خطبه‏هاى نماز عید سعید فطر

بسم‌اللَّه‌الرّحمن‌الرّحیم‏

الحمدللَّه الّذى خلق‌السّموات و الارض و جعل الظّلمات و النّور ثمّ الّذین کفروا بربّهم یعدلون. نحمده و نستعینه و نستغفره و نؤمن به و نتوکل علیه و نصلّى و نسلّم على حبیبه و نجیبه و خیرته فى خلقه حافظ سرّه و مبلّغ رسالاته بشیر رحمته و نذیر نقمته سیّدنا و نبیّنا ابى‏القاسم المصطفى محمّد و على اله الأطیبین الأطهرین سیّما بقیّة اللَّه فى الأرضین و على صحبه المنتجبین.

عید سعید فطر را به همه‏ى مسلمانان و مؤمنان روزه‏دار در سراسر جهان اسلام تبریک عرض میکنیم؛ مخصوصاً به ملت مؤمن و عزیز ایران و به شما برادران و خواهران نمازگزار.

عید رمضان در حقیقت عید شکر است؛ شکر به خاطر توفیق گذراندن دوران یک ماهه‏ى ضیافت الهى، شکر روزه‏دارى، شکر توفیق عبادت و ذکر و خشوع و توسل به بارگاه کبریائى حضرت حق. حقیقتاً هم براى این شکر، انسان مؤمن باید عید بگیرد.

کارنامه‏ى بهره‏ورى ملت عزیز ایران از این ماه - بر طبق اطلاعات موثقى که در اختیار بنده است - کارنامه‏اى درخشان و برجسته است. ملت ما حقیقتاً از ماه مبارک رمضان بهره بردند؛ همه‏ى قشرها، همه‏ى مجموعه‏هاى اجتماعى و سلائق مختلف و گرایشهاى گوناگون و کسانى که در زندگى معمولى‏شان، در رفتارشان، در لباسشان، در بعضى از خلقیاتشان با همدیگر تفاوتهائى دارند، همه آمده بودند. خدا را بر این نعمت بزرگ - که نعمت ایمان و اقبال قلبى ملت مسلمان به دین و حقایق دینى و اسلامى است - باید خیلى شکر گذاشت. این یکى از برجستگیهاى ملت ایران است. آنچه که در وسائل تبلیغات جمعى و رسانه‏ها - مثل رادیو و تلویزیون و روزنامه‏ها - از دیندارى مردم نشان داده میشود، بدون هیچ تردیدى یک بخش از هزاران بخش توجهات و توسلات مردم است. در این کشور بزرگ، در این همه شهر، در این همه روستا، در دهها هزار مسجد و حسینیه و مراکز گوناگون، این مردم، این جوانها، دختران و پسران در شبهاى قدر و در ایام و لیالى دیگرِ این ماه جمع شدند، دست توسل دراز کردند، از خداى متعال خواستند، با خدا سخن گفتند و راز و نیاز کردند؛ این خیلى ارزش بالائى است.

این ماه رمضان براى ما درسهائى دارد؛ نه از قبیل درسهائى که انسان از زبان معلم یا از روى کتاب فرا میگیرد، بلکه از قبیل درسهائى که انسان در یک تمرین عملى، در یک کار دسته‏جمعى بزرگ فرا میگیرد. اولش همین درس ارتباط با خدا و حفظ پیوند قلبى با ذات احدیت و حضرت محبوب است. لذت این درس را چشیدید، دیدید که چگونه میتوان آسان با خداى متعال تماس برقرار کرد. «و انّ الرّاحل الیک قریب المسافة و انّک لا تحتجب عن خلقک الّا ان یحجبهم الاعمال دونک»؛ به خدا راه نزدیک است. این را در شب قدر دیدید؛ در هنگام توسل و زیارت و دعا دیدید؛ راز و نیاز کردید؛ دل خودتان را براى خداى متعال به ارمغان بردید و محبت خودتان را با خدا محکم کردید. این لذت بزرگ را براى خودتان نگه دارید. این رابطه را نگذارید قطع شود. این، درس اول.

