«خورشید» برای چه کسانی می‌درخشد؟!

برخی از مسئولان تیم رسانه ای انتشار «نشریات زرد» و «اصلاح طلب» که با روزنامه های توقیف شده مانند «شرق» و «آفتاب امروز» همکاری داشتند و انتشار یک دوره از هفته نامه توقیف شده «تماشاگران» و ماهنامه «نسیم هراز» را در کارنامه خود دارند و به «باج گیران مطبوعاتی» شهرت یافته اند، سر از روزنامه دولتی و جدیدالتاسیس «خورشید» درآوردند!!!
یکی از مسئولان این تیم که بنابر نوشته هایش، به سبب ایرانی بودن احساس حقارت می کند، اکنون در سمت دبیر سرویس اجتماعی روزنامه «خورشید» مشغول به کار است. وی در هنگام تبلیغات دور دوم نهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری به دستور عناصر تندروی اصلاح طلبان و با صدور بیانیه های عمومی، علیه کاندیدای اصول گرایان تجمعات و تبلیغات بسیاری را به راه انداخت.
حضور خبرنگاران و روزنامه نگاران دارای هویت و شناسنامه مشخص جریان اصلاح طلبی افراطی در برخی از بخش های روزنامه «خورشید» در حالی است که این روزنامه با بودجه دولتی، توسط سازمان تامین اجتماعی و موسسه فرهنگی «آتیه» منتشر می شود و خود را رسانه حامی دکتر احمدی نژاد و دولت اصول گرا معرفی می کند!
روزنامه «خورشید» رویکرد اجتماعی را به مثابه اصلی ترین هدفگذاری رسانه ای خود برگزیده است و شگفت آور اینکه دبیر سرویس اجتماعی و برخی از همکاران این روزنامه از سال های آغازین اصلاحات در روزنامه های زنجیره ای فعال بودند و سپس براساس تئوری های رسانه های سکولار، با ورود به «نشریات زرد» رویکرد ترویج ستاره های فاسد هنری و سینمایی، نشر خاطرات زندگی خصوصی هنرپیشه ها، ورزشکاران و... را پی گرفتند.
«پژمان راهبر» مسئول سرویس اجتماعی روزنامه «خورشید» کار خود را با هفته نامه های مبتذل آغاز کرد. وی همواره در نشریات اصلاح طلب و روزنامه های زنجیره ای مانند «آفتاب امروز»، «حیات نو»، «شرق» و... حضور داشته و اکنون نیز در جلسات دفتر مرکزی «حزب مشارکت ایران» حضور می یابد. «پژمان راهبر» بعدها به واسطه حمایت مدیران رسانه ای اصلاح طلب پله های ترقی را بالا رفت و به سردبیری یک روزنامه ورزشی رسید.
«راهبر» مدتی هفته نامه توقیف شده «تماشاگران» را اداره می کرد که این نشریه در دوره مدیریت وی یکی از مستهجن ترین نشریات پس از انقلاب اسلامی است. پس از توقیف «تماشاگران»، وی سردبیری نشریه «نسیم هراز» را برعهده گرفت و در آن با استفاده ابزاری از تصاویر زنان و بازیگران زن سینما، به رواج فحشای زیرپوستی رسانه ای دست زد که مستندات آن در روزنامه «کیهان» موجود است.
«پژمان راهبر» (مدیر فعلی سرویس اجتماعی روزنامه خورشید) در دور دوم انتخابات سوم تیر 1384، بیانیه ای را در کنار چهره هایی چون «مصطفی تاج زاده»، «محمد عطریانفر»، «عمادالدین باقی»، «فاطمه حقیقت جو»، «مراد فرهادپور» (نویسنده لائیک) و... صادر کرد و در آن بیانیه از مردم خواستند تا با حضور در میادین شهرها مانع پیروزی دکتر احمدی نژاد شوند! براساس همین بیانیه، «پژمان راهبر» در ساعت 6 روز اول تیرماه 1384 در کنار محمد قوچانی، سعید لیلاز، سیامک رحمانی و... در میدان ولی عصر تهران تجمعی را به حمایت از کاندیدای رقیب دکتر احمدی نژاد به راه انداخت.
