موش‌ها، سوار بر امواج ضدبشری

جریان صهیونیستی علاوه بر تسلط بر دستگاههای تبلیغاتی غرب و ‌آمریکا، از چند شبکه اطلاع‌رسانی و نیز خبرگزاری‌های بین‌المللی بهره می‌گیرند. این شبکه‌های اطلاع‌رسانی عبارتند از:
اینترنت
فکر ایجاد شبکه اینترنت به سال 1960 باز‌می‌گردد و این شبکه از زمان تشکیل در خدمت ارتش آمریکا بویژه در حالت رویارویی با سلاحهای هسته‌ای بوده است. از آغاز دهه 80 مقامات آمریکایی اجازه دادند این شبکه از سوی مراکز مغزهای الکترونیکی به کار گرفته شود. از آغاز دهه 90 یهودیان آمریکایی آن را به دایره ارتباطات میان گروه‌های پراکنده یهودیان با اسرائیل دگرگون کردند. اینترنت هنگام به کارگیری فقط به ارتش آمریکا اختصاص داشت، ولی با دستیابی عده‌ای از وکلا، دانشمندان و کارگزاران یهود به بعضی از بخشهای آن، اینترنت به صورت جدیدی البته نه در انحصار یهودیان آمریکا بلکه در اختیار تمام یهودیان جهان و اسرائیل قرار گرفت.
از خدمات روزانه‌ای که شبکه اینترنت برای مشترکان یهودی خود تدارک دیده است، بیانیه‌های روزانه‌ای است که سخنگوی تبلیغی ارتش اسرائیل درباره اطلاعات، معضلات و ساعت به ساعت از وقایع جاری در کرانه باختری و نوار غزه و به طور کلی انتفاضه فلسطین صادر می‌کند. ضمن این که بیانیه‌های حزبی و تمام اخبار عملکرد و فعالیت‌های مربوط به فرآیند صلح خاورمیانه و مذاکرات فلسطینیان و اسرائیلی‌ها از این شبکه منتشر می‌شود. برای نمونه به چند بخش اینترنتی زیر نظر صهیونیسم‌ به طور گذرا اشاره می‌کنیم:
اورشلیم وان: اورشلیم وان، بخشی از اینترنت اصلی در فلسطین اشغالی است. این شبکه ارتباطی در نزدیکی حیفا به وسیله یک جوان یهودی مهاجر آمریکایی به نام تزوی لاندو و با همکاری و حمایت مالی خاخام یهودی یهودا اجروسن ساخته شد. بودجه این بخش همیشه محدود است و خدمات آن رایگان بوده است، ولی موسسه همواره برای رسیدن به اهداف تبلیغی خود تلاش می‌کند. رژیم صهیونیستی به وسیله این شبکه یعنی مانیتورهای اورشلیم وان می‌تواند از راه دور به خرید و فروش اطلاعات و مسائل مورد نظر خود بپردازد. این موسسه نه تنها روزهای شنبه تعطیل نیست، بلکه به لحاظ کاری نسبت به دیگر روزهای هفته با تراکم بیشتری مواجه است.
فلسطین نت: یک یهودی کانادایی‌الاصل به نام شول نومان شعبه‌ای برای اینترنت با عنوان فلسطین نت در فلسطین اشغالی تاسیس کرده است. هدف اساسی آن اجرای گفتگوهای الکترونیکی میان فلسطینیان و یهودیان است.
نومان می‌گوید: ناسزا‌گویی‌های الکترونیکی بحث عظیمی از ارتباطات جاری از طریق فلسطین نت را در بر‌می‌گیرد، ولی امید می‌رود با آگاه شدن طرفین از قضایا درصد این ناسزاگویی‌ها کمتر شود. وی می‌گوید بیشتر مشترکان این شبکه را یهودیان افراطی نظیر بیگل ارنتبتر پس موشه آرنز، وزیر دفاع اسبق اسرائیل و وزیر خارجه در دولت شامیر که مقیم کالیفرنیاست در برمی‌گیرند.
