سیاست‌های جنون‌آمیز بوش

در حالی که حمایت افکار عمومی جهان و حتی آمریکا از دولت بوش در پایین‌ترین سطح ممکن قرار گرفته است و تمامی انگشت‌های اتهام به شخص بوش نشانه رفته است و وی به عنوان یک شخص ناکارآمد و فاقد بینش سیاسی و توانایی‌های دیپلماتیک لازم مطرح شده است، رئیس‌جمهور آمریکا همچنان با نادیده گرفتن بسیاری از واقعیت‌های تلخ موجود، از ملت آمریکا می‌خواهد که در برابر سیاست‌های احمقانه‌اش صبر پیشه کنند. در هر بار از سخنرانی‌های جدید بوش مشخص می‌شود که وی واقعاً شخصی ناکارآمد و فاقد بینش‌های سیاسی لازم برای رهبری آمریکا و جهان است.

در آخرین نظرسنجی که توسط مجله نیوزویک انجام گرفت مشخص شد که تنها 28 درصد از آمریکایی‌ها سیاست‌های بوش و توانایی‌های سیاسی وی را تأیید و حمایت می‌کنند. اکثر شرکت‌کنندگان در این نظرسنجی معتقد بودند که بوش فاقد جرأت و بینش سیاسی و نیز فاقد توانایی‌های لازم برای اتخاذ تصمیم‌های حساس و سرنوشت‌ساز است. این گونه اطلاعات، تحلیل یا ارزیابی صوری از موقعیت سیاسی، اجتماعی و اخلاقی بوش در آمریکا و جهان نیست بلکه این گونه اطلاعات عبارت است از داده‌های جمع‌آوری شده از تحقیقات و نظرسنجی‌های انجام گرفته، بنابراین تمامی این اطلاعات مستند و موثق هستند.

هرچند بوش تاکنون بارها به صورت رسمی و غیررسمی اعلام کرده است که اهمیتی برای افکار عمومی جهان قائل نیست و حتی پای خود را فراتر گذاشته و گفته است به تاریخ نیز اهمیتی نمی‌دهد که چه چیزی درباره‌اش خواهد نوشت؛ اما به هر حال انسان آمیخته‌ای از واقعیت‌های موجود و تجربه‌های به دست آمده از گذشته است، چگونه ممکن است در حالی که تعداد تلفات سربازان آمریکایی روز به روز افزایش می‌یابد و به اعتراف بسیاری از پزشکان و روان‌شناسان آمریکایی ارتش آمریکا با یک بحران روانی در عراق مواجه است، بوش در سخنرانی جدیدش بگوید سربازان آمریکایی باید برای شکست دادن تمامی دشمنان خود از عراق تا افغانستان در سراسر جهان متحد شوند. چگونه ممکن است ارتشی که از لحاظ معنوی با بحران جدی مواجه است و سربازانش به دلیل ضعف روحی و روانی دست به خودکشی می‌زنند از چنین سخنان بی‌محتوایی استقبال کند. سربازان آمریکا امروز در عراق و افغانستان بیش از آنکه احساس کنند برای دفاع از هویت و تمامیت ارضی آمریکا می‌جنگند و در صدد اهدای دموکراسی و آزادی به مردم این دو کشورند احساس می‌کنند که سربازان اشغالگر متجاوزی بیش نیستند که در صدد سلب آرامش و نقض تمامیت ارضی مردم عراق و افغانستان هستند.

گسترش انحرافات اخلاقی، تجاوز به عنف، قتل و جنایت میان سربازان آمریکایی در عراق گویای این واقعیت است و تمامی تحقیقات و بررسی‌های انجام شده با مدارک و اسناد موثق این موضوع را به اثبات می‌رساند. بنابراین ارتش با این دید و با این بحران هرگز نمی‌تواند قوی و قدرتمند عمل کند و در نهایت ننگ و شکست را پایان کار خود قرار خواهدداد. تمامی آمریکایی‌ها بر این واقعیت واقفند و خواهان حل و فصل این بحران یعنی خروج نیروهای خود از عراق و حتی افغانستان هستند اما این امر به آسانی امکان‌پذیر نیست.

