گروه سیاسی، اکبر منتجبی: دامنه واکنشها نسبت به اظهارات آیتالله محمدتقی مصباح یزدی افزایش یافته تا آنجا که روز گذشته دو اتفاق در فضای سیاست ایران رخ داد. ابتدا آیتالله عبدالله جوادیآملی در مسجد اعظم قم در باب حکومت اسلامی و اراده مردم سخن گفت و غیرمستقیم پاسخی به آن اظهارات داد. همینگونه بود که دفتر آیتالله صانعی نیز با بیان اینکه «رواج برخی دیدگاهها و برداشتهای تنگنظرانه بعضی از افراد از اسلام، موجب تبلیغات گسترده و مسموم علیه احکام مترقی اسلام شده است» خبر داد که پایگاه اینترنتی این مرجع تقلید از این پس به صورت «آن لاین» پاسخگوی مراجعان خواهد بود و سریعاً پاسخ شبهات و سئوالات مردم را میدهد. اما اتفاق دوم، اظهارات حمید انصاری قائممقام موسسه تنظیم و نشر آثار امام بود که نظرات محسن غرویان شاگرد آیتالله مصباح و همچنین اظهارات مصباح را تحریف نظرات امام دانسته بود. در حاشیه این اتفاقات البته اظهارات اسدالله بادامچیان و محمدحسن غفوریفرد نیز قابل توجه است. آنان نیز صریحاً به اظهارات غرویان که «جمهوریت» را از منظر امام مورد مناقشه قرار دادهاند، پاسخ داده و آن را یک «تهمت بزرگ به امام و عقاید ایشان دانستهاند.
ریشه مجادلات
ریشه این مجادلات به هفته گذشته بازمیگردد. هفتهنامه پرتو سخن که تحت حمایت آیتالله مصباح یزدی است و مواضع ایشان عموماً در این نشریه منتشر میشود، خبر داد که ایشان در موسسه تحت مدیریتش، در خصوص نظریه ولیفقیه گفته است: «ملاک اعتبار قانون اساسی و مصوبات مجلس خبرگان، رضایت ولایت فقیه است. ولیفقیه جانشین امام معصوم، یعنی کسی که میخواهد حق را تعیین کند است، او گاهی مصلحت میبیند بگوید شما رأی بدهید، هر چه شما رأی دادید من قبول میکنم.» به اعتقاد مصباح یزدی ولیفقیه دستور میدهد که رأی بدهید چه کسی رئیسجمهور باشد. انتخابات ریاست جمهوری اعتبارش به رضایت او است و مصلحت دیده که در این شرایط مردم رأی بدهند «اما حقیقت آن است که آنها دارند پیشنهاد میکنند و میگویند که ما این فرد را میخواهیم اما الامر علیکم، شما باید نصب کنید. نخواستی نصب نکن.» از همین منظر، در آن جلسه که در موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی برگزار شده است، آیتالله مصباح یزدی بر ضرورت تشکیل حکومت اسلامی تاکید میکند: «به نظر ما تمام مقرراتی که در کشور اسلامی ایران اجرا میشود، همه اعتبارش به امر ولایت فقیه و امضای او است. اگر بدانیم در جایی در یک مورد راضی نیست، هیچ اعتباری ندارد.» بنابر اعتقاد مصباح در زمان تصویب قانون اساسی توسط امام خمینی، اگر امام آن را امضا نکرده بود، حتی اگر تمام مردم هم رأی میدادند، هیچ اعتبار شرعی و قانونی نداشت. به همین خاطر نیز آیتالله مصباح یزدی در بحث ولایت فقیه، نظریه «نصب» و نه «انتخاب» را قبول دارد و براساس نظریه انتصاب، «مردم فقط شخصیتی را که ولایت دارد، کشف میکنند.»
