یک راه‌حل برای جنبش ضدجهانی‌سازی

* برگزاری همایش در مالی آفریقا چه مفهومی خواهد داشت و تا چه اندازه مفید خواهد بود؟
** از سال 2001 تاکنون، ‌مخالفان جهانی‌سازی از تمامی کشورهای جهان برای بحث و تبادل نظر در همایش جهانی اجتماعی جمع می‌شوند. در سال گذشته، در حدود 150 هزار نفر در «پرتوالگره» برزیل دور هم جمع شدند. امسال برگزاری همایش به سه منطقه مهم جهان، یعنی آسیا، ‌آفریقا و آمریکای جنوبی منتقل شده است.
* آیا تشکیل 3 همایش نتیجه پختگی بحث‌های سال قبل است یا نه؟
** نمی‌توانم با اطمینان به این سؤال پاسخ دهم. اما از برگزاری همایش در نقاط مختلف جهان پشتیبانی می‌کنم. من می‌دانم که برگزاری چنین کنفرانس عظیمی چقدر مشکل و مشقت‌بار است. سازمان من ‌(سازمان غیردولتی «‌فوکوس اون دگلوبال ساوث» سال قبل در سازماندهی همایش جهانی در هند سهیم بود و ما با مشکلات از نزدیک آشنا شدیم و دیدیم که چه انرژی فوق‌العاده‌ای احتیاج است. البته باز هم اعتقاد دارد که می‌توان هر دو سال یکبار، کنفرانسی سراسری در جهان برگزار کرد».
والدن در کتابش به نام «جهانی شدن» که در سال 2002 چاپ شد، ‌راه‌حلی را بر این اساس ارائه داده است که جنبش ضد جهانی‌سازی باید تلاش کند «مذاکرات دوحه» در سازمان تجارت جهانی را افشا کند. البته در سال 2003 زمانی که کنفرانس وزیران آوردند. کشورهای در حال توسعه توافقاتی را که بر ایشان هیچ منفعتی نداشت رد کردند.
بلو نمی‌خواهد که در سازمان تجارت جهانی،‌اصلاحات انجام شود بلکه می‌خواهد این سازمان در کل، قدرتش را از دست دهد و در واقعیت هم در کنفرانس بزرگ سازمان تجارت جهانی که همین اخیرا در هنگ‌کنگ برگزار شد،‌این مسأله به واقعیت پیوست وی می‌گوید «دراین کنفرانس،‌ موضوع بر سر ادامه زندگی سازمان تجارت جهانی به عنوان نهادی جهانی را به عنوان موتور «‌تجارت لیبرالیزه شدن» زیر سؤال بردند. حالا هندوستان، برزیل، ‌اتحادیه اروپا و ایالات متحده باهم به توافقاتی رسیده‌اند که بتوانند به طور مشترک، ‌پیمانی را به تصویب برسانند که بتواند سازمان تجارت جهانی را از وضعیت کنونی‌اش نجات دهد. مفهوم واقعی کنفرانس هنگ‌کنگ این بود که برزیل و هندوستان هم اکنون در سیاست تجارت جهانی وزنه‌ای خاص شده‌اند و به جمع برادر بزرگ‌ها پیوسته‌اند.»
لولا همه را دلسرد کرد
به نظر بلو، پیمانی را که با کمک این دو کشور (برزیل و هندوستان) در کنفرانس هنگ‌کنگ به تصویب رسید برای کشورهای در حال توسعه به هیچ وجه خوب نیست . این مسأله را حتی نشریه اکونومیست هم تأیید کرد والدین بلو از رئیس جمهور برزیل « لولا بسیار دلسرد و دلزده است. لولا در سال 2003 در همایش جهانی پورترالگره شرکت کرد. در همایش جهانی امسال در کاراکاس پیشنهاد دعوت شخصیتی دولتی مخالف جهانی‌سازی دیگری داده شده است و آن هم کسی نیست جز «هوگوچاوز» رئیس جمهوری ونزوئلا چاوز کسی است که همواره علیه آمریکا بسیار آگاهانه ابراز وجود کرده است.
خودمختاری بیشتر برای کشورهای در حال توسعه
اخیرا هوگو چاوز به دولت آرژانتین کمک کرد تا قروض خود را به صندوق بین‌المللی پول قبل از موعد پرداخت کند. رئیس جمهوری آرژانتین «‌نستور کرچنر» با خوشحالی بیان کرده است که « بدین طریق، ما از دخالت‌های صندوق بین‌المللی پول در مسائل آرژانتین خلاص شدیم» سال قبل برزیل هم مابقی قروض خود را به صندوق بین‌المللی پول پرداخت کرد.
بدین صورت کم کم مقروضین به صندوق بین‌المللی پول در آمریکای لاتین کمتر می‌شوند بلو می‌‌‌گوید: «ما همچنین در رسانه‌های اقتصادی محافظه‌کار جهان مشاهده و مطالعه کنیم او بر این باور است که مخالفان جهانی‌سازی می‌توانند این سازمان تنفرانگیز را به نفع خودمختاری بیشتر کشورهای در حال توسعه ضعیف و برای از بین رفتن آن فشار وارد کنند. بسیاری از این سازمان دلسرد شده‌اند حتی برخی از بخش‌های برگزیده آمریکایی هم از این سازمان انتقاد می‌کنند لذا هم اکنون زمان برای از بین بردن صندوق بین‌المللی پول کاملا مناسب است.