تاریخ انتشار : ۱۳ آذر ۱۳۸۷ - ۱۰:۱۸  ، 
کد خبر : ۶۳۳۹۹
مرورى بر تاریخچه فعالیت‏هاى هسته‏اى ایران و دستاوردهاى آن؛

حماسه ملى چگونه رقم خورد


ایران به رغم اعمال تحریم‌ها و به همت جوانان پرتلاش این مرز و بوم در سالهای پس از پیروزی انقلاب اسلامی توانست در عرصه فناوری مسالمت آمیز هسته‌ای حماسه‌ای ملی خلق کند و برگی زرین در تاریخ پرافتخار کشور بیافریند.
به گزارش خبرگزاری فارس، خبر دستیابی ایران به غنی‌سازی اورانیوم و راه‌اندازی یک زنجیره کامل غنی‌سازی توسط سانتریفیوژهای ساخت ایران روز 20 فروردین سال 1385 توسط محمود احمدی‌نژاد رئیس جمهوری اسلامی کشورمان طی مراسمی در مشهد مقدس اعلام شد.

پس از آن شورای عالی انقلاب فرهنگی به پاس قدردانی از تلاش‌های افتخار آمیز دانشمندان جوان ایران اسلامی روز بیستم فروردین ماه را که مقارن با تکمیل چرخه سوخت هسته‌ای بود به عنوان روز ملی فن‌آوری هسته‌ای تعیین کرد، به همین مناسبت در متن ذیل مروری بر فعالیت‌های هسته‌ای ایران در قبل و بعد از پیروزی انقلاب اسلامی خواهیم داشت.

فعالیت‏هاى هسته‏اى ایران شامل دو بخش؛
1- قبل از پیروزى انقلاب‏اسلامى و 2- پس از پیروزى انقلاب مى‏باشد.

در بخش اول به دلیل همراهى رژیم ‏پهلوى با دنیاى غرب، این رژیم با صرف هزینه‏هاى هنگفت موفق به انجام‏ فعالیت‏هایى در این زمینه شد که متخصصان داخلى کمترین سهم را در آن ‏داشتند، اما با پیروزى انقلاب اسلامى و با وجود تمامى کمبودها و تحریم‏ها و در حالى که کشور با جنگ تحمیلى، دوران بازسازى و ارعاب و تهدید کشورهاى ‏سلطه‏گر دست و پنجه نرم مى‏کرد، متخصصان جوان و پرتلاش کشور به رقم زدن ‏افتخارى جاوید و حماسى بر تارک افتخارات این مرز و بوم اسلامى موفق شدند، که برگى جاودان در پرونده افتخارات این ملت به حساب مى‏آید.

* فعالیت‏هاى هسته‏اى ایران قبل از پیروزى انقلاب

فعالیت‏هاى هسته‏اى ایران از سال 1335 هجرى خورشیدى آغاز شد. در این ‏سال نمایندگان مجلس شوراى ملى طرح احداث «مرکز اتمى دانشگاه تهران» را به تصویب رساندند و به موازات آن، ایران و آمریکا در همان سال موافقتنامه ‏همکارى هسته‏اى امضاء کردند.

در سال 1336 ایران به عضویت آژانس بین‏المللى‏ انرژى اتمى (IAEA) درآمد.

در سال 1346 رآکتور 5 مگاواتى آموزشى و تحقیقاتى توسط آمریکایى‏ها در دانشگاه تهران راه‏اندازى شد.

در سال 1347 ایران معاهده منع تکثیر سلاح‏هاى هسته‏اى موسوم به ان. پى. تى (NPT) را امضاء و در سال 1349 مجلس شوراى ملى آن ‏را تصویب کرد.

در این سال‏ها، دانشگاههاى تهران و شیراز نیز اقدام به پذیرش دانشجو کردند.

این دو دانشگاه تا سطح فوق لیسانس دانشجوى مهندسى هسته‏اى تربیت کرده و براى ادامه ‏تحصیل تعداد قابل توجهى را بورس داده و به خارج اعزام کردند.

در سال 1350با برنامه احداث نیروگاه هسته‏اى براى تولید برق، سازمان انرژى اتمى ایران ‏تأسیس شد.

در این سال، رژیم پهلوى براى خرید نیروگاه‏هاى هسته‏اى با فرانسه، آلمان غربى و آمریکا وارد مذاکره شد.

همچنین سازمان انرژى ‏اتمى قراردادهاى سوختى 60 ساله و قابل تمدید با واشنگتن، بُن و پاریس براى‏ تأمین سوخت نیروگاهها منعقد کرد.

بر اساس قراردادى که میان سازمان انرژى اتمى ایران در سال 1353 میان ایران و شرکت «گرانت و رک یونیون» آلمان غربى منعقد شد، این شرکت موظف شد یک رآکتور 1200 مگاواتى را در بوشهر راه‏اندازى کند.