مباحثه جوادیآملی با مصباح یزدی
اما عبدالله جوادیآملی بر «رای مردم» تاکید ویژه دارد و ایشان اتفاقاً همین بند آخر اظهارات مصباح یزدی را پاسخ میدهد. جوادیآملی بدون هیچ اشاره به مصباح و سخنان او در درس خارج تفسیر قرآن مجید، تاکید میکند «در حکومت اسلامی مقبولیت رهبر جامعه ناشی از اراده مردم است.» ایشان به رابطه مردم با امام پرداخته و خاطرنشان کرده است که «انسان اگر بتشکن و رهبر انقلاب باشد و از امتحانهای الهی موفق بیرون آمده باشد و بخواهد حکومت تشکیل دهد و مردم را هدایت کند، باید مقبولیتش را از مردم بگیرد.» ایشان مشروعیت حاکم اسلامی را از سوی خداوند عنوان کرده و افزوده است حضور مردم، سهم تعیینکنندهای در تشکیل، استقرار و مقبولیت حکومت دارد. جوادیآملی حتی لازم میبیند که به صدر اسلام بازگردد و به روند تشکیل حکومت اسلامی توسط پیامبر اسلام(ص) در مدینه اشاره و تاکید کند که «پیامبر اکرم(ص) پیش از تشکیل حکومت اسلامی اقدام به تاسیس مسجد کردند. زیرا تا جامعهای علاقهمند به پاکی نباشد تشکیل حکومت بسیار مشکل است.»
جدول آیتالله یزدی و آیتالله مشکینی
مباحثه دو فقیه برجسته قم یادآور مباحثه آیتالله علی مشکینی و آیتالله محمد یزدی در جلسه افتتاحیه اجلاس اخیر خبرگان رهبری است. در آن جلسه نیز محمد یزدی که در کنار مصباح یزدی نشسته بود، سخنانی در باب ولایت فقیه و اراده مردم بیان کرد و نظرات امروز مصباح یزدی را به زبان خود ترجمان کرد. او نیز چنان امروز مصباح یزدی معتقد است که اراده مردم نقشی در نظرات ولایت فقیه ندارد و آیتالله علی مشکینی که در کنار هاشمی رفسنجانی در جایگاه ریاست خبرگان نشسته بود، اظهارات امروز عبدالله جوادآملی را بیان کرد و مقبولیت رهبر در حکومت اسلامی را ناشی از اراده مردم دانست. آن مباحثه در یک رفت و برگشت بین دو فقیه به علت حضور خبرنگاران حاضر در جلسه خاموش شد اما بحث آن از قرار کهنهتر از آن جلسه بود. چرا که یزدی خاطرنشان کرد که از اجلاسیه قبل تا این اجلاسیه خبرگان این موضوع را بیان کرده است، اما به نتیجهای واحد نرسیدهاند. مصباح یزدی و هاشمی رفسنجانی در آن جلسه ساکتترین شخصیتها بودند و هر دو مباحثه دو فقیه را دنبال میکردند. آنچه آن روز بیان شد، امروز به دیگر شکل بیان میشود. اکنون از آن سو مصباح یزدی و از این سو جوادیآملی که در انتخابات ریاست جمهوری از هاشمی رفسنجانی حمایت کرده بود، به سخن آمدهاند.
تشکیک و تحریف
در عین حال اتفاق فقط در سطح فقها نیست و پرواضح است آنچه در بالا روی داده، اثراتش در پایین دست هواداران نیز ادامه یافته است. محسن غرویان تاثیر پذیرفته از آیتالله مصباح یک گام نسبت به استاد خویش قدم به جلو گذاشت و جمهوریت را در نگاه امام(ره) مورد تردید قرار داد و تاکید کرد که امام به نظام اسلامی قائل بوده است و نه جمهوریت. اظهارات محسن غرویان با واکنشهای گسترده روبهرو شد. ابتدا جریان اصلاحطلب و خط امام بود که لازم دید سریعاً به این نوع اظهارات پاسخ دهد، اما در گام بعد اصولگرایی همچون اسدالله بادامچیان عضو شورای مرکزی حزب موتلفه اسلامی و محمدحسن غفوریفرد عضو جامعه اسلامی مهندسین نسبت به این اظهارات واکنش نشان دادند.