دبیر سرویس اجتماعی روزنامه خورشید که هم اکنون نیز با «حزب مشارکت ایران» در تعامل است، به گزارش خبرگزاری های رسمی کشور، در روز 12 شهریور 1387، وی در نشست دفتر مرکزی این حزب حضور یافت و در جلسه ای دو ساعته با حضور «محسن صفایی فراهانی» (از عناصر تندروی مشارکت) و سیامک رحمانی (یکی از همراهان وی در تجمع 1 تیر 84) شرکت کرد.
گفتنی است برای چنین روزنامه نگارانی، «هدف» و «عقیده» اصالت ندارد. آنان نه به «اصلاح طلبان» اعتقاد دارند و نه به «اصول گرایان»، چرا که برای این جماعت، اصالت در سود، ثروت، لذت، شهوت و شهرت است. هر جا که فرصتی مهیا باشد، زمینه اقتصادی ای فراهم باشد و قدرت حاکم یا کارفرمای سرمایه دار به اینان چراغ سبز نشان دهد، سر و کله شان پیدا می شود.
حتی در عالم حرفه ای، این روزنامه نگاران در میان همکاران خود مطرودند، چرا که تحلیل ها و گزارش هایشان، دارای اعتبار نیست. این روزنامه نگاران، برای پیوند با قدرت های اقتصادی، مدام معیارها و اعتقادات فکری خود را تغییر می دهند و از همه ارزش های حرفه ای شان عدول می کنند تا خود را با کارفرمایشان تطبیق دهند. این عدول مدام از معیارهای حرفه ای و استاندارد برای تطبیق با صاحبان رسانه، نهایتاً به بی اعتباری این جنس از روزنامه نگاران می انجامد.
بنابراین، استفاده از این «تیم»، نه توجیه ایدئولوژیک و ارزشی دارد و نه توجیه حرفه ای و کاربردی. چرا که اینان اولاً کمترین نسبتی با آرمان های انقلاب ندارند و از این حیث حضورشان در رسانه ای که با بودجه بیت المال اداره می شود، سخت قابل پرسش و تأمل است. از دیگر سو، این «تیم» اعتبار حرفه ای در عالم رسانه نیز ندارد، چرا که اینان مدام از معیارهای حرفه ای خود به نفع دستمزدهای کلان از سوی هر کسی، عدول می کنند و به هیچ شاخص و استانداردی در نوشتارهای خود پایبند نیستند.
جالب است که آقای راهبر این روزها با حضور در برنامه شبکه یک سیمای صبحگاهی نیز همه روزه به عنوان کارشناس ورزشی افاضاتی می فرمایند!
حضور چنین عناصری، تنها به سرویس اجتماعی روزنامه «خورشید» محدود نمی گردد. برخی از اعضاء کمپین زنانه «یک میلیون امضاء»(!) و فمینیست های دوآتشه که سابقه زندان و پیگرد قضایی دارند نیز در زمره همکاران این روزنامه بودند.
در این میان، البته سخنی با وزیر محترم رفاه در میان است، چرا که روزنامه «خورشید» با بهره از منابع مادی «سازمان تامین اجتماعی» منتشر می گردد و هزینه های سنگینی را بر دولت تحمیل کرده که میزان آن در «کیهان» موجود است.
وزیر محترم رفاه که خود از شخصیت های دلسوخته اند حتما می دانند فعالیت رسانه ای و کار فرهنگی آن هم در جمهوری اسلامی ایران که آرمان های متعالی اسلامی بر آن حاکم است و مورد تقاضای مخاطبان است، فعالیتی تخصصی به شمار می رود که نشانی از آن در حوزه مدیریت روزنامه «خورشید» به چشم نمی خورد.
وزارت رفاه باید به این پرسش پاسخ دهد که چرا بودجه بیت المال را در این دوره حساس اقتصادی خرج روزنامه ای کرده است که برخی کارکنان و مدیران تحریریه آن نسبتی با این مردم و انقلاب ندارند؟! چرا پول مردم را نه فقط هدر می دهید، بلکه علیه همین مردم نیز به کار می گیرید؟ در حالی که وظیفه شما انتشار روزنامه نیست. چه منطقی مجوز آن را به مجموعه تحت مسئولیت شما می دهد؟! که برای انتشار روزنامه ای چون «خورشید» که این مقاله یک سکانس از عملکرد آن است، میلیاردها تومان خرج کنند و آن را هم به پای «دفاع از اصولگرایی» و «دولت اصولگرا» بنویسند؟!