مصر نت: پس از تاسیس شعبه فلسطین نت در فلسطین اشغالی، شبکه دیگری به نام مصر نت نیز به هدف ایجاد فشار بر مذاکرات مصری‌ها بویژه اسلام‌گرایان آنها تاسیس شد. در این شبکه نیز ناسزاگویی‌های الکترونیکی بیشترین چیزی است که از طریق مانیتورها دیده می‌شود.
خبرگزاری‌ها
خبر اسلحه‌ای است تبلغیاتی که خبرگزاری‌ها آن را تهیه و ذخیره می‌کنند و مطبوعات سربازانی هستند که این سلاحها را به سوی خوانندگان خود شلیک می‌کنند. در پروتکل صهیونیست‌ها این عبارت آمده است:
«هیچ خبری به جامعه نمی‌رسد مگر این که ما اجازه داده باشیم؛ بنابراین باید خبرگزاری‌هایی که خبرهای سراسر جهان را تامین می‌کنند در دست بگیریم. به این ترتیب هیچ خبری مخابره نمی‌شود مگر آنچه ما انتخاب کرده باشیم». براساس آمار، از هر 4 خبری که در سطح بین‌المللی توسط رسانه‌های گروهی و وسایل ارتباط جمعی نقل، گزارش و ارائه می‌شود، 3 مورد آن به وسیله خبرگزاری‌های مطرح مخابره می‌شوند. یعنی سه‌چهارم کل اخبار و گزارش‌های دریافتی از خبرگزاری‌های بین‌المللی معروف است. این وضعیت باعث شده است صهیونیسم جهانی پس از گذشت مدت زمانی ‌کوتاه چنان بر کنترل اخبار و گزارش‌های خبری جهان چیره شود که کمتر می‌توان روزنامه‌ یا مجله و خبرگزاری‌ای را یافت که صهیونیست‌ها بر شیوه تنظیم و پخش خبرهای آن بی‌تاثیر باشند یا از دورن آن را هدایت نکنند. عمده‌ترین این خبرگزاری‌ها عبارتند از رویترز در انگلستان، فرانس پرس در فرانسه، آسوشیتدپرس و یونایتدپرس در آمریکا و تاس در روسیه.
رویترز: وقتی نام از خبرگزاری‌ها برده می شود، نخست نام رویترز به ذهن متبادر می‌شود. اگر به جدول نام خبرگزاری‌های جهان نگاه کنیم، نام رویترز را در صدر جدول می‌بینیم. این خبرگزاری در سطح بین‌المللی از شهرت بالایی برخوردار است و توانسته سایه خود را بر مطبوعات و دیگر رسانه‌های جمعی خبری و تبلیغی بگستراند. بنیانگذار و موسس این خبرگزاری ژولیوس پاول رویترز متولد 12ژوئیه 1816 میلادی در شهر کاسل آلمان شخصی یهودی بوده است.
رویترز (Reuter) در شهر کاسل آلمان متولد شد و تا سال 1844، اسرائیل بیر جوزفات(Israel Beer Josphot)  نامیده می‌شد. وی زندگی شغلی خود را از استخدام در بانکی در شهر روتنگن آلمان آغاز کرد. وی از اولین کسانی بود که اواسط قرن 19 با خریدن زمین و باغهایی در فلسطین سنگ اول بنای رژیم اشغالگر قدس را پایه‌گذاری کرد و در عین‌حال به موازات این حرکت از طریق ایجاد تراست‌های مالی و تحمیق مردم از راه ایجاد سیستم خبری دست به تدابیری زد. در همان اوان  بود که فکر تاسیس یک خبرگزاری به ذهن او خطور کرد تا در آن اخبار و گزارش‌های بانکها و فعالیت‌های اقتصادی را با نظم و سرعت جمع‌آوری و منتشر کند. او این کار را کرد و حوزه خبرگزاری او شهرهای بزرگ آلمان را در برگرفت و تا بروکسل، پایتخت بلژیک گسترش یافت. آنگاه تا سال 1851 فعالیت خبرگزاری او در پاریس متمرکز بود تا آن که در این سال مجبور شد سازمان مرکزی خبرگزاری خویش را به علت سختگیری دولت فرانسه به لندن منتقل کند. وی پس از اختراع تشکیلات تکامل یافته برق و سیستم مخابرات پیشرفته در آن زمان زمینه کار خبرگزاری خویش را توسعه داد تا کلیه اخبار سیاسی و اجتماعی را نیز در بر بگیرد. پس از آن مطبوعات انگلیس با اعتماد و اتکای همه‌جانبه‌ای که به خبرگزاری او داشت، شکل ویژه‌ای به خود گرفت.
