باید تکلیف خود را با جناح مقابل روشن می‌کردیم

یک عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی علت اصلی شکست اصلاح‌طلبان در انتخابات اخیر را اختلاف در جبهه اصلاحات عنوان کرد.
حسین مرعشی طی سخنانی در جمع فعالان سیاسی استان کرمان در این‌باره توضیح داد: این اختلافات ابتدا در انتخابات مجلس ششم بروز یافت. اما به دلیل اعتبار آقای خاتمی در انتخابات 80 پوشیده ماند تا این که در انتخابات شوراها بار دیگر خود را نشان داد.
وی با بیان این که «نتیجه تجزیه اکثریت حاکمیت اقلیت شد» تصریح کرد: در انتخابات مجلس هفتم نیز با انتخابات دو نوع برخورد شد از یک طرف عده‌ای از نمایندگان به دلیل رد صلاحیت‌های گسترده در مجلس تحصن کردند و عده‌ای هم مدتی بعد در انتخابات شرکت کردند. عده‌ای معتقدند که اگر اصلاح‌طلبان تایید می شدند در انتخابات پیروزی را به دست می‌آوردند.
اما من معتقدم اگر تایید هم می‌شدند اختلافات خود را نشان می‌داد. همین اتفاق در انتخابات ریاست جمهوری نیز افتاد و طبیعی است که با این وضع نتیجه چه می‌شود. مرعشی خاطرنشان کرد: ما طی چند سال حضور در قدرت باید تکلیف خود را با جناح مقابل روشن می‌کردیم تا یا آن‌ها را به قواعد بازی وادار و یا خودمان قاعده بازی آن‌ها را بفهمیم. اما در این مدت نه ما قواعد آن‌ها را رعایت کردیم و نه قدرت آن را داشتیم که قواعد خودمان را حاکم کنیم. در شعار قواعد خودمان را تشریح می‌کردیم و در عمل گرفتار قواعد جناح مقابل می‌شدیم.
این عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی در بخشی از سخنان خود درباره انتخابات مجلس هفتم اظهار داشت: به آقای کروبی گفتم کاندیدا نشوید الان که شدید تایید صلاحیت بهزاد نبوی و محمدرضا خاتمی را بگیرید.
این عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی در ادامه با بیان این که اصلاح‌طلبان از مدتی قبل باید می پنداشتند که فرصت‌شان تمام است به دیدار چند سال قبل خود با موسوی لاری اشاره کرد و گفت: به آقای موسوی گفتم که دوره ما و شما در حال اتمام است ما چند سال پیش این موضوع را فهمیدیم و با تاسی کارگزاران انتقال قدرت بعد از خودمان را مدیریت کردیم. به آقای موسوی گفتم که سه فرض برای مجلس هفتم وجود دارد اول این که ادامه مجلس ششم است که امکان ندارد مجلس ششم تکرار شود.
دوم تشکیل مجلسی از نیروهای تند جریان رقیب است که البته راست هم نیستند. سوم مجلسی متصور است که از شخصیت‌های طراز اول نظام تشکیل شده است. مرعشی درباره مجلس مفروض خود گفت: این مجلس متشکل از افرادی مانند میرحسین موسوی، آیت‌الله توسلی، مهدی کروبی است.
ما می‌توانستیم این‌گونه افراد را که تندروی هم نداشتند جمع کنیم و در آن صورت مجلس را رهبری کنیم که البته از این مجلس انتخابات سوم نیز بیرون نمی‌آمد. به رغم این که بسیاری با این طرح موافق بودند، ‌ولی خودخواهی عده‌ای باعث شد تا این ایده عملی نشود. وی با بیان این که معادلات سیاسی یک مجهولی نیستند تصریح کرد: علاوه بر اختلافات یک سری مسایل داخلی و خارجی و ضعف و سستی‌ها باعث پیروزی یک جریان و خانه‌نشین شدن جریانی دیگر می‌شود. ما در شرایطی که پیروز انتخابات بودیم تحلیل روشنی از پیروزی نداشتیم و الان هم که در انتخابات شکست خورده‌ایم تحلیل روشنی از مسایل نداریم. مرعشی در بخش دیگری از سخنان خود با اشاره به شایعاتی که درباره فعالیت‌هایش مطرح شده است، گفت: شایعه جز لاینفک کشورهای توسعه نیافته و البته در ایران فراتر از این موضوع است. جامعه ایران قضاوت صحیحی از کسانی که خدمت می‌کنند- البته من که خدمتی نکردم- ندارند. نوعی ناسپاسی و کفران نعمت در بین مردم ایران رواج دارد. تقریباً ‌کسی را نداریم که در سطحی موثر باشد اما تحت تاثیر تنگ نظری یا حسادت جامعه هو نشده باشد. در کشور آدم‌های موفق را قبول ندارند اما آدم‌های غیرموفق همیشه مورد توجه قرار می‌گیرند. وی با اشاره به تاریخ ایران به بررسی مستوفی و مصدق پرداخت و افزود: هر دو شخصیت در تاریخ ایران موثر بودند با این تفاوت که مصدق وجیه ‌المله بودن برایش اصل بود لذا از فرصت‌های فراوانی استفاده کرد تا بدنام نشود. اما مستوفی برای حل مشکل مردم کار می‌کرد اگرچه عده‌ای او را انگلیسی یا روسی می‌خواندند. اما بعدا مشخص شد که وی یک شخصیت ملی بوده و در نتیجه عمل کرد مستوفی ایران نجات پیدا کرد، اما نتیجه حکومت مصدق کودتای 28 مرداد و استبداد سیاه شد. این عضو شورای مرکزی حزب کارگزاران سازندگی معتقد است: مردم ایران از کسی که موثر نباشد با عنوان یک آدم مظلوم یاد می‌کنند. شما یک نماینده با یک استاندار را در نظر بگیرید که در کنار خدمات سیاسی‌اش زندگی‌اش را هم از راه مشروع تامین کرده و از خودرو و راننده شخصی استفاده می‌کند و هر بیست نفر سر سفره‌اش نان می‌خورند. این فرد را بگذارید در کنار کسی که هیچی ندارد و یک دفعه استاندار یا نماینده می‌شود. اول خانه سازمانی می‌گیرد بعد خودرو و راننده و بعد هر شب از بیت‌المال در خانه‌اش خرج می‌شود. بعد هم مصاحبه می‌کند که من هنوز یک خانه شخصی ندارم. البته کسی هم نمی‌پرسد تو که نتوانستی برای خانواده‌ات خانه شخصی فراهم کنی چگونه می‌خواهی مردم را خانه‌دار و مشکلات کشور را حل کنی؟!