اما غرویان در پاسخ سئوالاتی را مطرح کرد و از منتقدان خود خواست به آنها پاسخ دهند. از جمله این سئوالات که «در نظر امام مشروعیت نظام براساس رای مردم است یا مقبولیت نظام؟» یا «اگر در روز 12 فروردین 1358 اکثریت مردم به نظام جمهوری اسلامی رای «نه» میدادند آیا حضرت امام(ره) برای اکثریت مخالف مشروعیت قائل میشدند؟» طرح این نوع سئوالات بود که حمید انصاری قائم مقام موسسه تنظیم و نشر آثار حضرت امام خمینی اظهارات اخیر محسن غرویان را در باب رای مردم، جمهوریت نظام و ولایت فقیه در دیدگاه امام در تضاد با فرهنگ و ادبیات امام دانست و آن را تحریف مواضع ایشان خواند. انصاری که با خبرگزاری کار ایران گفتوگو کرده است هم مطالب مصباح یزدی و هم اظهارات غرویان را مورد توجه قرار داده و گفته است که «در این اظهارات چنین وانمود شده است که گویا امام(ره) صرفاً از سر اضطرار و به خاطر شرایط سال 1357 از اتکا به مردم و جمهوریت نظام سخن گفته و اعتقاد ایشان چیز دیگری بوده است یا اینکه ادعا شده ولایت فقیه در نظر امام چنان است که به مردم دستور میدهد رای بدهید یا ندهید و به چه کسی به عنوان رئیسجمهور رای بدهید و رای مردم فاقد هرگونه اثر قانونی و شرعی است. این برداشت را صددرصد خلاف مشی امام خمینی و جفا به ایشان، مردم و رهبری میدانم.»
به امام تهمت زدند
همانگونه که در سطور بالاتر آمد، اسدالله بادامچیان و محمدحسن غفوریفرد نیز به اظهارات غرویان واکنش نشان دادند. بادامچیان عضو ارشد موتلفه یادآور شد که «دید امام نسبت به حکومت، جامعه و اجتماع برگرفته از دید اسلامی خالص حوزوی بود نه اسلام انحرافی، متحجرانه، غربی و یا کمونیستی. وقتی امام در پاریس بودند و از ایشان پرسیدند چه نوع نظامی را در جامعه ایجاد خواهید کرد، گفتند نظام جمهوری و بعد از آن نیز در 12 فروردین سال 1358 فرمودند جمهوری اسلامی نه یک کلمه بیشتر و نه یک کلمه کمتر.» بادامچیان میگوید «فرض محال در نظر بگیرد که امام جمهوریت را قبول نداشتند ولی وقتی که امام میگوید جمهوری اسلامی نه یک کلمه بیش و نه یک کلمه کم، مسئله مشخص است... بحث جمهوریت و مسائل آن در داخل صحیفه نور و قانون اساسی آمده است.» حسن غفوری فرد نیز میگوید: « کسانی که میگویند امام(ره) به جمهوریت اعتقاد نداشت، یک تهمت بزرگ به حضرت امام و عقاید ایشان وارد میکنند.» و تاکید دارد که «اگر ما از نظر عقلانیت سیاسی نیز بررسی کنیم متوجه میشویم بهترین و مهمترین نوع حکومت، جمهوری اسلامی است. چون هم مشروعیتش را از اسلام میگیرد و هم مقبولیتش را از آرای مردم.» به گفته عضو جامعه اسلامی مهندسین «کسانی که درصدد هستند اسلامیت یا جمهوریت نظام را تضعیف کنند در دایره اصولگرایی جایی ندارند. امام به مردم اعتماد داشتند و نظرات مردم را در همه حال جویا بودند. ببینید در دو سال امام رفراندوم برگزار کردند، انتخابات ریاست جمهوری و مجلس را برگزار کردند و این نشاندهنده این است که امام به مردم اعتماد داشتند و میدانستند که مردم طبق دیدگاههای اسلام انتخاب میکنند.»
جدایی اصولگرایان
بدین ترتیب قابل تصور است که دامنه واکنشها نسبت به اظهارات محمدتقی مصباح یزدی و شاگردان او چنان بالا گرفته که میتوان تاثیر آن را در فرآیند وفای سیاست ایران نیز مشاهده کرد. به همین دلیل است که از یک سو موسسه تنظیم آثار امام و از دیگر سو جمعی از اصولگرایان در بیرون و داخل مجلس هفتم نسبت به آن واکنش نشان داده و از آن تیری میجویند. این میتواند آغاز یک زایش جدید میان اصولگرایان و در فصل نوین سیاست ایران باشد. نیروهایی که تا دیروز یکپارچه بودند امروز در مبانی دچار اختلاف شده و در آن تشکیک کردهاند. گروهی میروند «دایره قدرت» را در شکل دیگری برای خود بچینند و گروه دیگر که هوادار امام و انقلاباند راهشان را جدا میکنند.
