در اروپا قانونی وجود دارد که براساس آن به هیچ کس اجازه نمیدهند درباره موضوع «هولوکاست» تردید کند یا حتی در این مورد دست به تحقیق و بررسی بزند.
عبدالحسین برزیده که مدتی است فیلم تلویزیونی «افسانه هولوکاست» را تولید کرده است و در انتظار پخش عمومی آن به سر میبرد، در گفتوگو با مهر، در خصوص انگیزه و چگونگی ساخت این فیلم، گفت: از طریق معاونت برونمرزی سازمان صدا و سیما فیلمنامهای به دستم رسید که موضوع این فیلمنامه به صورت تلویحی به مساله کورههای آدمسوزی و اتاقهای گاز اشاره میکرد. دو موضوعی که به وسیله صهیونیستها بزرگنمایی شده به شکل یک افسانه درآمده است و از طریق این موضوع، سوء استفادههای زیادی برای کشتن دشمنان و سرکوب مخالفان خود داشتهاند. در این فیلمنامه برخی از مسایل به صورت درست و کامل مطرح شده بود و بخشی دیگر از آن چندان مستدل نبود. به همین خاطر، من احساس کردم این فیلمنامه به کار تحقیقی منسجمتری نیاز دارد. بیش از آنچه که برای نگارش متن انجام شده بود. در نهایت کتابهایی که در این زمینه از سوی کارشناسان و تاریخشناسان اروپایی وجود دارد را مورد تحقیق و مطالعه قرار دادم و به طور کامل متقاعد شدم این موضوع افسانهای بیش نیست.
وی خاطر نشان ساخت: در اینکه هیتلر ظلم زیادی به مردم جهان از جمله یهودیان کرده است، شک و تردیدی وجود ندارد. اما 2 موضوع اصلی در این بین وجود دارد. نخست اینکه به قول روژه گارودی در طول جنگ جهانی دوم 50 میلیون نفر از ساکنان کشورهای مختلف جهان کشته شدهاند که حدود 5/2 تا 3 میلیون نفر از این کشتهشدگان، یهودیان هستند. اما این همه جنایت و کشتار چندان دیده نمیشود و اما در مورد کشتار حدود 3 میلیون یهودی که درصد بسیار کمی از کشتهشدگان جنگ جهانی را تشکیل میدهد، مطالب و اخبار و آثار زیادی خلق شده است. انگار عمدی وجود دارد تا آن 50 میلیون کشته دیده نشوند و این 3 میلیون دیده شوند. به نظر میرسد طرح گسترده این مساله به خاطر تعصب دینی باشد تا مظلومیت یهودیان را نشان بدهند، اما محققین معتقدند که این موضوع از اساس دروغپردازی است و تبلیغات گسترده و فشارهای لابی صهیونیست و دولتهایی که در این زمینه نقش داشتهاند برای گرفتن غرامت و اخاذی است و همین مساله ما را تشویق میکند تا به تحقیق و تعمق بیشتر در خصوص بررسی این مساله دست بزنیم.
این کارگردان ادامه داد: بیان مساله کشتار یهودیان فقط تحریف تاریخ نیست، بلکه از این مساله سوءاستفادههای زیادی صورت گرفته است. فوریسون کارشناس و محقق تاریخ معتقد است نباید در این مورد سکوت کرد و باید با این مساله به شکل علمی مواجه شد. چون اگر این مساله به خوبی روشن نشود و حقایق تاریخی در اختیار افکار عمومی جهان قرار نگیرد، سوءاستفاده از بزرگنمایی چنین اتفاقی شرایطی را فراهم میآورد که فاشیستهای دیگری همانند هیتلر در جهان به وجود بیایند. همانطور هم که میبینیم به بهانه این تحریف در سرزمینهای اشغالی چه فجایعی شکل میگیرد. روژه گارودی هم با تردید در این داستانپردازی افسانهای در واقع قصد پیشگیری و جلوگیری از ایجاد شرایط نامناسب در جهان به وسیله صهیونیستها را دارد. امروز در جهان صحبت از دمکراسی و آزادی میشود. اما با استناد به تحقیقی که شده است در دادگاهی که برای بررسی جنایات جنگی تشکیل شده است و براساس نظریههای تاریخی با مدارک مستدلی که وجود دارد، در اروپا قانونی اعمال شده است که براساس آن هیچ کس حق ندارد در مورد تعداد کشته شدگان یهود در جنگ جهانی دوم صحبت کند. از زمان مطرح شدن این مساله تعداد کشته شدگان حتی از سوی صهیونیستها نیز کم شده است. یعنی ابتدا صهیونیستها مدعی بودند 12 میلیون یهودی کشته شده است. سپس صحبت از 6 میلیون نفر بود و در حال حاضر بین 5/2 تا 3 میلیون کشته اعلام شده است.