یک درس دیگر گرد آمدن همه‏ى سلائق گوناگون یک ملت بر گرد محور دین و توحید است. اینکه میگوئیم اتحاد ملى، اینکه میگوئیم ملت ایران یکپارچه است، این اتحاد، این یکپارچگى بى ریشه نیست، فقط به خاطر یک توصیه و یک دستور و فرمان نیست؛ عقبه‏ى این اتحاد همین ایمان دینى است. دین است، اعتقاد است که همه‏ى ما را به سمت یک مرکز میکشاند؛ آن مرکز توجه به ذات اقدس بارى‏تعالى است. این مایه‏ى اتحادملى ماست؛ دلها را به هم نزدیک میکند، نرم میکند. در نماز جماعت، در نماز جمعه، در مراسم احیاء و قرآن سر گرفتن و دعا و تضرع، بغل‏دستىِ شما هر که میخواهد باشد؛ از هر سلیقه‏اى، از هر گروه اجتماعى‏اى، با هر ریخت و قیافه‏اى، برادر شماست؛ همراه شماست؛ همراز شماست در پیشگاه ذات مقدس پروردگار. این ارتباط قلبى را حفظ کنید؛ این هم درس دیگر است.

یک درس دیگر مسئله‏ى سخت گرفتن بر خود و انفاق به دیگران است. این گرسنگى کشیدن، تشنگى کشیدن، روزه‏ى از اذان صبح تا اذان مغرب، این سخت گرفتن بر خود است. بسیارى از مردم ما به خودشان با روزه‏گیرى سخت گرفتند و به دیگران انواع و اقسامِ انفاق را کردند. انسان چقدر لذت میبرد که مى‏بیند در شب ولادت امام مجتبى (علیه الصّلاة و السّلام) در نیمه‏ى ماه رمضان، بالاى سر یک نانوائى تابلو زده‏اند که امشب به عشق امام حسن، نان از این نانوائى صلواتى است؛ هر که میخواهد بیاید نان ببرد. این انفاقهائى که در افطارها - افطارهاى بى‏نام و نشان، افطارهاى در مساجد - به وسیله‏ى همینگونه کارهاى ابتکارى مردم ما دادند، این یک درس دیگر است، یک تمرین دیگر است. بر خود سخت بگیریم، به دیگران انفاق کنیم. من روى این نکته اندکى درنگ بکنم؛ چون یکى از مسائل مهم کشور و اجتماع ما این است.

ما مردم مسرفى هستیم؛ ما اسراف میکنیم؛ اسراف در آب، اسراف در نان، اسراف در وسائل گوناگون و تنقلات، اسراف در بنزین. کشورى که تولید کننده‏ى نفت است، وارد کننده‏ى فرآورده‏ى نفت - بنزین - است! این تعجب‏آور نیست؟! هر سال میلیاردها بدهیم بنزین وارد کنیم یا چیزهاى دیگرى وارد کنیم براى اینکه بخشى از جمعیت و ملت ما دلشان میخواهد ریخت و پاش کنند! این درست است؟! ما ملت، به عنوان یک عیب ملى به این نگاه کنیم. اسراف بد است؛ حتى در انفاق راه خدا هم میگویند. خداى متعال در قرآن به پیغمبرش میفرماید: «لا تجعل یدک مغلولة الى عنقک و لا تبسطها کل البسط»؛ در انفاق براى خدا هم اینجورى عمل کن. افراط و تفریط نکنید. میانه‏روى؛ میانه‏روى در خرج کردن. این را باید ما به صورت یک فرهنگ ملى در بیاوریم. قرآن میفرماید: «و الّذین اذا انفقوا»؛ کسانى که وقتى میخواهند خرج کنند، «لم یسرفوا و لم یقتروا»؛ نه اسراف میکنند - زیاده‏روى میکنند - نه تنگ میگیرند و با فشار بر خودشان، زندگى میکنند؛ نه، اسلام این را هم توصیه نمیکند. اسلام نمیگوید که مردم بایستى با ریاضت و زهد آنچنانى زندگى کنند؛ نه، معمولى زندگى کنند، متوسط زندگى کنند. اینکه مى‏بینید بعضى از فضولهاى خارجى، دولتهاى خارجى، دائم و دم‏به‏ساعت، چندین سال است که ملت ما را تهدید میکنند که تحریم میکنیم، تحریم میکنیم، تحریم میکنیم - بارها هم تحریم کرده‏اند - به خاطر این است که چشم امیدشان به همین خصوصیت منفى ماست. ما اگر آدمهاى اهل اسراف و ولنگارى در خرج باشیم، ممکن است تحریم براى آدم مسرف و ولنگار سخت تمام بشود؛ اما ملتى که نه، حساب کار خودش را دارد، حساب دخل و خرج خود را دارد، حساب مصلحت خود را دارد، زیاده‏روى نمیکند، اسراف نمیکند. خوب، تحریم کنند. بر یک چنین ملتى از تحریم ضررى وارد نمیشود. این نکته را از ماه رمضان به یاد نگه داریم و ان‏شاءاللَّه عمل کنیم.

