عراق؛ دولت جدید؛ چالش‎های جدید

ابراهیم جفری با رای‎گیری داخلی نمایندگان ائتلاف یکپارچه عراق با رقابتی تنگاتنگ با عادل عبدالمهدی و تنها با اختلاف یک رای به عنوان نخست‎وزیر عراق برای چهار سال آینده برگزیده شد.
انتخاب ابراهیم جعفری پیروزی بزرگ دیگری برای ملت عراق است ملتی که اکثریت آن را شیعیان تشکیل می‎دهند اما در مقابل آمریکایی‎ها شدیداً با واسطه‎یابی در پی آن هستند که با فشارهای خود برای حفظ منافع نامشروع خود در انتخاب اعضای کابینه جعفری اثر بگذارند و افراد مورد نظرشان را بر کابین او تحمیل نمایند.
نتیجه انتخابات عراق با وجود فشارهای مستقیم و غیر مستقیم آمریکا برای اعمال نفوذ و تغییر نتیجه انتخابات با رای اکثریت قاطع مردم عراق پیروز میدان انتخابات بود و شعیان که سالها از حقوق اولیه خود محروم بودند توانستند علیرغم جو رعب و وحشت و کشتارها و اعمال نفوذ‎ها و تفرقه‎افکنی‎ها به پیروزی دست یابند و در آخرین تحول هم هفته گذشته با رسیدن به وحدت و اتفاق‎نظر روی نخست‎وزیری جعفری دولت‎سازی از سوی آمریکا در کشور را با ناکامی مواجه نمایند.
اکنون جعفری و ائتلاف یکپارچه عراق در برابر چالش‎های جدیدی قرار گرفته‎اند که تدبیر و درایت و تیزهوشی آنان را بیش از گذشته طلب می‎کند امریکایی‎ها خواستار حق وتو در انتخابات پنج وزیر عمده کابینه هستند و این موضوع ائتلاف یکپارچه عراق را در موقعیتی خطیر و حساس قرار داده است آمریکایی با شیعه‎های سابق و گروهی از وهابیون در ارتباط بوده و هستند و برای مشروعیت حضور خود در عراق بسیاری از عملیات در آن کشور با هدایت آنان صورت می‎گیرد و با این اهرم فشار تلاش دارند تا افراد موردنظر خود را در کابینه بگنجانند.
مجموعه رفتارهای ائتلاف یکپارچه عراق و مشی و رفتار ابراهیم جعفری در گذشته نشان داد که آنان برخوردهای عقلانی و منطقی را در مواجهه با موانع و حل معضلات همواره مد نظر داشته‎اند اکنون با وجود پالرمانی که اکثریت آن را ائتلاف یکپارچه عراق و شیعیان تشکیل می‎دهند وی برای حفظ منافع منافع عراق در آینده در برابر آزمونی دیگر و البته دشوارتر قرار گرفته است.
کردها از ابتدای تشکیل دولت موقت عراق متحد اصلی شیعیان به شمار می‎رفتند و حفظ تعامل و ارتباط خوب با آنان توانست به نفع دو طرف باشد.
اکنون آمریکا با بی‎اعتنایی کامل به تشکیل دولت شیعه در عراق سعی دارد تا از تشکیل کابینه دلخواه اکثریت جامعه عراق که به طور طبیعی شیعیان هستند جلوگیری کند. وزیر امور خارجه آمریکا پس از انتخاب ابراهیم جعفری بعنوان نخست‎وزیر عراق گفته است عراق مکانی پیچیده با صداها و افکار زیاد است اما وی نگفته است که در همین عراق به ادعای او پیچیده و با صداها و افکار زیاد براساس روش و مشی دمکراتیک و با برگزاری انتخاباتی آزاد که مورد تایید مجامع بین‎المللی هم واقع شده گروهی با اکثریت آرای مردم رای آورده‎اند و آنان باید کابینه مورد نظر خودشان را خود تعیین نمایند. او گفته است صداهایی در عراق هستند که ما چندان آنها را دوست نداریم!
هفته گذشته سفیر آمریکا در افغانستان بوده مذاکرات و دیدارهای فشرده را با رهبران عراقی از جمله عبدالعزیز حکیم رییس مجلس اعلای انقلاب اسلامی عراق و ابراهیم جعفری نخست‎وزیر و جلال طالبانی رییس‎جمهور انجام داد و درخواست‎های واشنگتن را در این مذاکرات مطرح کرد.
یکی از درخواست‎های آمریکا تعیین وزرای امور خارجه، نفت، کشور و دفاع عراق براساس رای و نظر امریکا بوده است.
امریکایی‎ها پس از مشاهده تعامل و دوستی و همزیستی مسالمت‎آمیز شیعیان و کردها در پی اختلاف افکنی میان آنان هستند خلیل زاد سفیر آمریکا در عراق از افزایش قدرت رییس‎جمهور عراق که به احتمال قوی تصدی آن به طالبانی واگذار خواهد شد و واگذاری کرکوک به کردها حمایت کرده است که به نوعی تحریک کردهای عراق و زمزمه‎هایی برای تجزیه آن کشور است.
گفته می‎شود سفیر آمریکا در مقابل از طالبانی در مورد تحقق برخی نیات سیاسی امریکا برای آینده عراق از وی کمک خواسته است.
