پ.ک.ک. 24 سال است که برای استقلال خود وهمین طور ایجاد دولت مستقل کرد در داخل مناطق ترکیه تلاش میکند. حملات آنها تاکنون موجب قربانی شدن 40 هزار تن شده است. صدها هزار تن هم زخمی شده و میلیونها تن هم مجبور به فرار شدهاند.
به گزارش خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا) بر اساس تفسیری که در پایگاه اینترنتی "دویچه وله" آمده است، هزینههای سرسامآور جنگ نظامی علیه کردها تاکنون به مبلغی بالغ بر میلیاردها دلار رسیده است. سوالی که اکنون مطرح است این است که آیا هیچ راه دیگری برای جلوگیری از این خسارات جانی و مالی وجود ندارد؟
بنا براین تفسیر مسالهی کردها از دهههای گذشته نه تنها سیاستهای داخلی و روابط داخلی در ترکیه را تحت تاثیر قرار داده است، بلکه مشکل کردها باعث متاثر شدن روابط ترکیه با متحدان نظامیاش برای مثال اتحادیه اروپا نیز شده است و روابط ترکیه را با اتحادیهی اروپا بسیار مشکلتر کرده است. البته این بار هم اعتراضات و انتقادات وارد شده به ترکیه این کشور را مشوش نخواهد کرد.
از لحاظ سیاست داخلی، دولت محافظهکار رجب طیب اردوغان، نخست وزیر این کشور هیچ امکان دیگری جز عملیات نظامی علیه کردها ندارد.
این تحلیل میافزاید: در مراسم به خاکسپاری هر یک از سربازان کشته شده از سوی پ.ک.ک احساسات مردم در این کشور جریحه دار میشود و نمایندگان دولت در معرض شدیدترین حملات از سوی ملت خود قرار میگیرند. بنابراین ارتش ترکیه نیازمند مقاوم سازی در برابر انتقادات ملتش است. آمریکا نیز تاکنون درصدد بود که از هر گونه تجاوز گستردهی ترکیه ممانعت کند و به این ترتیب منطقهی کردنشین شمال عراق را که در مقایسه با دیگر نواحی عراق روابط با ثباتتری را ارائه داده است از اقدامات جنگی مصون دارد. از این رو آمریکا اطلاعات مخفی در مورد پ ک ک در اختیار دولت ترکیه گذاشته است و از این رو امکان بمباران این مناطق را از طرف ترکیه فراهم آورده است. آمریکا عملیات نیروهای زمینی ترکیه که به مرزهای عراق تجاوز کردهاند را به عنوان "عملیات نظامی محدود" میپذیرد.
ستاد ارتش در آنکارا نیز اطمینان داده است که بعد از خرابی و ویران کردن پایگاههای پ ک ک، ارتش خود را از شمال عراق خارج کند.
اقامت و ماندن در بازهی زمانی طولانی مدت جزو تصمیمات دولت ترکیه نیست. البته این که این عملیات تا کی طول خواهد کشید به تصمیمات و تضمینهای رهبر کردهای پ.ک.ک در شمال عراق وابسته نخواهد بود، چرا که هیچ تضمینی نیست که پ ک ک بار دیگر به بسط و توسعهی خود اقدام نکند.
این تحلیل در قسمت پایانی خود آورده است: این امید همچنان باقی است که عملیات نظامی بین کردها و ترکها هرچه زودتر پایان یابد و به روابط صدمه دیدهی ترکیه با اتحادیهی اروپا دیگر بیشتر از این لطمهای وارد نشود. اما متاسفانه اکثریت ترکها از مدتها قبل دیگر هیچ احساس مسوولیتی در برابر وظایف اتحادیهی اروپا ندارند و انگار قدرتهای نظامی و سیاسی ترکیه میخواهند دیگر کردها را جزو خود ندانند و راه را برای استقلال فرهنگی و زبانی آنها فراهم کنند!