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحیم.

والعصر. انّ الانسان لفى خسر. الّا الّذین امنوا و عملوا الصّالحات و تواصوا بالحق و تواصوا بالصّبر.

خطبه‏ى دوم‏

بسم‏اللَّه‏الرّحمن‏الرّحیم‏

الحمدللَّه ربّ العالمین و الصّلاة و السّلام على سیّدنا و نبیّنا أبى‏القاسم محمّد و على اله الأطیبین الأطهرین سیّما علىّ أمیرالمؤمنین و الصّدیقة الطّاهرة و الحسن و الحسین سیّدى شباب أهل الجنّة و علىّ‏بن‏الحسین زین‏العابدین و محمّدبن‏علىّ باقر علم النبیّین و جعغربن‏محمد الصّادق و موسى‏بن‏جعفر الکاظم و علىّ‏بن‏موسى الرّضا و محمّدبن‏على الجواد و على‏بن‏محمّد الهادى و الحسن‏بن‏علىّ الزّکىّ العسکرىّ و الخلف القائم المهدى حججک على عبادک و امنائک فى بلادک و صلّ على أئمّة المسلمین و حماة المستضعفین و هداة المؤمنین. أوصیکم عباداللَّه بتقوى اللَّه.

اولین مطلبى که در خطبه‏ى دوم باید عرض کنم، سپاس فراوان از ملت ایران به خاطر راهپیمائى روز قدس است. حقیقتاً باید گفت: درود بر ملت ایران! عظمت ملى خود را، عظمت جایگاه اسلامى خود را، عزت خود را به دنیا نشان دادید. نقش این راهپیمائیها بسیار زیاد است. استعمارگران از وقتى فلسطین را اشغال کردند، هدفشان این بود که نام و یاد فلسطین را به فراموشى بسپرند؛ اصلاً مردم دنیا و نسلهاى بعدى فراموش کنند که روزى یک سرزمینى در دنیا بوده است، یک کشورى بوده است به اسم فلسطین؛ هدفشان این بود. بعد که نتوانستند و این قیام عظیم ملت فلسطین - چه در انتفاضه‏ى اول و چه در انتفاضه‏ى مسجدالأقصى - بار دیگر این شعله را در دنیا برافروخته کرد و دلهاى ملتها و آحاد مردم و منصفان عالم را به خود متوجه کرد، راه علاج را این دانستند که مجموعه‏ى عرب فلسطینى را در گوشه‏اى از این سرزمین، در واقع زندانى کنند؛ محصور کنند و کشور آبادِ پرنعمت فلسطین و منطقه‏ى حساس فلسطین را به طور خالص در اختیار صهیونیستها و با هویت صهیونیستى نگه دارند و عربها را به طرف غزه و ساحل غربى برانند.

امروز هم وقتى به رفتار صهیونیستها نگاه کنید، مى‏بینید هدفشان این است که هر چه میتوانند، این انگیزه‏هاى ایستادگى و استقامت را در مردم فلسطین نابود کنند؛ همه‏ى کارهاشان با این سیاست است: انگیزه‏ى مقاومت از بین برود. ولى مردم فلسطین ایستاده‏اند. اولاً مبارزه را رها نکردند، ثانیاً دولتى را با آراء خودشان سر کار آوردند که این دولت، شعارش ایستادگى و مقاومت و مبارزه‏ى با اشغالگران است و با همه‏ى فشارهائى هم که در این یکى دو سال اخیر بر این دولت و مردم آن منطقه وارد کردند، اینها محکم ایستاده‏اند؛ دارند مقاومت میکنند. ولى یک ملتِ تنها، منزوى در یک گوشه، بدون دسترسى به هیچ نقطه‏اى از نقاط عالم، غیر از امید به خدا باید دلخوشیهائى داشته باشد. این شعار عظیم ملتهاى مسلمان به نفع فلسطین، به آنها روحیه میدهد؛ دلهاى آنها را براى استقامت بیشتر آماده میکند، علاوه بر اینکه افکار عمومى دنیا را به حقانیت داعیه‏ى فلسطین آشنا میکند.