ایرج جمشیدی: جلسه علنی دیروز مجلس در پی نطق پیش از دستور یک عضو فراکسیون اصولگرایان و یک عضو فراکسیون اقلیت به صحنه تقابل جناحی تبدیل شد. از یک سو حسین نجابت سخنگوی فراکسیون اصولگرایان در نطق خود به انتقاد از مسائل مطرح شده در خصوص محمدتقی مصباح یزدی پرداخت و از شخصیت و تفکر او دفاع کرد و در سوی دیگر «محمد قمی» یک عضو فراکسیون اقلیت مجلس هم از محدودیتهای ایجاد شده برای مهدی کروبی رئیس سابق مجلس و جلوگیری از پخش برنامههای شبکه تلویزیونی صبا انتقاد کرد. حسین نجابت عضو ائتلاف آبادگران نطق خود را در واکنش به نطق روز یکشنبه «اکبر اعلمی» دیگر عضو فراکسیون اقلیت ایراد کرد و محمد قمی هم نطق خود را در واکنش به اعتراض تعدادی از احزاب و شخصیتهای اصولگران به راهاندازی شبکه ماهوارهای صبا قرائت کرد. نطقهایی که از تریبون مجلس هفتم قرائت شد به عنوان بیانیه فراکسیون اصولگرایان و اصلاحطلبان مجلس قلمداد شد زیرا از ساعت 6 صبح دیروز بیش از 50 نماینده اقلیت و اکثریت به مجلس آمده بودند تا قرعه نطقهای پنج دقیقهای مجلس به نام آنان درآید تا بتواند بیانیه فراکسیون متبوع خود را قرائت کنند. در یک سو نمایندگان اصولگرایی چون توکلی، نجابت، بزرگیان، بهرامی، میرتاجالدینی و مصباحی مقدم صف گرفته بودند و در سوی دیگر نمایندگان اصلاحطلبی چون شجاعپوریان، تابش، گرامیمقدم، قمی، نوروززاده، پورفاطمی و حقشناس برای قرائت بیانیه دفاع از کروبی به مجلس آمده بودند.
نطق نجابت
حسین نجابت نطق خود را با اشارهای به انتقادات مطرح شده درباره مصباح یزدی آغاز کرد و گفت: این روزها در مورد استاد بزرگوار حضرت آیتالله مصباح یزدی مطالبی گفته یا نوشته شده که عده کثیری از نمایندگان مصمم بودند تا در این رابطه به ایراد سخن بپردازند. آقایان احمدی، توکلی، مصباحی مقدم، سبحانی، آشتیانی و برخی دوستان بر ارائه نطق و رونگری در این خصوص اصرار داشتند اما بالاخره من از جانب دوستان انتخاب شدم. اما آیتالله مصباح یزدی که برخی این روزها ایشان را آماج حملات خود قرار دادهاند کیست؟ و در روند شکلگیری انقلاب و پاسداری از حصارهای اندیشه والای اسلامی چه نقشی داشته است؟ آیتالله مصباح یزدی شاگرد برجسته حضرت امام(ره) و علامه طباطبایی و فقیه مسلم حوزه علمیه قم، فیلسوف و مفسر قرآن میباشد. آیتالله شیخ محمدتقی مصباح به شهادت فرهیختگان و بزرگان حوزه و دانشگاه سه ویژگی ناب و سه خصلت بارز داشته که معتقدم اصولگرایی را معنا میکند. دفاع جانانه از حریم اندیشههای نظری و احکام عملی و معارف الهی، صفشکن و پیشرو بودن و زمانشناسی و به کارگیری روشهای جدید و تربیت نیروهای انسانی سه ویژگی این مجاهد خستگیناپذیر در حوزههای علمی و در صحنههای اجتماعی بوده است. آنان که با تاریخ انقلاب و فعالیتهای علمی از قبل و بعد از انقلاب آشنایی مختصری دارند اعلام مرجعیت حضرت امام(ره) در شرایط حساس و دستگیری ایشان که با امضای 12 تن از علمای حوزه علمیه قم از جمله آیتالله مصباح یزدی صورت گرفت را هرگز فراموش نمیکنند. دستاندارکاران منصف به یاد دارند که منشورات موسسه «در راه حق» که به همت این مرد بزرگ پایهریزی و مدیریت میشد در دهههای 40 و 50 در مقابل ظلمتکدهای که به وسیله رژیم پهلوی ایجاد شده