از سوى دیگر فرانسوى‏ها نیز در سال 1356 متعهد شدند دو نیروگاه هسته‏اى با ظرفیت 900 مگاوات در «دارخوین» تأسیس نمایند.

ایران در سال 10 - 1355 درصد سهام شرکت غنى‏سازى اورانیوم فرانسه موسوم به «اوردیف» را که به صورت کنسرسیوم شرکت‏هاى بین‏المللى شریک در غنى‏سازى که متشکل از شرکت‏هاى بلژیکى، فرانسوى، ایتالیایى و اسپانیایى‏ اداره مى‏شد را خریدارى کرد.

در این سال همچنین سازمان انرژى اتمى ایران ‏مذاکراتى را با آفریقاى جنوبى آغاز کرد تا اقدام به خرید 700 میلیون دلارى ‏کنستانتره اورانیوم طبیعى موسوم به کیک زرد از این کشور کند.

رژیم پهلوى‏ قصد داشت این مواد را براى غنى‏سازى و تبدیل آنها به سوخت هسته‏اى به ‏فرانسه، آلمان غربى و آمریکا بفرستد.

یکى دیگر از اقداماتى که در سال 1355 در ارتباط با فعالیت‏هاى هسته‏اى ایران ‏انجام شد، خرید تجهیزات لیزرى غنى‏سازى بود.

مرکز تحقیقات اتمى تهران در این سال با دکتر «جفرى ارکنز» دانشمند آمریکایى طراح غنى‏سازى اتم با لیزر مذاکره کرد که با تایید وزارت انرژى آمریکا، چهار قطعه لیزر مخصوص‏ غنى‏سازى از آمریکا خریدارى شد.

به‏طور کلى مجموعه فعالیت‏هاى رژیم پهلوى در صنعت هسته‏اى به ساخت ‏نیروگاه هسته‏اى و توسعه دانش هسته‏اى متمرکز شد که میراث اتمى این‏ رژیم، احداث نیروگاهى با 85 درصد عملیات فیزیکى در بوشهر و یک نیروگاه در دارخوین با پیشرفت 65 درصد عملیات فیزیکى و یک رآکتور تحقیقاتى 5 مگاواتى آموزشى در دانشکده فنى تهران بود.

* دستاوردهاى هسته‏اى ایران پس از پیروزى انقلاب

با پیروزى انقلاب اسلامى، قراردادهاى هسته‏اى ایران و غرب به حالت تعلیق درآمد.

با شروع جنگ، تأسیسات بوشهر و دارخوین مورد تهاجم گسترده و متعدد هواپیماهاى عراقى قرار گرفت و شرکت‏هاى آلمانى و فرانسوى به بهانه عدم‏ امنیت در محل نیروگاهها، اقدام به فسخ یکجانبه قراردادهاى خود با ایران کردند.

پس از پایان جنگ، در سال 1368 ایران مذاکراتى را با روس‏ها براى بازسازى و تکمیل نیروگاه بوشهر آغاز کرد تا نهایتاً در دى ماه 1373، قرارداد 800 میلیون ‏دلارى ایران و روسیه منعقد شد، اگرچه به دلیل فشارهاى آمریکا احداث ‏این نیروگاه تا سال 1377 به تعویق افتاد.

در سال 1376 شوراى فن‏آورى در کشور تشکیل شد که بر اساس یکى از مصوبات ‏این شورا، علاوه بر پروژه نیروگاه بوشهر، باید 6 واحد نیروگاه هسته‏اى دیگر نیز درکشور راه‏اندازى و تولید سوخت این نیروگاه‏ها در داخل کشور انجام شود.

جمهوری اسلامی ایران براى تولید سوخت هسته‏اى، نیازمند «چرخه کامل تولید سوخت هسته‏اى» بود‏ که این چرخه از مرحله استخراج اورانیوم شروع شد و تا مراحل بعدى آن یعنی فرآورى‏ اورانیوم تولید کیک زرد و تبدیل اورانیوم فرآورى شده (به صورت کنسانتره) به اکسید اورانیوم (UO2) و سپس به تترافلوراید اورانیوم (UFA)و در مرحله بعد به هگزا فلوراید اورانیوم (UF6) نیز ادامه یافت.

پس از آن در سال 1377 طرح احداث پروژه‏ «یو. سى. اف» اصفهان در دستور کار قرار گرفت. گفتگوهاى مقدماتى براى احداث ‏این پروژه با چینى‏ها انجام و قرار شد این پروژه با مبلغى هنگفت و طى دوره‏ زمانى 11 ساله به ایران تحویل شود، اما تحت فشارهاى آمریکا، چینى‏ها از این ‏پروژه عقب‏نشینى کردند تا متخصصان داخلی کشورمان آستین همت را بالا زده و ظرف مدت 4 سال و با هزینه‏اى بسیار کمتر از رقم پیشنهادى چینى‏ها، مجموعه 24 قسمتى «یو. سى. اف» اصفهان را با بالاترین استانداردهاى جهانى راه‏اندازى‏ کنند.