صلاحیت‌هایی که رئیس‌جمهور آمریکا در اختیار دارد خود تا به امروز از بزرگترین موانع برای محقق شدن این امر بوده است. اساس جنگ عراق و قبل از آن افغانستان به دلیل تمایلات و اهداف پشت پرده نومحافظه‌کاران کاخ سفید انجام گرفته است. این گروه تندروی آمریکایی با گرایش‌های یهودی تا به امروز به رغم شکست سیاسی در داخل آمریکا و شکست در سیاست‌های خارجی همچنان بر محقق ساختن اهداف خود در منطقه اصرار دارد و عامل اصلی ارایه نکردن جدول زمانی مشخص برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق نیز این گروه است.

به اعتقاد بسیاری از تحلیلگران سیاسی زمان به نفع نومحافظه‌کاران آمریکایی و دولت بوش نیست زیرا پس از پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات اخیر و پیوستن بسیاری از جمهوریخواهان به جریان دموکرات‌ها جریان محافظه‌کار آمریکا با یک بحران جدی در داخل آمریکا مواجه شد. نبود حمایت لازم در داخل ایالت متحده آمریکا از دولت بوش منجر به آن شد که این دولت با ریزش درونی مواجه شود به طوری که در مدت کمی اکثر مهندسان اصلی جنگ عراق یا از پست خود کناره‌گیری کردند یا کنار گذاشته شدند یا استعفا دادند. همین امر بر ضعف درونی ارتش آمریکا در عراق بسیار تأثیر گذاشت به خصوص آنکه بسیاری از رسوایی‌های فرماندهان و درجه‌داران و حتی سربازان ساده این ارتش همزمان یا با اندکی اختلاف زمانی با برخی از رسوایی‌های مقامات مسئول و بلندپایه کاخ سفید در جنگ عراق انجام گرفت. این امر منجر به آن شد که رسانه‌های خبری آمریکا که بر سر حمایت و تأیید سیاست‌های دولت بوش به خصوص جنگ عراق اختلاف‌نظر داشتند متحد عمل کنند و سیاست رسانه‌ای آمریکا بر خروج نیروهای آمریکایی از عراق و تعیین هرچه سریع‌تر جدول زمانی مشخص در این زمینه متمرکز شود.»

روزنامه لس‌آنجلس تایمز در یکی از تحلیل‌های اخیر نوشته است چهار سال از جنگ عراق گذشت جنگی که بیش از 350 میلیارد دلار هزینه و بیش از 3363 سرباز آمریکایی کشته بر جای گذاشته است. آنچه که امروز پس از این چهار سال ویرانی مشخص شد آن است که دیگر مجالی برای باقی ماندن نیروهای آمریکایی در عراق نیست. مطمئناً عقب‌نشینی سربازان آمریکایی از عراق برای ملت این کشور دردناک‌تر از آغاز این جنگ خواهد بود زیرا هزینه‌هایی که آمریکایی‌ها در این جنگ دادند بسیار زیاد است و انتظاری که ملت آمریکا برای کسب پیروزی در این جنگ کشیدند بسیار طولانی بود اما باید واقعیت را پذیرفت؛ واقعیت آن است که این پیروزی محقق نخواهد شد و اگر بخواهیم بیش از این منتظر بمانیم هزینه‌های سنگین‌تری را در این جنگ پرداخت خواهیم کرد. به راستی همانطور که «چارلز رانگیل» نماینده دموکرات نیویورک در مجلس نمایندگان این کشور گفت، باید ارکان کاخ سفید را به لرزه درآورد بلکه متصدیان این کاخ مجبور شوند به واقعیت‌های موجود که ملت آمریکا خواهان آن هستند گوش دهند.

دیگر نه آمریکا و نه جهان تاب تحمل ادامه سیاست‌های احمقانه دولت بوش را ندارند و این چرخه سیاست‌های جنون‌آمیز کاخ سفید در منطقه باید متوقف شود.