بود، ضمن اینکه نیاز علمی جوانان متعهد را تامین میکرد در دل آنان امید هم ایجاد مینمود. شخصیتهای برجستهای همچون آیتالله خرازی، آیتالله استادی، مرحوم استاد مصلحی اراکی، حجج اسلام آقایان دکتر احمدی و برخی دیگر از موسسان این موسسه و جناب آقای دکتر مصباحی، غروی، رجوی، اسکندری، فیاضی، محمدیعراقی، ابوترابی و صدها فاضل ارزشمندی که هر کدام در صحنههای اجتماعی خود تاثیرگذار و جریان سازند از دستاندرکاران و تربیتیافتگان این موسسه هستند. پس از پیروزی انقلاب نیز اساتید متعهد دانشگاهی تلاش شبانهروزی استاد بزرگوار در دفتر همکاری حوزه و دانشگاه و سپس تاسیس موسسه معظم آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره) در قم که از افتخارات کشور و حوزه با 850 طلبه ایرانی و غیرایرانی، معدودی از دهها فعالیت ایشان در سالهای اخیر بوده است. موسسهای که با حمایت مالی کامل حضرت امام(ره) پایهگذاری شد و با حمایت کامل مقام معظم رهبری ادامه حیات میدهد. اما آنچه آیتالله مصباح را در صحنه اجتماعی و سیاسی برجسته میسازد حضور به موقع و گاه یک تنه این فقیه بزرگ در برابر هجومهای بنیانشکن اندیشههای منحرف و کفرآمیز بوده است. در سالهای قبل از پیروزی انقلاب آنجا که در جوی احساسی و عاطفی رگههایی از انحراف در مسائل عقیدتی بروز کرد این عالم پیشرو قبل از همه و بیشتر از همه به مقابله پرداخت. نباید سالهای اخیر و به هنگامی که در پرتو غوغاسالاری و حمایت سازمان یافته از خارج و داخل، اندیشههای التقاطی و غربگرایانه در قالب اصلاحگری ترویج میشد را فراموش کرد. آن زمانی که خیلیها فرصت مقابله یا جرات مقابله را نداشتند این عالم بزرگ یکه و تنها تهمتها و توهینها را به جان خرید و دست از افشاگری و حفاظت از دین برنداشت. اما این مختصر نه بدان معنا است که انتقاد، سئوال، مباحثه و اختلاف آرا را باید تعطیل کرد. بنده به عنوان یک دانشگاهی یا دیگری به عنوان یک طلبه از این موهبت الهی برخورداریم که نقد کنیم و نقد میکنیم، پاسخ میشنویم و بعضی از پاسخها را میپذیریم یا نمیپذیریم و با بعضی آرا و موضعگیریها به مقابله میپردازیم. نقادی به اصطلاح درون سازمانی انجام میدهیم، اما این نقادی درون سازمانی کجا و اظهارنظر از سر بیاطلاعی و گاهی توهین و استهزا کجا؟ این مسئله کجا و شخصیت بزرگ را در بازیهای مبتذل گروهی و جناحی و سیاسی مطرح کردن کجا؟ نکتهای گفته شد و آن اینکه جلسات مشورتی هیات دولت با ایشان صورت می پذیرد و این مسئله تقبیح شد. اول چنین امری به فرض صحت که البته در آن حد صحت ندارد، با کدامین منطق عرفی، شرعی یا حتی به اصطلاح دموکراتیک سازگار است؟ این دولت و یا هر دولتی باید التماس کند و تمنا نماید تا آیتالله مصباح و امثال ایشان و اندیشمندان فرهیخته حوزوی و دانشگاهی وقتی و زمانی را برای صحبت کردن و مشاوره دادن اختصاص دهند. بنابراین برادرانه به کسانی که از سر دلسوزی به آیتالله مصباح انتقاد میکنند یادآوری میکنم که از مکر و حیلههای دشمنان خونریز مردم مسلمان غافل نباشند. حملات سازمان یافته به امثال آیتالله مصباح یزدی و دفاع دشمنان دین و ملت از منحرفان مردم گریز برای برداشتن اسلام از سر راه چپاولگران بینالمللی است. بازی نخوریم و هوشیار باشیم.