ایجاد جمهوری اسلامی در ایران در سال 1979 که وجه غالب آن ایدئولوژی شیعی بود در غرب به عنوان یک تهدید تلقی شد دولت‎های ریگان و بوش (پدر) این تهدید ار آن قدر حاد یافتند که نفرت خود را از رژیم صدام کنار گذاشتند و در جنگ تحمیلی از او حمایت کردند امید آنان این بود که صدام در جنگ پیروز شود و ایران مجبور به عقب‎نشینی شود.
پس از واقعه 11 سپتامبر روشن شد که ظاهرا افراط‎گرایان وهابی که قبلا متحدان واشنگتن بودند دشمن اصلی آمریکا هستند آمریکا به روشنی شورشیان سنی را به عنوان دشمن خود تعریف می‎کرد. همان احزاب اسلام‎گرای شیعی که سبب شده بودند آمریکا در جنگ ایران و عراق به سمت صدام گرایش یابد اکنون در عراق به قدرت رسیده‎اند از نظر سنی‎های عراق که در اقلیت هستند آمریکا شیعیان را بر آنها ترجیح داده است این برداشت از دید مردم و دولتهای منطقه پنهان باقی نمانده است. عربستان، اردن، سوریه و دیگر کشورها نسبت به همکاری با سیاست‎های آمریکا که به معنی تقویت دولت تحت کنترل شیعیان در عراق خواهد بود ابراز عدم تمیل کرده‎اند. پس از فروپاشی رژیم بعث در عراق که منبع اصلی بی‎ثباتی در منطقه بود برخی کشورها سعی کردند مانع توسعه روابط بین ایران و عراق شوند با این اعتقاد که پیوندهای دوستانه بین دو کشور مسلمان به ایجاد هلال شیعی در منطقه منجر خواهد شد متاسفانه این فرضیات تحت نفوذ برخی کشورهای عرب همسایه که در واقع بستر اصلی خیزش تروریسم عربی در منطقه و جهان هستند شکل گرفته است آنان ظهور یک عراق تحت کنترل شیعیان در شمال غربی خلیج فارس را که روابط و پیوندهای نزدیکی با ایران داشته باشد بعنوان یک خط مطرح و دیگران را از آن می‎ترسانند در خارج از عراق رهبران عرب سخن از هلال شیعی به میان می‎آورند که گستره آن از ایران و عراق به لبنان از طریق سوریه یعنی کشوری که رهبری علوی آن شاخه‎ای از اسلام شیعه را تشکیل می‎دهد کشیده می‎شود اعراب سنی را از آن چیزی می‎ترسانند که ملک عبدالله پادشاه اردن در دسامبر گذشته از آن به عنوان هلال شیعی در حال ظهور یاد کرد یعنی این احتمال که در نتیجه در دست گرفتن کنترل عراق توسط یک دولت شیعه قدرتمند و گسترش روابط آن کشور با ایران و سوریه و لبنان و حزب‎الله هلالی ایجاد شود که از نظر آنان موجب بی‎ثباتی در منطقه خلیج‎فارس شود در حالی که مشخص است شیعیان هیچگاه خطری برای منطقه نبوده‎اند و خود همواره مورد بی‎مهری و ظلم و خشونت قرار گرفته‎اند.
ترس ناشی از این ادعاها که شیعیان به ستون پنجم ایران تبدیل خواهند شد بی‎پایه و اساس است و عمدتا از روی خشم و اعتراض نسبت به روندی بیان می‎شود که ممکن است نهایتا به برتری ایران در منطقه منتهی شود و یا بهانه‎ای برای محروم ساختن شیعیان از حقوق قانونی‎شان در کشورهای عرب مختلف است در واقع بسیاری از اعراب شیعه خود را همان‎قدر شیعه می‎دانند که عرب بنابراین عقل حکم می‎کند که کشورهای عرب رو به آشتی جویانه‎ای با برادران عرب خود در این مقطع حساس تاریخی در پیش گیرند و با محروم ساختن ملت عراق از حقوق خود به این بهانه که آنان شیعه هستند و با ایرانی‎ها هم مذهب سبب رنجش یک ملت نشوند.
مسلما عراق جدید با محترم شمردن آرا و عقاید مردم آن کشور بعنوان یک دوست نزدیک ایران و همچنین سایر کشورها می‎توان در حال حاضر بعنوان مجرایی برای صلح و دوستی و ثبات و آرامش در منطقه باشد آرامش و ثباتی که نفع آن برای ملت‎های منطقه خواهد بود و دیگر تهدیدی مانند رژیم سفاک صدام حسین نخواهد بود که با جنگ‎افروزی در کشورگشایی به عنوان عامل تنش و تشنج در منطقه برای همسایگان و کشورهای منطقه بود.
بنابراین امریکایی‎ها باید به رای و استقلال مردم عراق احترام بگذارند و سعی در دولت‎سازی برای این کشور نداشته باشند و براساس دمکراسی اجازه بدهند نمایندگان برگزیده ملت عراق خود برای کابینه‎شان تصمیم بگیرند مسلما ملت عراق کابینه‎ای برخواهد گزید که صلح و آرامش و ثبات را برای منطقه به ارمغان خواهد آورد.