ملت ایران، با این راهپیمائى به جمهورى اسلامى آبرو دادند؛ به ایران و ایرانى آبرو دادند و نشان دادند که همچنان در صف مقدم دفاع از حق بزرگ امت اسلامى نسبت به کشور فلسطین و ملت فلسطین قرار دارند. این بسیار با ارزش بود.

در همین زمینه‏ى مسائل فلسطین، امروز تلاش میشود که باز به نحوى به نام صلح، تحمیل دیگرى بر مردم فلسطین بکنند. تا حالا هر چه اجتماع به نام صلح تشکیل شده است، نتیجه، علیه مردم فلسطین و به ضرر آنها بوده است. باز امریکائیها یک کنفرانس دیگرى را پیشقدم شدند، ملت فلسطین رد کردند. این کنفرانسى که اسمش را کنفرانس پائیزى گذاشتند، فلسطینیها رد کردند. وقتى فلسطینى یک عملى را، یک حرکتى را که به نام او از سوى جمعى تشکیل میشود - دولتهاى دیگر - رد میکند، چگونه میتوانند این اجتماع و این کنفرانس را قبول کنند. وقتى این کنفرانس را خدعه میدانند، دیگران هم باید خدعه بدانند. این تحرکات در حقیقت ابتکارهاى رژیم ایالات متحده‏ى امریکا براى نجات صهیونیستهاست. صهیونیستها که دولتشان، ارتششان، آن تودهنى محکم را سال گذشته از حزب اللَّه شجاعِ از جان گذشته‏ى لبنان خورد و اینجور در مقابل دیوار «نه»ى بلند دولت فلسطینى - دولت حماس - قرارگرفته و آنجور تضعیف و تحقیر شده است، او را میخواهند نجات بدهند. آن وقت فلسطینى را در مقابل فلسطینى قرار میدهند. و من اگر یک پیام به برادران فلسطینى داشته باشم، آن یک کلمه، این است که بگویم: برادران! در مقابل هم قرار نگیرید. دشمن در خانه‏ى شماست. دشمن در میان شما فتنه‏انگیزى میکند. فلسطین را مردم فلسطین باید نجات بدهند، امت اسلامى هم باید پشتیبانى بکند. امت فلسطین، مردم فلسطین، کنار هم قرار بگیرند.

مسئله‏ى فلسطین یک مسئله است. مسئله عراق، مسئله‏ى دیگر دنیاى اسلام است. دل ما براى عراق خون است. این تروریسم کورِ در واقع حمایت شده و تأیید شده‏ى از سوى دشمنان ملت عراق، روزِ ملت عراق را سیاه کرده. اینجا هم تقصیر اول به عهده‏ى اشغالگران است. خودشان امنیت را برقرار نمیکنند؛ یا نمیتوانند، یا نمیخواهند. به دولت مردمى هم این امکان را نمیدهند که ابتکارات امنیتى را خود او به دست بگیرد و خود او کار کند. آنها مقصرند. امروز هر فاجعه‏اى در عراق اتفاق بیفتد - فاجعه‏ى انسانى، فاجعه‏ى عمرانى، فاجعه‏ى سیاسى - مقصر اول و مسئول اول، اشغالگرانند؛ یعنى در درجه‏ى اول امریکا و بعد هم بقیه‏ى همپیمانانى که در عراق مشغول اشغال نظامى هستند، مسؤولند.

پروردگارا! امت اسلامى را از شر دشمنانش نجات بده. پروردگارا! ملتها و دولتهاى اسلامى را بیدار کن؛ به آنها قدرت ببخش. پروردگارا! ما را به آنچه که رضاى تو در آن است، هدایت و راهنمائى بفرما؛ ما را بر انجام دادن آن، توفیق عنایت کن. پروردگارا! ارواح مطهره‏ى شهداى اسلام و شهداى عزیز جمهورى اسلامى و جنگ تحمیلى و روح مطهر امام را با اولیائت محشور کن. پروردگارا! دعاى حضرت بقیة اللَّه (ارواحنا فداه) را در حق ما مستجاب کن و سلام ما را در این روز عید به حضور آن بزرگوار برسان.

والسّلام علیکم و رحمةاللَّه و برکاته‏

بسم اللَّه الرّحمن الرّحیم‏

انّا أعطیناک الکوثر. فصلّ لربّک وانحر. انّ شانئک هو الأبتر.