وی یادآور شد: این مساله بسیار قابل تامل است که در اروپا به هیچ کس اجازه نمیدهند درباره کورههای آدم سوزی حرف بزند یا درباره روغن بدن کشتهشدگان یهودی که تبدیل به صابون شده است، هیچ تردیدی وارد کند. این در حالی است که هیچ کورهایی که یهودیان به وسیله آن کشته شده باشند در جهان وجود ندارد. البته در زمانهای قدیم کورههایی وجود داشته است که به خاطر شیوع برخی از بیمارهای واگیردار از جمله طاعون لباسهای افراد در گذشته بر اثر طاعون سوزانده میشد، اما کورههایی که به طور مشخص یهودیان در آن سوزانده شده باشند، به هیچ وجه یافت نشده است. گارودی در مطالب خود آورده است در طول جنگ جهانی بسیاری از افراد بر اثر سرما، فقر، گرسنگی و مصیبتهای ناشی از جنگ به صورت تدریجی جان خود را از دست دادهاند، چه کسی گفته است که شرایط نامناسب و مرگ تدریجی این افراد از شرایط کورههای آدمسوزی آسانتر بوده است. در واقع این مرگ تحمیلی و تدریجی، از مرگ در کورهها نیز سختتر و دردناکتر بوده است. هر چند که اصل ظلم و ستم به مردم جهان در طول جنگ جهانی قابل انکار نیست، اما هیچ سندی مبنی بر کشته شدن یهودیان در کورههای آدمسوزی وجود ندارد. حتی در دادگاه نورنبرک نیز در داخائو اتاقهای گاز و کورههای آدمسوزی یافت شده است اما دادگاه این مدارک را در خصوص قتل عام یهودیان نمیپذیرد. زیرا از این مراکز هیچوقت در طول جنگ جهانی استفاده نشده است. حتی در این مورد شاهد زنده برای رد این مساله وجود دارد.
برزیده در مورد اینکه چه نوع برخوردی با این موضوع در فیلم خود داشته است و به نظر میرسد که به صورت مستقیم به آن نپرداخته است، توضیح داد: واقعیت این است که ما باید در این گونه موارد مراقب باشیم و به گونهای حرکت نکنیم که دست دشمن آتو بدهیم. باید معقول و منطقی حرف بزنیم. واقعیت این است که سالها است صهیونیست با تولید آثار مکتوب و تصویری، از عکس و پوستر گرفته تا فیلم و سریال و مستند، هر سال به بهانههای مختلف به این نوع فیلمها میپردازند که در نتیجه به ایجاد باوری دست زدهاند که سالها برای دستیابی به این هدف تلاش کردهاند و در این مورد آثار هنری درخشانی نیز به وجود آوردهاند تا ریشههای این باور را محکمتر کنند. کاملاً طبیعی است که واقعیت کنونی ایجاد شده یا شاخت یک فیلم سینمایی 90 دقیقهای نمیتواند به مواجهه با چنین شرایطی بپردازد. اگر هنرمندان ما بخواهند با هر ادعایی به طرد و رد هولوکاست یا به عبارتی کورههای آدمسوزی هیتلری بپردازند، نه تنها حق مطلب ادا نمیشود و فعالیت مورد نظر به جایی نمیرسد. ما به جای این که مستقیم به سراغ موضوع مورد نظر برویم، بهتر است ذهن مخاطب را دچار تردید کنیم که شاید موضوعی که پذیرفتهایم، حقیقت نداشته باشد.
