خشم فروخورده

عراق روزهای پرتب و تابی را می‌گذراند. انفجار روز گذشته در شهر سامرا و در حرم امامین عسکریین بزرگترین حادثه هتک حرمت به اعتاب مقدسه از زمان اشغال عراق توسط نظامیان آمریکایی و همپیمانانش به حساب می‌آید.
گرچه دیگر شهرهای مذهبی شیعیان در عراق و اماکن مقدسه در کربلا و نحف بارها با حملات تروریستی مورد تعرض قرار گرفته‌اند، اما سامرا با وجود آن که به شدت تحت کنترل نظامیان آمریکایی است بارها و به دفعات مورد عملیات تروریستی واقع شده و صدمات فراوانی به آن وارد شده است، اما هیچگاه تروریست‌ها شناسایی و مجازات نشده‌اند.
حمله به اماکن مقدس شیعیان و تخریب دهشتناک حرم ائمه اطهار علیهم‌السلام که کعبه آمال و مطاف دلهای عاشق شیعیان و مسلمانان محسوب می‌شود، در چنین شرایط حساسی که عراق با آن روبه‌رو است به خوبی روشن و قابل درک است.
اولین دولت قانونی و رسمی عراق برآمده از رای مردم این کشور پس از دهها سال حکومت‌های جائر و دست‌نشانده در آستانه شکل‌گیری است و تاکنون تلاش اشغالگران و نیروهای پیدا و پنهان وابسته به آنان برای تغییر رای مردم با ناکامی روبه‌رو شده است.
اشغالگران که با صرف صدها میلیارد دلار هزینه جنگی و دادن تلفات انسانی بسیار کمترین نتیجه را به دست آورده‌اند؛ در مقابل مرجعیت شیعه و اکثریت مردم این کشور پیروز میدان بوده‌اند. بنابراین تنها راه باقیمانده برای ادامه اشغالگری و فراهم کردن توجیه اشغالگری به راه‌انداختن اختلافات قومی و مذهبی و شروع جنگ برادر کشی شیعه و سنی در این کشور است.
این ماجرا را همه در عراق اعم از شیعه و سنی به خوبی می‌فهمند و فجایع تاریخی را که عمدتا انگلیسی‌ها سردمدار آن بوده‌اند را همه به خاطر دارند و با درک چنین حساسیتی، با دلهایی خونین دندان بر جگر می‌گذارند و خشم فرو می‌خورند.
اما نباید تردید کرد که روز انتقام سرانجام فراخواهد رسید. قرنها مظلومیت فروخورده و خون‌های به ناحق ریخته روزی را به کمین نشسته‌اند که دودمان سردمداران، عاملان و آمران چنین جنایت‌هایی را بر باد دهند.
حرم به حزن نشسته عسکریین که امروز جهان اسلام در داغ مظلومیت آن سوگوار است، سند قطعی و گویای انتقام و حق‌طلبی را در خود جای داده است و سرانجام آن را فریاد خواهد کرد.