فرار، سرانجام اشغالگری
بسماللهالرحمنالرحیم
درست هنگامی که انگلیس و دانمارک، از متحدین اصلی آمریکا در عراق، اعلام کردهاند که نیروهای خود را از عراق خارج میکنند، نظامیان آمریکائی در عراق اقدام به بازداشت سیدعمار حکیم فرزند سیدعبدالعزیز حکیم رئیس مجلس انقلاب اسلامی عراق کردند. اعلام خروج نیروهای این دو کشور از عراق، در حالیکه بوش درخواست اعزام 21 هزار و پانصد نظامی آمریکایی تازهنفس به عراق را کرده است، هیچ مفهومی جز این ندارد که نزدیکترین متحدان بوش نیز وی را در عراق تنها میگذارند و بوش و همفکران جنگافروز وی در کاخ سفید، در ماههای آینده، دشواری بیشتری در عراق خواهند داشت و با انزوای شدیدتری مواجه خواهند شد.
با توجه به اینکه انزوای آمریکا در ماجرای عراق ضربه محکمی به دولت بوش کوچک است، اقداماتی از قبیل بازداشت سیدعمار حکیم که چهرهای شناخته شده است چه پیامی میتواند داشته باشد؟ تردیدی نیست که آمریکا با این اقدام درصدد بود به عراقیها بگوید در این کشور حرف اول و آخر را واشنگتن میزند. البته بوش کوچک در این زمینه نیز مثل همیشه ناکام ماند و مردم شهرهای مختلف عراق با تظاهرات ضدآمریکائی او را وادار کردند سریعاً سیدعمار را آزاد کند. این عقبنشینی، رسوائی دیگری برای آمریکا بود که تأکید جدیدی شد بر ضرورت پایاندادن به اشغال نظامی عراق.
دانمارک اعلام کرده است کلیه 500 نیروی خود در عراق را تا اواخر تابستان آینده از این کشور خارج میسازد و تنها 4 فروند هلیکوپتر را به همراه 70 خدمه آن در عراق باقی میگذارد. نخستوزیر انگلیس نیز اعلام کرد لندن براساس جدول زمانبندی شده، 2100 نفر از کل 7100 نیروی خود در عراق را تا زمستان آینده از خاک عراق بیرون میبرد. همسویی بلر با سیاستهای جنگطلبانه بوش تاکنون به مرگ حداقل 132 نظامی انگلیسی در عراق منجر شده است. تعداد زیادی از نظامیان انگلیسی نیز مجروح شدهاند که آمار درستی از آنها منتشر نمیشود کما اینکه براساس گمانهزنیهای ناظران، آمار کشتهشدگان انگلیس در عراق نیز بیش از تعداد اعلام شده میباشد.
واقعیت این است که خروج نیروهای غربی متحد آمریکا از عراق را باید «فرار» تلقی کرد چرا که این خروج در حالی صورت میگیرد که هیچیک از اهداف اشغالگران در عراق محقق نشده و اوضاع عراق از روز قبل از تهاجم اشغالگران به این کشور نیز به مراتب بدتر شده است. آن روز آمریکا ناجی عراق تلقی میشد ولی امروز رئیسجمهور آمریکا منفورترین فرد نزد ملت عراق است.
در این میان ادعاهای «دیک چنی» متحد جنگطلب و افراطی بوش، که طراح اصلی تجاوز آمریکا به عراق معرفی میشود، درباره تصمیم انگلیس به خروج از عراق، مضحک است. دیک چنی در گفتگو با یک شبکه آمریکایی، قصد لندن برای خارج کردن نیرو از عراق را نشانه ثبات اوضاع و روند مثبت تحولات عنوان کرد.
اظهارات دیک چنی ادعاهایی عوامفریبانه بیش نیست چرا که اوضاع وخیم و شرایط فاجعهباری که هماکنون، ملت عراق بر اثر مداخله و لشکرکشی غیرقانونی غربیها دچار آن هستند بر کسی پوشیده نیست ضمن اینکه چنی، خود در اظهاراتی جداگانه عنوان میکند که آمریکا خواستار خروج آبرومندانه از عراق است. این تناقض آشکار در سخنان چنی، بیانگر آشفتگی و سردرگمی جنگافروزان آمریکایی و نشانه کاملاً واضحی از بحران شدیدی است که اشغالگران در عراق دچار آن شدهاند. آنچه در جریان اعتراض شدید مردم عراق به بازداشت سیدعمار حکیم در روزهای اخیر بر سر آمریکا آمد، همین واقعیت را به اثبات رساند.
