مهرداد بهمنی
پیروزی دکتر احمدینژاد در انتخابات ریاست جمهوری، بار دیگر بارقه امید را در دل آزاداندیشانی که در شانزده سال گذشته شاهد رنگ باختن فرهنگ غنی و اصیل ایرانی، اسلامی در جامعه بودند، روشن ساخت. در حالیکه براساس نصایح رهبر معظم انقلاب، مسئولان فرهنگی کشور موظف به اجرای تدابیری بودند که فرهنگ عمومی جامعه را از خطر تهدیدات و تهاجمات مصون دارد، غفلت مسئولان فرهنگی کشور شرایط را به سویی سوق میداد که هر لحظه خطر سقوط از پرتگاه بیهویتی احساس میشد.
از آنجا که هدف از تهاجم فرهنگی کنترل فرآیند تصمیمگیری و شیوه اطلاعرسانی و تغییری در نظام ارزشهاست که در نهایت منجر به استیلای سیاسی و اقتصادی کشور مهاجم میشود، بدین ترتیب که مهاجم فرهنگی سعی میکند با استفاده از برتری اقتصادی، سیاسی، نظامی، اجتماعی و فنآوری، به مبانی اندیشه و رفتار یک ملت هجوم آورد و با تهدید، تضعیف، تحریف و احیانا نفی و طرد آنها، زمینه حاکمیت اندیشه، ارزشها و رفتارهای مطلوب خویش را فراهم آورد، لذا این تهاجم از شیوهها و روشهای متعدد و مختلفی دنبال میشود که در صورت شکست خوردن و یا به بنبست رسیدن یک شیوه، روشهای دیگر همچنان زمینههای نفوذ مهاجم را تامین سازند. این بود که در سالهای اخیر جامعه شاهد تهاجم و نفوذ همهجانبه تفکرات انحرافآمیز و وارداتی به عرصههای مختلفی چون، سینما، تئاتر، موسیقی، کتاب، مطبوعات و.... بود.
همانگونه که در ابتدا به آن اشاره شد، حضور یک رئیسجمهور مقتدر و با ایمان در راس امور اجرایی کشور، امید شکوفایی مجدد فرهنگ ملی را دل مردم ایجاد ساخت. بیشک برای محقق شدن گسترش فرهنگ اصیل ایرانی در کشور، دولت نیازمند بهره بردن از اشخاص و افکاری در راستای این هدف است. وزارت ارشاد به عنوان یکی از مهمترین سازمانهای مرتبط با این موضوع از اهمیت و جایگاه ویژهای برخوردار است. به همین دلیل ما شاهد آن هستیم که نفوذ عناصر نایاب در این سازمان به مراتب بیشتر بوده و هست. حضور صفار هرندی در راس هرم این وزارتخانه این نوید را داده که در صورت دقت نظر بیشتر و نگاه موشکافتهتر به مسائل فرهنگی میتواند در راه تحقق اهداف رئیسجمهور گامهای موثری بردارد. البته باید توجه داشت که به دلایلی که تا کنون به برخی از آنها اشاره شده است، بسیاری از مشکلات فرهنگی همچنان در وزارت ارشاد باقی مانده و در راه اصلاح آنها متاسفانه تاکنون هیچ تدبیری اندیشیده نشده است. لذا به نظر میرسد که وزارت ارشاد در روزهای آینده با کوهی از توقعات بجا و قابل احترام مردمی روبرو خواهد بود که همت و تامل بیشتر وزیر و معاونانش را میطلبد.