وی اضافه کرد: پیشنهاد من به معاونت برونمرزی این بود که 20 یا 30 قسمت مجموعه مستند ساخته شود، زیرا این موضوع ظرفیت تولید 60 قسمت 30 تا 50 دقیقهای مستند را هم دارد. حداقل در این باره 7 تا 8 قسمت مستند عمیق و جدی میتوان ساخت و در جهت علمی کردن بررسی این ادعا گام برداشت تا حتی مخاطب فرهیخته هم برای بررسی موضوع و یافتن حقیقت دست به مطالعه و تحقیق بزند. به خصوص به این مساله اشاره شود که در اروپا هیچ سخنی در این باره نمیتوان گفت و حتی طرح مساله هم دچار مشکل است و برخی از محققینی که این وادی وارد شدهاند، همه هستیشان را بر سر روشن کردن این ادعا گذشتهاند. جمهوری اسلامی میتواند شرایطی ایجاد کند که بلندگویی برای طرح مناسب این مساله باشد و در این زمینه لازم است هنرمندان و روشنفکران ما اقدام جدی کنند. چون مساله این نیست که یک حکومت ایدئولوژیک در مقابله با صهیونیستها برآمده است، بلکه مساله بررسی یک موضوع انسانی است که تحقیق درباره آن حتی برای افراد بیدین اما آزاداندیش میتواند مطرح باشد که چرا افرادی به وسیله طرح این موضوع، قصد اخاذی و سوءاستفاده از آن را دارند و اقدام به بستن دهان تمامی افرادی میکنند که قصد صحبت کردن در این باره را دارند.
این فیلمساز درباره مدت زمانی که صرف تحقیق در خصوص این فیلم شده است، اعلام کرد: دو دوره 4 ماهه برای تحقیق درباره این فیلم صرف شده است. چون یک دوره پس از سپردن فیلمنامه به من حدود 4 ماه درباره این موضوع تحقیق کردم. اما روند تولید در آن زمان متوقف شد و تهیهکننده یک سال بعد دوباره برای ساخت این فیلم به من مراجعه کرد که طی این مدت حدود 4 ماه برای بازنگری در موضوع و مطالعه بیشتر منابع زمان صرف کردم تا حق مطلب به خوبی ادا شود و مضمون مستدل باشد.
گفتنی است؛ فیلم سینمایی افسانه هولوکاست که به زبان عربی و با استفاده از بازیگران سرشناس عرب ساخته شده است و نام اولیه آن سرزمین موعود بود، درباره تعارض گفتار و عمل غاصبان فلسطین در مسایل و موضوعهای مختلف است و مضمون محوری فیلم اشارههایی به صحبتهای روژه گارودی درخصوص ادعاهای صهیونیستها دارد.
داستان فیلم سینمایی افسانه هولوکاست درباره یک گروه متشکل از ملیتهای مختلف است که همه آنها استادان و دانشجویان دانشگاههای مختلف جهان هستند. این گروه تصمیم میگیرند تحقیقاتی درباره رفتارهای غیرانسانی صهیونیستها انجام دهند و چهره واقعی آنها را در برابر مظلومنماییهایی که دارند به جهان نشان بدهند. این گروه مدارکی درباره برخی باجخواهیها و زورگوییهای صهیونیستها به دست میآورند و در پی افشای این مسایل برمیآیند. موساد (سرویس جاسوسی صهیونیستها) با اطلاع از این مساله در پی دستگیری این افراد و کشتن آنها برمیآید. کشمکش این دو گروه اتفاقهای مختلف فیلم را رقم میزند.