گروه سیاسی: محسن ترکاشوند، عضو شورای مرکزی سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی وجود تعارض را موجب رشد و تعالی در جامعه خواند و گفت: یکی از مولفههایی که به رشد و تعالی یک جامعه کمک میکند تعارض است که باعث به نقد کشیدن افراد و در محک آزمایش قرار دادن آنهاست.
این صاحبنظر سیاسی در گفتوگو با مردمسالاری نقد را موجب افزایش قدرت دفاعی در برخورد با شریان رقیب دانست و افزود: فرد در مواجهه با انتقاد نسبت به نقاط ضعف خود مطلع میشود و نقاط قوت خود را نیز پیدا میکند.
ترکاشوند اندیشههای معارض را موجب ابهامزدایی و کمک به شفافیت مسائل ذکر کرد و یادآور شد: قبل از اینکه یک تدبیر یا تصمیم در سطح جامعه به یک کارکرد یا رفتار تبدیل شود جریانهای نقاد و اندیشههای متعارض و جریانهای رقیب با تجزیه و تحلیل و بررسی عواقب اجرایی آن میتوانند به نمایان شدن نقاط ضعف کمک کنند.
وی تصریح کرد: از فواید وجود نقد در جامعه میتوان به شریک کردن دیگران در تصمیمگیری و استفاده از عقل جمعی اشاره کرد که در نهایت هزینه بازخورد آن تصمیمات کمتر میشود چرا که وقتی یک موضوع به چالش گذاشته شود یک عقیده جمعی در مورد آن اظهارنظر میکند بنابراین احتمال خطا کمتر است.
این فعال سیاسی برخوردهای حذفی را رفتار غیرمناسبی جهت فضای انتقاد دانست و گفت: چنانچه ما فرد منتقد را سرباز دشمن ندانیم و با روی باز از وی استقبال کنیم در چنین شرایطی افراد منزلت و شخصیت انسانی را به وضوح درک میکنند و احساس تاثیرگذاری و مفید بودن دارند.
وی تصریح کرد: وقتی در جامعه همه افراد احساس کنند این حق را دارند که نسبت به تصمیماتی که بر سرنوشتشان موثر است دخیل باشند، در این حالت حس خواهند کرد کفه استبداد پر و ترازوی عدالت در جامعه کمتر شده است و همه افراد میتوانند در تصمیمات شریک باشند و اظهارنظر کنند.
ترکاشوند اجماع اکثریت را موجب اشتباه کمتر دانست و خاطرنشان کرد: این مساله نقطه مقابل حاکمیت اقلیت بر مردم است.
وی یادآورد شد: در فضایی که نقد وجود داشته باشد تصمیمات درست اتخاذ میشود و هزینههای کمتری پرداخته میشود و همه افراد در هزینهها شریک میشوند در نتیجه آنهایی که قصد تصمیمگیری دارند قبل از تبدیل شدن تصمیمشان به یک رفتار هزینهساز تصمیم خود را تعدیل میکنند.
ترکاشوند دوری از فضای نقد را موجب استبداد پروری و تک رایی و مجال وجود یک جریان خاص خواند و گفت: این مساله مردم را از حق مسلم خود محروم خواهد کرد.
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس ششم با تاکید بر وجود مرز بین نقد و تخریب گفت: نقد تجزیه و تحلیل تصمیماتی است که به منظور بهبود بخشی به امور، در چارچوب صحیح و با سازوکارها و ادبیاتی منطقی و هنجار پذیر، بیان میشود و امکان توضیح و شنیدن دفاع طرف مقابل هم وجود دارد و شاخصه اصلی نقد واقعگرایی و حقیقتگویی است.
وی افزود: این در حالیست که در تخریب، یک طرف قضیه کاملا غایب است و امکان دفاع از خود را ندارد و فرد مخرب و فرد تخریب شونده از امکانات مشابهی برخوردار نیستند که نزدیک جمع بتوانند به این مسائل اظهارنظر کنند تا مشخص شود سخن کدامیک از طرفین، بیشتر مورد قبول است.
ترکاشوند فاتورهای تخریب را فاکتورهایی غیرواقعی ذکر کرد و افزود: وقتی که یک طرف قضیه، غائب باشد و طرف مقابل به نقد بپردازد در واقع باز هم تخریب صورت گرفته است.
وی تخریب را عاملی برای بایکوت کردن، به زمین زدن و به انزوا راندن یک جریان تصمیمگیرنده دانست و گفت: فضای نقد در شرایط کنونی با رژیم گذشته قابل مقایسه نیست اما باید در نظر داشته باشیم که رژیم گذشته رژیم پادشاهی بود این در حالیست که در حال حاضر ما نظام جمهوری را داریم و در نظام ما جمهوریت رکن اصلی رای مردم است.
بنابراین توقع جامعه از نظام جمهوری اسلامی بسیار متفاوت از رژیم گذشته است.
وی تصریح کرد: ما میدانیم که در رژیم گذشته ما دو حزب داشتیم که در کودتای 28 مرداد تبدیل به یک حزب شد و شاه اعلام کرد هر کس عضو این حزب نیست باید کشور را ترک کند، اما آنچه مسلم است از رژیم استبدادی توقعی نبود ولی در جامعه امروز که حکومت براساس رای مردم است توقع مردم این است که جریانها و احزاب فعال شوند، به انتقاد بپردازند تا تصمیمات با حداکثر مشروعیت و پذیرش جامعه اتخاذ شوند و احزاب سیاسی با قدرت عمل کنند.
وی یادآور شد: متاسفانه شرایط و امکانات برای احزاب سیاسی کشور ما یکسان نیست. به گونهای که برخی رفتار حزبی را برنمیتابند و برخی از انتقاد گریزانند.
وی افزود: هیچ کس مالک ملت نیست الا پروردگار عالم، و مردم دولتمردان را به عنوان خدمتگزار انتخاب میکنند لذا منتقدان دولت را همین مردم تشکیل میدهند.
بنابراین دولتمردان باید گوش شنوا داشته باشند و در بحثهای کارشناسی به گونهای رفتار کنند که قبل از اینکه مشکلات سیطره کامل بر جامعه بیندازد، برای آنها تدابیری اندیشیده شده باشد نه اینکه فضا به گونهای احساس شود که کسی امکان یا جرات نقد نداشته باشد. در چنین شرایطی به طور حتم تصمیمات احساسی خواهد بود و هزینههای چند برابر بر مردم تحمیل خواهد شد.
وی حداقل وظیفه دولتمردان را در ایجاد فضای مناسب جهت وجود فضای انتقاد در جامعه ذکر کرد و گفت: باید افراد جامعه بتوانند به راحتی تصمیمات و تدابیر دولت را نقد کنند و امکان اظهارنظر پیرامون مسائل جامعه را داشته باشند.