رویترز سال 1858 با در اختیار قرار دادن متن سخنرانی ناپلئون سوم تنها یک ساعت پس از ایراد سخنرانی به مطبوعات انگلیس توانست در سطح بین‌المللی، گوی سبقت را از دیگران برباید. این خبرگزاری همچنین موفق شد اخبار جنگ داخلی را در آن زمان با سرعتی بالا به جهان مخابره کند. رویترز سال 1858 تابعیت انگلستان را پذیرفت و سپس سال 1871 لقب بارون به او اعطا شد. رویترز سال 1872 با وساطت سفیر انگلستان در تهران، با دادن 40 هزار لیره استرلینگ به ناصرالدین شاه قاجار امتیاز کشیدن راه‌آهن و حق اکتشاف انحصاری کلیه معادن بجز طلا و نقره به اضافه تاسیس بانک شاهنشاهی را در ایران به خود اختصاص داد. جالب این است که این 40 هزار لیره استرلینگ بابت مسافرت ناصر‌الدین شاه به اروپا پرداخت شد و مجدد این پول به اروپا بازگشت. رویترز در 20 فوریه 1899 در شهر نیس فرانسه درگذشت.
مقر این خبرگزاری هم‌اکنون در انگلستان است و تحت سلطه و قیمومیت صهیونیست‌ها اداره می‌شود و از طرف سرمایه‌داران یهودی بویژه صهیونیست‌های انگلیسی حمایت مالی شد و در راستای خواسته‌های آنها فعالیت می‌کند و 147 کشور جهان را تحت پوشش خبری خود دارد.
آسوشیتدپرس: یکی دیگر از خبرگزاری‌های جهانی که صهیونیست‌ها بر آن تسلط دارند، آسوشیتدپرس است. این خبرگزاری سال 1848 در ایالات متحده آمریکا به وسیله 5 روزنامه تاسیس شد و خیلی سریع گسترش یافت تا جایی که در سال 1900 میلادی به شرکت خبررسانی عظیمی تبدیل شد و بیشتر روزنامه‌ها و مجلات آمریکا که قسمت اعظم آنها تحت سیطره صهیونیسم بودند در این شرکت عضو شدند. این خبرگزاری که مرکز آن در نیویورک است، گسترده‌ترین فعالیت را در سطح بین‌المللی دارد و سرمایه‌گذاران آن کارتل‌های صهیونیست آمریکا هستند. این خبرگزاری در نخستین‌ سالهای تاسیس‌اش به طور متوسط روزانه حدود 11 میلیون کلمه خبر به سراسر جهان مخابره می‌کرد، به طوری که بیش از 10 هزار روزنامه در 109 کشور جهان را با اخبار خود تغذیه می‌کردند. و کلیه روزنامه‌های منتشر شده در آمریکای لاتین به وسیله این خبرگزاری تغذیه می‌شد. براساس آمار موجود در سالهای نخستین آغاز فعالیت این خبرگزاری سه چهارم اخبار آن از کشورهای مختلف دنیا تامین می‌شود. مشترکان و وسایل ارتباط جمعی وابسته به این خبرگزاری در آن زمان که در نقاط مختلف جهان پراکنده هستند عبارتند از روزنامه‌های مشترک 1239، تلویزیونهای مشترک 485، رادیوهای مشترک 5762، تعداد دفاتر در خارج 77، تعداد دفاتر در آمریکا 123.
یونایتدپرس و خبرگزاری فرانسه در همین ردیف قرار دارند.