کنفرانس آناپولیس: ماموریت غیر ممکن

"در هفته‌ی جاری شاهد این موضوع هستیم که جورج بوش اولین و به احتمال زیاد تنها تلاش مهم خود را برای پایان دادن به مناقشه‌ی میان فلسطین و اسراییل به نمایش بگذارد. در حالیکه شرکت کنندگان برای حضور در کنفرانس آناپولیس آماده شده‌اند، کانون توجه‌ها به سمت نمایندگان اسراییل، فلسطین، سوریه و عربستان سعودی سوق پیدا کرده است. اما به نظر می‌رسد که مهمترین موضوع در محافل مختلف، مربوط به میزبان این کنفرانس پاییزی است. این سوال مطرح است که رییس‌جمهور آمریکا چگونه می‌تواند در اقدامی تاخیری، نقش‌ بانی صلح را در این کنفرانس به خوبی ایفا کند؟"

به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) اجلاس آناپولیس در حالی اواخر امروز (سه‌شنبه) در ایالت مریلند آمریکا برگزار می‌شود که این کنفرانس پاییزی با انتقادهای شدید از طرف محافل گوناگون روبرو شده است.

اگر تحلیل‌گران معتقدند که این کنفرانس در پایان دادن به مناقشه‌ی چند دهه‌یی میان اسراییل و فلسطین ناکام خواهد ماند و آمریکا برای جبران شکست‌های اسراییل در جنگ 33 روز‌ه‌ی لبنان این کنفرانس را برپا کرده است.

این در حالی است که منتقدان این کنفرانس معتقدند که مقامات این اجلاس فقط به تعطیلات پاییزی می‌روند نه پایان تنش میان اسراییل و فلسطین.

در همین حال روزنامه‌ی ایندیپندنت در شماره‌ی امروز خود در گزارشی به بررسی این کنفرانس پرداخته است.

در این گزارش می‌خوانیم: "آنچه در این کنفرانس کاملا شناخته شده است، ضعف مشترک داخلی ایهود المرت، نخست وزیر اسراییل، محمود عباس، رییس تشکیلات خودگردان فلسطین و حتی خود جورج بوش، رییس‌جمهور آمریکا برای پایان بحران اسراییل – فلسطین است.

تلاش واقعی و جدی این سه رهبر برای ایجاد صلح می‌تواند عاملی برای تقویت و بهبود مواضع‌شان در کشورهایشان شود.

بویژه برای بوش و کاندولیزا رایس، وزیر خارجه‌ی آمریکا پیشرفت‌های چشمگیر در زمان باقی مانده تا اتمام فعالیت‌هایشان در کاخ سفید می‌تواند نکته مثبتی در میراثی که به علت جنگ عراق به شدت خدشه‌دار شده است، باشد."

روزنامه‌ی انگلیسی افزوده است: "مذاکره‌کنندگان آمریکایی امیدوارند که اسراییل از شمار زیادی از کشورهای عرب شرکت کننده در این کنفرانس به عنوان تضمین این موضوع که هر نوع توافق با فلسطینی‌ها در کنفرانس آناپولیس از حمایت گسترده‌ی اعراب برخوردار خواهد بود، یاد کند و روند پذیرش نهایی مشروعیت 'کشور یهودی' تسریع یابد.

اما این سوال نیز مطرح می‌باشد که اگر این مقطع زمانی برای برگزاری کنفرانس آناپولیس مساعد بوده است، نباید هرگز موانع برای حصول توافق صلح تا این حد زیاد باشد.

دقیق مشخص نیست که آیا حتی یک سند مشترک نیز در این کنفرانس مورد توافق نمایندگان قرار بگیرد."

تحلیل‌گر ایندیپندنت در ادامه‌ی این گزارش می‌نویسد: "با توجه به کنترل نوار غزه توسط حماس، به نظر می‌رسد که در میان فلسطینیان اختلافاتی وجود دارد. محمود عباس فقط برای حامیان خود سخن می‌گوید.

این در حالی است که بدون حمایت حماس هر گونه توافق به عمل آمده در این کنفرانس توسط عباس بی‌معنا و بیهوده خواهد بود.

المرت نیز که در اسراییل مواضع‌اش تضعیف شده است، باید این موضوع را نشان بدهد که وی برای حصول سازش واقعی به شدت تلاش خواهد کرد.

در بهترین شرایط، آنچه که در کنفرانس آناپولیس روی خواهد داد این موضوع است که دو طرف خواهان ایجاد توافق بر اساس منافع دو طرف هستند. اما نه تنها این موضوعات تفرقه افکنانه و غیر قابل‌ حل‌تر از همیشه هستند بلکه آنها دست خوش مناقشات کوچک و جدیدتر می‌باشند."

در این گزارش می‌خوانیم: "در سیاست خارجی جورج بوش جرات و شهامت عظیمی به چشم نمی‌خورد. مشاوران کاخ سفید با تردید این اتهام‌ها را مبنی بر اینکه آمریکا به مناقشه‌ی اسراییل – فلسطین بی‌توجه است، رد کرده و این موضوع را اعلام کرده‌اند که بوش اولین رییس‌جمهور آمریکا است که به طور عمومی (در اواسط سال 2002) خواستار ایجاد یک کشور مستقل برای فلسطین شده بود.

لازم است بوش از اقدامات جدید برای ایجاد صلح میان اسراییل و فلسطین حمایت کند که این اقدام نباید فقط از طریق میانجی‌گری رایس باشد بلکه باید به طور شخصی انجام گیرد.

خیلی‌ها نسبت به این موضوع تردید دارند که برای ایجاد سازش مورد اعتبار توسط فلسطینی‌ها بوش فشار کافی به اسراییل وارد کند.

بوش ممکن است فطرتا نسبت به رییسان جمهور دیگر آمریکا بیش از اسراییل حمایت کرده باشد اما این در حالی است که بوش هنوز طی هفت سال از حضور در قدرت تاکنون به اسراییل سفر نکرده است."

تحلیل‌گر این روزنامه انگلیسی در ادامه می‌نویسد: "اندکی پس از حوادث 11 سپتامبر، آریل شارون، نخست وزیر وقت اسراییل، بوش را به این موضوع متقاعد کرد که حملات فلسطینی‌ها به اسراییل بخشی از 'جنگ جهانی با شبه نظامیان افراطی' است، در نتیجه همیشه این وظیفه فلسطینی‌ها بود که پیش از اینکه اسراییلی‌ها مجبور باشند، در پی ایجاد پیشرفت و بهبود اوضاع امنیتی باشند.

وخیم‌تر شدن این بحران نشان دهنده عدم تدبیر بوش و تشخیص اوضاع توسط وی بوده است.

فلینت اورت، مشاور ارشد رایس در امور خاورمیانه که هم اکنون به منتقد بوش تبدیل شده اخیرا فاش کرده که وی در سال 2002 و طی نشست از زبان بوش شنیده، مادامی که فلسطینیان یک دولت دموکراتیک و منتخب دارند، رهبری آنها در مورد موضوعاتی چون مناقشات مرزی و وضعیت بیت‌المقدس نگرانی اندکی دارند."