تمرکز قدرت اجازه رشد به احزاب نمی‌دهد

گروه سیاسی: حجت‌ الاسلام علی‌اصغر رحمانی خلیلی نماینده سابق مجلس شورای اسلامی گفت: بررسی آرایش سیاسی نیروها در آینده بر اساس میزان تمایل مردم قابل ارزیابی است.
این عضو شورای مرکزی مجمع نیروهای خط امام (ره) افزود: مفهوم دگرنوازی یعنی انسان بتوانند به استقبال دیگران برود که این امر را باید از خود آغاز کند. این امر در سطح نیروهای سیاسی با تعابیری مانند تعامل،‌ گفت‌وگو و حقوق شهروندی،‌ به دیگران حق دادن و برای دیگران حق حیات قائل شدن، معنا می‌شود.
وی با طرح مقدمه‌ای درباره پیوند میان سیاست و جامعه اظهار داشت: ما تا کنون موفق به تشکیل حزب فراگیر و جامعی نشده‌ایم که کار حزبی انجام دهد و احزاب غالبا یا فرد محور با دولت محور هستند.
رحمانی خلیل ‌ادامه داد: در نظام‌های که تمرکز قدرت وجود داشته باشد، یا احزاب شکل نمی‌گیرند یا فعالیت‌ها نمی‌توانند منشأ تحول و دگرگونی باشند. در نظام‌های دارای توزیع قدرت است که تعداد احزاب و توسعه فراگیر و همه جانبه شکل می‌گیرد.
وی در پیش‌بینی‌ آرایش نیروهای سیاسی گفت: اگر دلیلی برای شکل‌گیری آرایش‌های جدید مطرح باشد، ‌باید به سابقه تاریخی این تشکل‌ها باز‌گردیم که چگونه شکل گرفته‌اند و چه چیز باعث هم‌گرایی و واگرایی آنها شده است. ولی درست این است که برای بررسی آرایش سیاسی نیروها به مخاطب‌شناسی، بپردازیم که انتظارات مردم ما از آرایش سیاسی نیروها چیست؟
این عضو شورای مرکزی جمع نیروهای خط امام (ره) اظهار داشت: اگر آرایش سیاسی نیروی را بر اساس انتظارات مردم بررسی کنیم، ‌امید آن داریم که بتوانیم در مبارزات آینده موفق و پیروز باشیم. رحمانی خلیلی درباره اینکه برخی گمان می‌کنند رقابت بین‌ اصولگرایان در انتخابات‌های آتی شدت می‌گیرد گفت: رقابت‌های اصولگرایان معمولا سطحی و گذراست و آگاهی‌های لازم نیز در اختیار مردم قرار نمی‌گیرد. چنین شرایطی را در انتخابات ریاست جمهوری دیدیم، اگرچه رقابت بین آنها وجود داشت اما در روزهای نهایی به وحدت رسیدند و یک دل و هم نوا شدند.
وی در عین حال رقابت بین اصلاح‌طلبان را عمیق دانست و گفت: اصلاح‌طلبان در انتخابات ریاست جمهوری،‌ تا آخرین لحظات به وحدت نرسیدند و نتوانستند در جمع‌بندی خود را متقاعد کنند که روی یک فرد متمرکز شوند و در نتیجه شکست خوردند. وی با تأکید بر ضرورت مخاطب‌شناسی از سوی اصلاح‌طلبان گفت: متأسفانه در برخی تشکل‌های اصلاح‌طلب آن قدر تنگ نظری وجود دارد که اجازه فعالیت‌ به دیگر گروهها را نمی‌دهند.
تا زمانی که تنگ نظرها در تشکل و به ویژه در میان نخبگان وجود داشته باشد نمی‌توانیم به دموکراسی و توسعه همه جانبه دست پیدا کنیم.