بررسی چالش‌های فراروی جوان غربی

مایک میلز
ترجمه و تلخیص: سعیده شرافتی
عموما تصویری که از جوان داریم کسی است که زندگی آسان و بدون تکلفی دارد. مقاله‌ای تحت عنوان نسل نهم در شماره اخیر نیوزویک اعلام کرد که جوانان در صلح و خوشبختی بزرگ شده و حالا زمان آن است که آنها را برای اولین بار در عمرشان درگیر ترس و ناملایمت کنیم!...
از زمان ترور جان اف کندی، شوک‌‌آورترین اتفاق در آمریکا، حمله به برج‌های دوقلوی تجارت جهانی و ساختمان پنتاگون بود. به هر حال اینکه ادعا کنیم جوان را در برابر فقر و ناملایمات حمایت کرده‌ایم به همان اندازه شوک آور است! حتی حالا که در آمریکا،‌دوران اوج اقتصادی سپرس می‌شود 37 درصد از جوانان طبق آمار سال 2004 در خانواده‌های با درآمد کم طبقه‌بندی شده‌‌اند (کمتر از 27 هزار دلار برای خانواده 3 نفره) و این میزان را برای نوجوانان حتی دو برابر کنید. یک نفر از هر چهار سفید پوست و 6 نفر از هر ده سیاه پوست در خانواده‌‌های کم در آمد زندگی می‌کنند. 5 میلیون کودک در خانواده‌های فقیر زندگی می کنند(خانواده‌هایی با کمتر از 7000 دلار) یعنی حدود نیمی از جمعیت فقیر کشور. تصویر دیگری که از جوانان در اذهان ماست غیر قابل کنترل بودن آنهاست. جوان در نظر ما کسی است که ماده مخدر مصرف می‌کند، از نظر جنسی غیر مسوولانه برخورد می‌کند و حتی ممکن است نقشه قتل معلم خود یا هم شاگردی‌هایش را بکشد. آیا جوانان واقعا غیر قابل کنترلند؟!
آیا نمی‌توان رفتارهای خشونت‌آمیز و غیر قابل هدایت ایشان را در مسیری اعتدالی و عقلانی قرار داد! حمل و نقل اسلحه، ابتلا به ایدز، حاملگی زودرس،‌اخراج از مدرسه،‌سرقت مسلحانه، رفتارهای ضد قانون و دردسرساز و این گونه موارد مهمترین ابتلایات دوره جوانی در کشور ما (آمریکا) هستند. تمام موارد افزایش خشونت مربوطه به اسلحه در سال 1990 مربوط به جوانان فقیرتر است. اگر نوجوانان را هم یک گروه در نظر بگیریم استفاده از مواد مخدر، ارتکاب جرم‌های کوچک، خودکشی، شرب خمر، حاملگی‌نامشروع و مشکلات دیگر در 30 سال گذشته در بین آنان تنزل پیدا کرده است این شکاف عمیق در جاهای دیگر هم دیده می‌شود. همچنین ممکن است یک جوان مرفه دست به اقدامی مخاطره آمیز بزند و این اقدام بهانه‌ای است در دست کسانی که می‌گویند فقر و نژاد ارتباطی به جنایت ندارند و جوانان امروزی همگی شرور شده‌اند با وجود این هنوز اکثر گروه‌های مدعی طرفداری حقوق جوانان از پرداختن به بهزیستی جوانان شانه خالی می‌کنند و وقت خود را صرف کارهای بی‌اهمیت از جرایم جوانان می‌سازند و خشونت جوانان را برگردن رسانه‌های تصویری و صحنه‌های پر زد و خورد می‌اندازند و تبلیغات خشن و بازی‌های کامپیوتری سایت‌های اینترنتی و.. را به باد ملامت می‌گیرند. در زمانی که هر روز با کاهش جرایم جوانان مواجه هستیم چه چیزی موجب افزایش مجازات جوانان و زندانی شدن آنها می‌شود؟ عموم مردم و سیاستگذاران نه می‌دانند و نه برایشان اهمیت دارد که جرم و حمایت در بین جوانان در 30 سال گذشته به کمترین میزان خود رسیده زیرا گروه‌های طرفدار آنها چه چپی و چه راستی مشغول جلب نظر جوانان رای حمایت از آنها هستند.