بیانیه اقلیت
پس از نطق نجابت که با احسنت گفتنهای پی در پی تعدادی از اصولگرایان مجلس همراه شد، نوبت به محمد قمی رسید. وی نیز در آغاز نطق خود به اهمیت ارتباطات اشاره کرد و گفت: در عصر ارتباطات و انفجار اطلاعات و هنگامهای که متجاوز از (سی) ماهواره دین، آئین و مقدسات ما و نظام جمهوری اسلامی را هدف تهاجم خود قرار دادهاند، آیا عدم صدور مجوز بهرهبرداری و پخش برنامههای ماهواره صبا به مسئولیت روحانی مبارز دوران ستمشاهی و معتمد حضرت امام(ره) و مدافع راستین و شجاع آرمانهای انقلاب اسلامی حضرت آقای کروبی چه معنا و مفهومی را به اذهان جامعه متبادر میسازد. آیا تمامی مردم ایران محکوم هستند تنها از رسانه ملی که بازتابدهنده تفکرات یک جناح است، بیننده برنامهها و مستمع اخبار و تحلیلها باشند؟ ممکن است تک صدایی برای مقطعی نویدبخش آرامش ظاهری در جامعه باشد اما میدان ندادن به طرح افکار و عقاید مختلف و سرکوب اندیشه آن را زیرزمینی خواهد کرد و هزینههای حاکمیت و ملت را افزون خواهد ساخت. جالب آنکه افرادی به مخالفت با این ایده آقای کروبی می پردازند و از اجرای آن ممانعت میکنند که بعضاً عمرشان به اندازه عمر دوران مبارزه و تحمل زندان و شکنجه توسط آن بزرگوار نیست و برخی دیگر که مسنترند و بعضاً خودشان را شاگرد حضرت امام(ره) میدانند در دوران مبارزه با رژیم ستمشاهی با پیشه کردن تقیه و برگرفتن گوشه انزوا هیچ سهمی در رابطه با آن مرد الهی و آرمانهای مردم شریف ایران در جهت تحقق و پیروزی انقلاب اسلامی نداشتهاند. زهی تاسف که سلیقهگرایی و انتساب آن به حاکمیت و نظام، مردم را از داشتن تریبونی که بتواند بیان کننده اسلام ناب، اهداف والای امام(ره) و آلام و خواستهها و نظرات مردم و متفکرین دلبسته به اعتلای اسلام و ایران باشد محروم ساخت. مسلماً تداوم این سیاست بر خیل جمعیت خاموش در جامعه که تعداد آنها از آمار آخرین انتخابات نیز مشهود است، خواهد افزود. امید آنکه با تجدیدنظر در این موضع، جبران مافات شود و این امکان برای دوستداران انقلاب اسلامی و مردم شریف ایران فراهم شود تا بتوانند مطالبات و خواستههای مشروع و قانونی خویش را از این تریبون بیان کنند و به شخصیت روحانی مبارز و شجاع جناب آقای کروبی خدشهای وارد نیاید. در ارتباط با استیضاح وزیر محترم دفاع در خصوص سانحه سقوط هواپیمایی سی-130 که منجر به شهادت متجاوز از یک صد نفر از فرزندان مخلص و راستین این مرز و بوم شد و ملت ایران را عزادار ساخت، برحسب وظیفه نمایندگی سریعترین راه حصول به نتیجه را استیضاح دانستیم و برای ادای این وظیفه قانونی اقدام کردیم. گرچه در ادامه راه با کارشکنیها و کملطفیها و بعضاً اظهارنظرات نشات گرفته از کوتهبینی و کندذهنی بعضی مواجه شدیم اما بنا به خواست وزیر محترم دفاع برای ارائه مهلت یک ماهه این امر را به تعویق انداختیم و امیدواریم در طی این زمان پیگیری مسیر پرونده به نحوی باشد که افکار عمومی جامعه و خانوادههای معزز شهدای این سانحه را به این باور برساند که عزم برخورد با مقصرین و اصلاح ساختارها و جلوگیری از حوادث مشابه جدی است. اما همانگونه که در بیست روز گذشته هنوز مسئولین ذیربط حداقل برای احترام به افکار عمومی از یک معذرتخواهی ساده اجتناب ورزیدهاند و با فرافکنی و ایجاد منع و محدودیتها سعی دارند به ریشههای اصلی حادثه نپردازند، نتیجه را امیدبخش نمیدانیم اما همواره بر عهدمان پایبندیم که زمان بیشتری در اختیار تیم بررسیکننده و مسئولان ذیربط قرار گیرد.
بدیهی است اگر بعد از طی این زمان نتایج قابل قبولی حاصل نشد به وظیفه قانونی خویش و عهدی که با پروردگار متعال بستهایم تا همواره مدافع حقوق مردم شریفمان باشیم عمل خواهیم کرد و انتظار داریم همان گونه که بخشی از نمایندگان محترم اکثریت مجلس وعده فرمودند، ما را در ادای این وظیفه خطیر همراهی نماید.