من نگران روشنفکری دینی هستم

یک استاد دانشگاه گفت: من نگران روشنفکری دینی هستم چرا که روشنفکری ایران در سا‌ل‌های اخیر دربست در خدمت لیبرالیسم و نئولیبرالیسم قرار گرفته است.
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری فارس شهریار زرشناس استاد دانشگاه در همایش روشنفکری دینی در دانشگاه صنعتی شریف با بیان این مطلب افزود: مفهوم اصطلاحی روشنفکری به یک تعبیری میانه تحصیل کرده و آزاد بوده است ولی گمان می‌کنم که در بحث‌های تئوریک معنای روشنفکری به قرن 18 اروپا بازمی‌گردد.و تعریف بنیان‌های تفکر مدرن باز می‌گردد.

وی افزود: نسل بعدی فیلسوفان عصر روشنگری مثل ولتر فلسفه مدرن را به میان مردم آوردند اغلب آنها روزنامه‌نگار، رمان‌نویس و کسانی بودند که به فلسفه محض نمی‌پرداختند و قصدشان این بود که فلسفه را به میان مردم بیاورد.

شهریار زرشناس در ادامه خاطرنشان کرد: آنها خودشان را نمایندگان عصر خود می‌دانستند سخنگویان نمایندگان تفکر مدرن بودند.

روشنفکری با این خواستگاه ظهور کرد و فلسفه مدرن را از اجمال فلسفی به تفصیل اجمالی و سیاسی واقتصادی رساندندروشنفکری بیانگر وضعیت خاصی است و بر خلاف دیدگاه جلال آل احمد فارابی و ابن سینا اگرچه جایگاه علمی والایی دارند اما نمی توان آنها را روشنفکر خطاب کرد.

وی افزود: روشنفکری سخنگوی مدرنیته است شخص مانند ولتر رمان‌نویس بود و با فلسفه محض کار نداشتند به این معنای خاص روشنفکری دینی پارادوکس است و مانند این است که بگوییم مرجع دایره شکل ترسیم کرده‌ایم.

این استاد دانشگاه تصریح کرد: روشنفکری متکی بر ساحت دیگری است که به عقل خود بنیاد بنا شده و در تناقض با مفهوم دینی است.

وی تصریح کرد: اما در حیطه عمل برخی از تلاش کرده‌اند روشنفکری را با دین پیوند بزنند و خواه ناخواه تفکر التقاطی بوجود می‌اید.

زرشناس با اشاره به ظهور جریان روشنفکری دینی در ایران پس از مشروطه گفت: سیدجمال آسدآبادی مدرنیته را مبنا قرار داد و به اساس این مبنا دین را تفسیر می‌کرد. روشنفکری مدرن مبنایش مدون است و روشنفکری دینی با اصالت به مدرنیته دین را قبض و بسط می‌دهد.

وی تصریح کرد: دین تفکر از دوره مشروطه تا دوران معاصر ما همچنان ادامه یافته است روشنفکری دینی نهضت آزادی با فعالیت‌های مهندسی بازرگان در سال های دهه 1340 با فعالیت آیت اله طالقانی که تفسیر مدرنیتی با گرایش لیبرالیستی اسلام می داد ادامه یافت.

این استاد دانشگاه خاطرنشان کرد: روشنفکری به اصطلاح دینی و شبه‌دینی در زمان نزدیک به انقلاب با جریان دکتر علی شریعتی آغاز شد که تا حدودی درشکل‌گیری انقلاب تاثیر به سزایی داشت.

وی تصریح کرد: شریعتی از نسل روشنفکری دینی بود اما تفاوت هایی با جریان‌های رادیکال همسوی خود داشت.

وی با اشاره به تلاش‌های دکتر شریعتی پیش از انقلاب گفت: او اسلام مدرنیتی رادیکال را معرفی کرد و با مجاهدین خلق تفاوت داشت او قایل به کار نظامی سیاسی نیست دوم اینکه میزان تعلق خاطر او به مارکسیسم کمتر از مجاهدین خلق است.

زرشناس تصریح کرد: روشنفکری ایران در روشنفکری دینی خلاصله نمی‌شود و تا انقلاب جریان‌ های روشنفکری غیردینی با تمایلات سکولار، لیبرال و .. دیده می شود.

وی افزود: بعد از انقلاب برخوردی میان اسلام فقاهتی و روشنفکری دینی به وجود آمد این تضادی بود که در زندان‌های سال‌های 50 هم بوجود داشت.

این استاد دانشگاه درادامه یادآور شد: روشنفکری پس از انقلاب به سر دو راهی قرار داشت اگر همچنان بخواهد بر رویکر د التقاطی خود پافشاری کند فاجعه تلقی اتفاق می‌افتد.

وی در ادامه افزود: من نگران روشنفرکان دین هستم جراکه روشنفکری ایران در سالهای اخیر درست در خدمت لیبراسیم و لئولیبراسیم قرار می گیرد.حلقه کیان و حریان سوش با جریان اسلام فقاهتی در ستیز است و این فاجعه است و دردناک است.

اما اسلام فقاهتی پرچم دار عدالت خواهی است.

زرشناس در پایان گفت: این ستیز اگر ادامه پیدا کند به برخود خانگی منجر خواهد شد. من از این انحراف در نظر و فاجعه در عمل نگرانم و خدا کند این اتفاق رخ ندهد.