سفیر شکست‌خورده

حنیف غفاری
برکناری “جان بولتون” از سمت خود پس از شکست سنگین جمهوریخواهان در انتخابات اخیر کنگره و سنای آمریکا، موجب شد تا یکی از مهره های اصلی محافظه کاران از معادلات کاخ سفید حذف شود. “بولتون” یکی از اعضای شورای دوازده نفر تئوریسین های نومحافظه کار محسوب می شود. وی نیز همانند همفکران خود نسبت به نظریات هانتینگتن و فوکویاما به عنوان دو متد و قالب کارآمد در راستای چالش با جهان امروز می نگرد. وی از طرف “ایروینگ کریستول” و دیگر اعضای چرخه شیطان وظیفه داشت تا به عنوان یک “فضاساز” بستر شورای امنیت سازمان ملل متحد را به سمت افراط و دیالکتیکی ممتد پیش ببرد. اما شکست بازهای آمریکا باعث شد تا بسیاری از طرح ها و نقشه های “جان بولتون” و حامیان او به صورت ناتمام رها شود.
بولتون در حالی با کرسی خود در سازمان ملل متحد وداع کرد که بنابر تصور خام خود در اوج قدرت قرار داشت. او در جلسات اخیر شورای امنیت از موضعی کاملا قاطع سخن می گفت و در مقابل نمایندگان روسیه و چین و حتی متحدان اروپایی کاخ سفید سعی داشت با همان پرستیژ خشن و غیر قابل انعطاف خود عرض اندام کند.
حذف “جان بولتون” معادل با حذف تفکر زورمداری و جهان گرایی در نظام بین الملل امروز محسوب می شود. تفاوت “جان بولتون” با افرادی مانند “اسکات مک کلان” و “جرج تنت”، “کالین پاول” و دیگر افراد برکنار شده یا مستعفی کاخ سفید، در این نکته است که جان بولتون نماد نوعی تفکر یونیورسالیستی خطرناک در قرن 21 محسوب می شود. این در حالی است که بقیه افراد نقش مهره هایی وابسته به بوش را در سیاست داخلی و خارجی ایالات متحده آمریکا ایفا می کردند.
“جان بولتون” یکی از طراحان اصلی حادثه 11 سپتامبر به شمار می رود. وی به همراه یازده نومحافظه کار افراطی دیگر، طرح و نقشه اجرای این حادثه را بر روی میز سیا، موساد و پنتاگون گذاشتند و کاخ سفید نیز موظف شد تا ابعاد روانی این حادثه تروریستی را تحت پوشش تبلیغات خود هدایت نماید. چنانچه در گزارش های معتبر آمده است کاندولیزارایس وزیر امور خارجه کنونی آمریکا و مشاور امنیت ملی وقت بوش پسر، سه هفته قبل از برخورد دو هواپیما با برج های دوقلوی نیویورک، در جریان این حادثه قرار داشته است.
ارتباط گسترده میان “جان بولتون” و مقامات تل آویو و تلاش وی برای توسعه همکاری ها و مناسبات اسرائیل و کاخ سفید به صورتی جدی و مستمر بر هیچ کس پوشیده نیست. مسلما “ایهود اولمرت” و سایر سران رژیم صهیونیستی از حذف “جان بولتون” از شورای امنیت سازمان ملل متحد بسیار نگران هستند.
در نهایت اینکه افرادی مانند “دونالد رامسفلد” و “جان بولتون” محکوم به شکست هستند. شکستی سخت که انعکاس مستقیم نگاه و رویکرد بیمارگونه آنها به نظام بین الملل محسوب می شود.