخیرا دولت خودگردان فلسطین بودند که با اسرائیل از در سازش در آمده و بر موجودیت این رژیم صحه می‌گذاشتند، ولی اکنون دولتی برخاسته از متن مردم و مستظهر به پشتیبانی آنان است که مجبور می‌شود اسرائیل را به رسمیت بشناسد .به نظر می‌رسد اقدام حماس در تحمل این همه فشار و تهدید و کشتار و عدم پذیرش موجودیت رژیم صهیونیستی نکته‌ای است که باید روی آن حساب باز کرده و به هر قیمتی آن را تقویت کرد. پیداست که خط سازش در داخل فلسطین در کنار فشارهای رژیم صهیونیستی در صدد تحمیل خواسته های خود بر دولت منتخب و مردمی حماس است.
اما در کنار موارد فوق باید اذعان کرد که شکست خفت بار اسرائیل در جنگ 33 روزه که منجر به فروپاشی ابهت این رژیم شد، از دیگر دلایل اقدامات ددمنشانه اسرائیل در فلسطین اشغالی است. اسرائیل بر این نکته واقف است که حزب الله به خاطر شرایط کنونی لبنان قادر به انجام اقدامی در حمایت از فلسطینیان نیست و این امر دست صهیونیستها را در انجام جنایات بیشتر در غزه و دیگر نقاط فلسطین باز گذاشته است.
نکته مهم در آرای کشورهای عضو شورای امنیت به قطعنامه محکومیت اسرائیل در کشتار بیت حانون این بود که 10 کشور از پانزده کشور عضو شورای امنیت (که برخی از آنها همپیمانان آمریکا و اسرائیل هستند) از قطعنامه پیشنهادی حمایت کردند و چهر کشور (دانمارک، ژاپن ،اسلواکی و انگلیس) هم به آن رای ممتنع دادند که حتی رأی ممتنع نیز به گونه‌ای نشان انزجار از این جنایت هواناک زنان و کودکان در بیت حانون است.
یونیسف اخیرا در گزارشی از کشته شدن 116 کودک فلسطینی تنها در سال 2006 میلادی خبر داده است. باید این سؤال را مطرح کرد که: به راستی اسرائیل با چه کسانی در فلسطین می‌جنگد؟ اگر اسرائیل به سربازان و ارتش خود می‌بالد، چرا کودکان فلسطینی را هدف قرار داده است؟ آیا همانطور که ایهود اولمرت گفت، این تنها ناشی از یک [ ایراد فنی] در تجهیزات نظامی اسرائیل است؟