"زمانی وجود داشت که در آن رسانهها کاندولیزا رایس را به عنوان کاندیدای احتمالی کاخ سفید میدانستند اما اکنون آن زمانها سپری شده است و اکنون در واشنگتن این زمزمه وجود دارد که کاندولیزا رایس نفوذ خود را از دست داده است. البته کسی نسبت به وزیر امور خارجه بیتوجه نیست."
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) روزنامهی آلمانی زبان دیولت در گزارشی دربارهی کاندولیزا رایس با عنوان "رایس، زن دیروز" و نقش وی در سیاست خارجی این کشور و آنچه حضور احتمالی وی برای انتخابات ریاست جمهوری سال 2008 خوانده میشد، نوشته است: «کاندولیزا رایس در 14 نوامبر 1954 به دنیا آمد. وی در 19 سالگی دوره لیسانس خود را به پایان رساند. در 21 سالگی موفق به کسب درجه فوق لیسانس شده و در سن 26 سالگی دوره دکترای خود را در زمینه علوم سیاسی به پایان برد.
دیک موریس، تحلیلگر نظریات و اندیشههای بیل کلینتون، در سال 2005 کتابی را به بازار عرضه کرد با نام "هیلاری در برابر کندی" که در این کتاب دوئل بین هیلاری و کاندولیزا را برای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا اجتناب ناپذیر میدانست. وی به عنوان کسی که همیشه نسبت به کلینتون موضع خصمانه داشته است، احتمالا به این علت سعی کرده است که رقیب هیلاری را در یک رقابت احتمالی بزرگ جلوه دهد.
از سوی دیگر گلین کسلر به عنوان یک روزنامهنگار فاش کرد که سوال روزنامهی واشنگتن پست از کاندولیزا رایس مبنی بر کاندیداتوری احتمالی وی برای انتخابات ریاست جمهوری اتفاقی نبوده است. یکی از افراد مورد اعتماد رایس به سردبیر روزنامه سفارش کرده است که چنین سوالی از وی پرسیده شود. از آن پس بود که رسانههای بیشتر به احتمال کاندیداتوری رایس پرداختند.
البته این عجیب به نظر نمیرسد چرا که واشنگتن پست را میتوان به عنوان اندازهگیر تب سیاسی کاخ سفید دانست.»
این روزنامه افزوده است: «امروزه کسی دیگر به تجزیه و تحلیل احتمالی ریاست جمهوری رایس نمیپردازد. به جای آن بیشتر افراد این سوال را مطرح میکنند که آیا وی به عنوان وزیر امور خارجه باقی خواهد ماند یا نه.
یکی از مفسران سیاست خارجی آمریکا اظهار داشته است که وی بار دیگر به عنوان یک سیاستمدار حقیقی مطرح خواهد شد. این گونه اظهارات را به ویژه کسانی مطرح میکنند که به دموکراتها نزدیک هستند و دلیل ادعای خود را سیاست شخصی و درونی رایس میدانند.»
دی ولت نوشته است: «نگاهی به تقسیمات و رده بندی مشاوران کاندولیزا رایس نشان میدهد که وی بیشتر به حضور مشاوران و مذاکره کنندگان با تجربه اهمیت داده است نه به جنگ طلبان آتشین همانند جان بولتون.
در هر صورت رایس احترام زیادی برای بولتون قائل است اما عملا ما نامهایی را در لیست مشاوران رایس میبینیم که نومحافظهکاران علاقه چندانی به آن ندارند.
کندی رایس با رابرت گیتس (وزیر دفاع کنونی آمریکا) نیز رابطه نزدیکی دارد و هر دو در کنار هم قرار گرفته و مواضع تقریبا یکسانی دارند.
نزاع همیشگی بین کالین پاول و دونالد رامسفلد (وزیران خارجه و دفاع سابق آمریکا) نیز سپری شده است. این نزاع را میتوان به عنوان دلیل مهمی برای اشتباهات آمریکا در عراق دانست اما در حال حاضر هر دو هدف مشترکی را دنبال میکنند.
از دیگر سو میتوان گفت که این مساله در حال حاضر زیاد به گوش میخورد که گیتس و رایس هر دو هیجان انگیز جلوه دادن و بزرگ کردن مساله ایران را رد میکنند. این به آن معنا است که هر دوی آنها با اتخاذ موضعگیری یکسان خواهان هیچ جنگ پیشگیرانهای علیه تهران نیستند.»
در ادامهی این گزارش آمده است: «در مورد سرنوشت کنونی عراق نیز میتوان گفت که اوضاع فعلی این کشور این برداشت را ایجاد میکند که نومحافظهکاران دیگر چیزی در چنته ندارند.
این نومحافظهکاران به عنوان مشاور در موسسهها و انجمنها مشغول کار هستند، با دیک چنی رابطه دارند و گاهی هم نگاهی به مسایل کرهی شمالی میاندازند. آنها همچنین از عملیات نظامی اسراییل علیه آنچه تاسیسات هستهیی سوریه خوانده شده، جانبداری کردهاند.
این موضوع را میتوان از چهار هفته گذشته مهمترین مساله در واشنگتن دانست که آیا تاسیسات هستهیی سوریه از سوی کرهی شمالی تامین شده است.
آدمیرال ویلیام فالون، فرمانده نیروهای آمریکا در خاورمیانه به عنوان اصلیترین مشاور رابرت گیتس با نگاهی به مسایل تهران و سوریه اشاره کرده است که مذاکره با سوریه همان مقدار سخت است که با تهران. اما در عین حال اضافه کرده است که هیچ جنگی ایجاد نخواهد شد.»
در انتهای این گزارش آمده است: «کاندولیزا رایس در مصاحبهای که با نیویورک پست داشته تصدیق کرده است که ایران بر خلاف کرهی شمالی و ویتنام شمالی عاقلانه رفتار میکند و هنگامی که آمریکا چیزی میگوید، به دنبال پاسخگویی نیست.
این مساله که چقدر میتوان به حرفهای رایس اهمیت داد، گلین کسلر به عنوان یک نویسنده هدفمند دنبال کرده است.
کسلر گفته است که بر اثر فشارهای رایس بود که اسراییل در سال 2002 محاصره مقر یاسر عرفات را به پایان برد.
میتوان معاهده اتمی آمریکا و هند را نیز به رایس ارجاع داد، کشوری که آمریکا در آسیا هم پیمان بودن با خود را به آن هدیه داده است.
رایس در موضعگیری نسبت به کاندیداهای ریاست جمهوری اظهار داشته است که کلینتون یا باراک هر دو برای من یکسان هستند. وی اخیرا اظهار داشته است که اوباما را دوست دارد البته به هیلاری نیز علاقمند است.