* دستاوردهاى هسته‏اى ایران طی سال‏هاى 64 تا 76

در خلال سال‏هاى 1364 تا 1376 جمهورى اسلامى ایران که در سخت‏ترین ‏شرایط جنگى و سپس دوران بازسازى قرار داشت، موفق شد معدن ساغند را در یزد کشف و اقدام به استخراج اورانیوم از آن نماید.

این معدن بزرگ‏ترین معدن ‏اورانیوم خاورمیانه است که در آن دو چاه قائم هر کدام به عمق 350 متر حفر شده است.

علاوه بر معدن ساغند یزد، جمهورى اسلامى ایران در منطقه گچین بندرعباس، اردبیل و الموت قزوین نیز اقدام به استخراج اورانیوم کرده است که براساس برخى‏گمانه‏ها و اقدامات کارشناسى انجام شده، ایران جزو 3 کشور برتر دنیا در زمینه ‏ذخایر اورانیوم مى‏باشد.

همچنین جمهورى اسلامى ایران از حیث دارا بودن فلزاستراتژیک زیرکونیوم که در قرص‏ها و میله‏هاى سوخت کاربرد حیاتى دارد، جزو اندک کشورهاى برخوردار از این معدن استراتژیک مى‏باشد.

طى سال‏هاى 64 تا 76، ایران همچنین موفق به تأسیس کارخانه تولید کیک زرد در اردکان یزد (1371)، طراحى و ساخت رآکتور 5 مگاواتى استفاده از سوخت ‏غنى‏شده 20 درصدى در آن، ساخت رآکتور نوترونى مینیاتورى 30 کیلوواتى آب‏سبک در مرکز تکنولوژى هسته‏اى اصفهان و رآکتور آب سنگین نیروى صفر - که ‏رآکتورى 100 واتى مى‏باشد - در اصفهان شد.

* مجتمع نطنز و اراک چگونه کلید خورد

به موازات تلاش براى ساخت مرکز تجهیزات تبدیل و فرآورى اورانیوم «یو. سى. اف» کار احداث تأسیسات غنى‏سازى اورانیوم در نطنز نیز شروع شد.

نطنز در 60 کیلومترى شمال اصفهان یکى از اصلى‏ترین و حساس‏ترین حلقه‏هاى‏ فن‏آورى هسته‏اى ایران است.

در ابتداى ساخت این مجتمع عظیم به دست متخصصان بومى کشورمان، یک ‏کشور خارجى که به شدت دچار نگرانى شده بود با طراحى یک نقشه غلط سعى‏ داشت متخصصان داخلى را به گمراهى و اشتباه در محاسبات و اجرا بکشاند که با هوشیارى متخصصان داخلى، این نقشه نقش بر آب شد.

همزمان با آغاز به ساخت مجتمع نطنز در سال 76، کار ساخت نیروگاه آب‏سنگین اراک نیز آغاز شد که بهره‏بردارى از چند فاز آن در سال 83 ادامه یافت.

در بازدید کارشناسان آژانس بین‏المللى انرژى اتمى از پروژه آب‏سنگین اراک، آنان در گزارشى که به عنوان سند در پادمان‏هاى هسته‏اى آژانس (پادمان‏هاى ‏آژانس به عنوان ابزارهاى نظارتى بر ایمنى رآکتورها و فعالیت‏هاى هسته‏اى‏کشورها، نظارت مستمر و دقیق دارند) منتشر و ثبت شد، اعلام کردند که "پروژه ‏آب سنگین اراک از نظر فنى پیشرفته‏تر از نیروگاه‏هاى آمریکا و کانادا مى‏باشد."

* غنى‏سازى لیزرى

یکى دیگر از سلسله فعالیت‏هاى ایران در فن‏آورى هسته‏اى، برنامه‏غنى‏سازى از طریق لیزر است. ایران این برنامه را نیز به ‏طور مشخص در سال1372 آغاز کرد که موفقیت‏هاى آن از سال 76 به بعد به دست آمد. در این سال‏ها جمهورى اسلامى ایران توانست فن‏آورى غنى‏سازى از طریق لیزر را در مقیاس ‏آزمایشگاهى در منطقه «رامنده» و «لشکر آباد» کرج به دست آورد.

علاوه بر موارد فوق، جمهورى اسلامى ایران طى سال‏هاى مذکور توانست کار احداث و بهره‏بردارى از کارخانه فلز زیرکونیوم، کارخانه تولید رادیو ایزوتوپ ‏مولیبدینوم، ید و زنون، کارخانه MIX، کارخانه چند منظوره جابر بن حیان (JHI)، کارخانه اداره زباله (WHF)، آزمایشگاه تولید سوخت (FFL)، کارخانه تولید سوخت (FEP)، کارخانه غنى‏سازى سوخت پایلوت (PEEP)، کارخانه غنى‏سازى ‏سوخت (FEP)، انبار زباله‏هاى رادیو اکتیو و ده‏ها کارخانه دیگر را نیز به سرانجام ‏برساند.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات