ناتو

 موقعیت جدید اروپا، تروریسم بین‌المللی، سلاح‌های کشتارجمعی، پیروزی حماس و رشد اسلام‌گرایی، فعالیت‌های هسته‌ای ایران، روابط فرا اتلانتیکی اروپا و امریکا و سرانجام اعتراضات جهان اسلام نسبت به توهین به ساحت مقدس پیامبر اسلام‌ص اهم موضوعاتی بود که وزیران دفاع سازمان پیمان اتلانتیک شمالی ناتو در کنفرانس سه روزه مونیخ به آن پرداختند. مهم‌ترین موضوعی که در این نشست، اعضای ناتو درباره آن به صورت اصولی گفتگو کردند ماهیت و موقعیت جدید ناتو و افزایش نقش فرا منطقه‌ای این پیمان بود.
سازمان پیمان اتلانتیک شمالی ناتو سازمان نظامی دفاع جمعی مستقر در بروکسل در سال 1949 به منظور مقابله با تهدید اتحاد جماهیر شوروی تاسیس شد.
با پایان جنگ جهانی دوم ساختار نظام بین‌الملل متحول شد و از یک نظام چند قطبی به نظامی دو قطبی تغییر شکل یافت در حالی که پیامدها و تاثیرات زیادی را بر نام بین‌الملل و کنش و رفتار خارجی دولتها به جای گذاشت. ایجاد پیمان آتلانتیک شمالی ناتو در سال 1949 در واقع معلول همین تغییر در ساختار نظام بین‌الملل بود که با هدف ایجاد سپر دفاعی در تقابل بانفوذ و گسترش کمونیسم به مرزهای غربی اروپا تشکیل شد. براساس ماده پنج این سازمان حمله به یکی از اعضا به منزله حمله به دیگر اعضا تلقی و مقرر شد تا در صورت چنین واقعه‌ای دیگر اعضای پیمان به یاری عضو مورد تهاجم بشتابند.
ولی بعد از پایان جنگ سرد ناتو تغییر ماهیت داد. این تغییر ماهیت که امریکا در آن نقش اساسی داشت گستره جدیدی از فعالیتهای این سازمان نظامی را در بر گرفته است که گویا شرق جهان در اولویت کاری آن قرار گرفته است.
با نگاه به روند حیات سازمان اتلانتیک شمالی ناتو در می‌یابیم که این سازمان خود را مدیون تعاریف تازه برخی کشورها در ساختار و عملکرد این سازمان منطقه است.
با توجه به تغییرات مشهود در اهداف و برنامه‌های ناتو و استفاده ایالات متحده از این سازمان در فضای نظام بعد از جنگ سرد، امریکا با استفاده از ناتو نفوذ خود را در اروپا و خارج از محدود اروپا بویژه شرق گسترش داده است. استفاده از متحدین خودباری نفوذ در منطقه و مهر روسیه، راهی برای تسلط بیشتر بر خاورمیانه، از جمله اهدافی است که امریکا با تعاریف جدید برای ناتو سعی دارد این سازمان را همسو با منافع خود کند.