استادانی که می‌روند

درخبرها آمده بود که دکتر بشیریه رخت سفر بسته وترک دیار کرده است .او رفته است تا کرسی درس خویش را دریکی از دانشگاه های امریکا برپا کند چرا که کرسی درسش دردانشگاه تهران را ازاو گرفته اند . بیرون راندن استادان برجسته ای چون آقای دکتر بشیریه ازدست دادن سرمایه های گرانبهایی است که به آسانی به دست نخواهند آمد هرچند گوهر نا شناسان ازاین رفتن ها خرسند ند وشادمان ازاینکه میدان را از یکی از صاحب نظران برجسته سیاسی واجتماعی گرفته اند. آنان می پندارند برای ارائه کالای کم مقدار خویش باید اندیشمندان را برانند تا برای آنچه دارند مشتریانی دست وپا کنند غافل ازاینکه دوران راندن ها وتک روی هاسپری شده است . هستند کسانی که این دسته از استادان دانش دوست را مشکلی بزرگ دانسته ونظریات آنان را اسباب مشکل می دانند وبراین باور برای رفتن واز کار ماندن آنها ازهیچ کوششی فرو گذار نمی کنند.در گذشته ای نه چندان دور انقلاب فرهنگی وازکار برکنار کردن اساتید صاحب نام؛ دانشگاه های کشور از نیروی پرتوانی محروم ساخت که به دست آوردن آن نیروی بزرگ انسانی هرگز ممکن نشد . دانشگاه های کشور درسال های پس از انقلاب افتان وخیزان به پیش رفته اند واینک که دربرخی رشته ها بروباری یافته اند این چنین بی رحمانه براین رویش امید بخش تاختن نه سود کشوررا درپی دارد ونه صلاح آنان که براین بنا می تازند وبرای ازمیدان راند ن برخی صاحبان اندیشه بهانه می جویند ودلیل می تراشند . باروری دانشگاه رشد وتوسعه و پیشرفت کشوررا درپی دارد. مهمترین سرمایه هرکشور نیروی توانمند ودانشمند ان آن کشورند .شاید نتوان نمونه ای یافت که با اصحاب دانش این چنین بی مهری شده باشد وشگفت است که کشور ما دراین مسیر گوی سبقت را از همه ربود ه است . به هر حال پیشتازی دراین روند نشانه ای شده است برپیشانی کشور و....کاش نمی شد. دانشگاه جایگاه نظریه پردازی ونقد وانتقاد وروشنگری است .دانشگاه پرسشگری را رونق می دهد وازمیان اندیشه ها و دیدگاه ها درحوزه های گوناگون بازنگری ونو آوری را مبنای حرکت خود می سازد.
در دانشگاه پذیرش هر چیز با گذشتن از بوته نقد ممکن می شود .دگرگونی های پیرامونی ازنظر دور نمی ماند .راز پیروزی ها ودلیل شکست ها بازخوانی می شود. از دل راه‌ها وبرهان ها برای کشور راه ودلیل تازه یافته می شود .اندیشمندان فراوانی دست اندرکارند تا این چراغ روشن وپر فروغ بماند ونور افشانی کند . هرچند در سرزمین ما به هر دلیل دانشگاه ها دراین راه گام ها ی لرزان برداشته اند وتنگ نظری ها وبسته ذهنی ها دست یافتن به جایگاه اصیل را ازآنها دریغ داشته است ولی همین گام های کوتاه ولرزان نیز همواره مایه امید بوده است .هرچند باد شواری دانشگاه ها به پیش رفته اند .گسترش رسانه ها نیز دست آنان را که می خواهند برای بهترشدن کشور کاری بکنند را باز تر کرده است . آنان که کوشیده اند درمیان دانش پژوهان قدری یافته اند وآنان که نظریه ای را ابراز داشته اند دوستداران را دانش وپژوهش را هواخواه خود ساخته اند ودرمیان افکار همگانی برای خود جایی دست وپا کرده اند . دکتر حسین بشیریه دراین راه همت خویش را به درستی به کار بسته ونوشته های روشنگری از خود به یاد گار گذاشته .رونق درس وکلاس او ناشی از تلاش وکوشش ودانش او بود ه است . این رونق بایستی پاس داشته می شد نه اینکه بهانه ای برای راندن ایشان از درس وکلاس ومیدان را برایشان تنگ کردن آن که از دانشگاه برانندش وچنان کنند که راهی جز ترک وطن نیابد .با آرزویی که امکان درس گفتن دردانشگاه برایشان فراهم آید وآنچه راکه یافته اند به دیگران باز گویند وآنان که می خواهند بیاموزند ازآنها که مویی سپید کرده ان وبه راستی جانی برسر این راه گذاشته اند.