اکنون متحدین غربی بوش به این نتیجه رسیدهاند که سیاستهای دولت آمریکا در عراق و باقیماندن آنها در این کشور جز گرفتار شدن در باتلاق، نتیجه دیگری نخواهد داشت. پیروی کورکورانه و بردهوار تونی بلر از سیاستهای بوش در عراق، وی را به شدت بیاعتبار ساخته است. بلر که با ملقب شدن به «سگ دستآموز بوش» از استراتژی رئیسجمهور آمریکا پیروی کرده و بهطور چاپلوسانهای، از همه تصمیمات وی، بدون تأمل و تفکر، دفاع نموده دچار ورشکستگی کامل سیاسی شده است بهگونهای که براساس تازهترین نظرسنجیها، تنها 26 درصد مردم انگلیس از بلر حمایت میکنند. قطعاً، نجات از وضعیت وخیم در صحنه سیاسی داخلی، انگیزه اصلی بلر در تصمیم اخیر وی برای فراخواندن نیروها از عراق است. در واقع بلر نیز اکنون به این نتیجه رسیده است که ادامه راه فعلی در عراق به ادامه هزیمت قطعی و کامل منجر خواهد شد و ادامه تبعیت بیچون و چرا از بوش، وی را ناچار خواهد ساخت در آینده هزینه بیشتری را متحمل شود.
در این حال، تصمیم متحدین آمریکا برای فرار از عراق باید پیام عبرتی برای بوش باشد که ادامه سیاست کنونی، فرجامی غیر از هزیمت و شکست قطعی ندارد. اکنون با خروج همدستان اروپایی بوش در لشکرکشی به عراق، حلقه محاصره بوش و مشاوران تندرو و جنگافروز وی تنگتر شده است.
بوش و تیم وی در کاخ سفید در ماههای اخیر ضربات شدیدی را در صحنه داخلی آمریکا متحمل شدهاند که تصویب قطعنامه مخالفت با اعزام نیروهای جدید به عراق در مجلس نمایندگان این کشور که ماه گذشته صورت گرفت، تازهترین مورد در مخالفتهای گسترده داخلی علیه استراتژی جنگی کاخ سفید به شمار میرود. این طرح که با 246 رأی موافق در برابر 182 رأی مخالف تصویب شد هشداری به بوش بود تا متوجه این مسئله باشد که کنگره این کشور دیگر همچون گذشته و دوران قبل از انتخابات مهرماه، تابع بیچون و چرای سیاستهای وی نیست و در داخل مجلس آمریکا، سیاستمدارانی وجود دارند که نمیپذیرند سرنوشت ملت آمریکا را بیش از این به گروهی ماجراجو و متأثر از روحیه «گاوچرانی» واگذارند.
در همین حال گفته میشود دمکراتهای آمریکا در نظر دارند هفته آینده قطعنامهای برای محدودکردن اختیارات بوش در تداوم
جنگافروزی در عراق در سنای این کشور طرح کنند. این قطعنامه در صورت تصویب، قطعنامه سال 1381 را که مجوز جنگ عراق را صادر کرد لغو میکند. این قطعنامه همچنین آغازی برای عقبنشینی نظامیان آمریکایی از عراق خواهد بود.
این رخدادها نشان میدهد طی روزهای آینده اعمال فشار داخلی بر بوش افزایش خواهد یافت. استراتژی جاهطلبانه و بیحاصل بوش، اکنون بیش از پیش این واقعیت را برای مردم آمریکا روشن میسازد که لشکرکشی به عراق، توطئهای ساخته و پرداخته محافل صهیونیستی بود که با زمینهسازی ماهرانه و تبلیغات دروغین شبکه صهیونیستی آمریکا و به دست تیم جاهطلب موسوم به «بازها» به اجرا گذاشته شد. این واقعیتی است که «جوزف بایدن» سناتور سرشناس دمکراتهای آمریکا نیز به آن اذعان کرده و میگوید «ما به بوش اختیاراتی دادیم که عراق را از وجود سلاحهایی که هرگز وجود نداشت پاک کند و صدام را که در واقع مرده بود، سرنگون سازد و اکنون باید این اختیارات را پس بگیریم.
اکنون با فرار متحدین آمریکا از عراق بیش از هر زمان دیگری ثابت شده است که استراتژی کاخ سفید در عراق شکست خورده و اشغالگران چارهای جز فرار از عراق و منطقه ندارند. فرار آبرومندانه از عراق، کمهزینهترین راه نجات برای اشغالگران است زیرا در صورت اصرار برای ماندن، قطعاً مردم عراق همانگونه که در ابراز خشم خود در جریان اعتراض به بازداشت سیدعمار حکیم نشان دادند، از آمریکائیها بشدت متنفرند، آنها را خائن میدانند و آنها را به زور از کشورشان بیرون خواهند کرد و آن هنگام شاید، این فرار دیگر آبرومندانه نباشد.
نظرات بینندگان
پربیننده ترین
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
