تهدید ایران، کارت بازى تل‌آویو

امیرعلى زاهد
با آنکه گذشت زمان نشان داده که تهدید هاى نظامى رژیم صهیونیستى علیه ایران از بى پایه ترین مسائل سیاسى خاورمیانه است اما طرف هاى مقابل ایران در موضوع هسته اى همچنان از این موضوع به عنوان یک تاکتیک سیاسى بهره مى گیرند. سخنان هفته گذشته نیکولاسارکوزى رئیس جمهور فرانسه در دمشق ، واقعیت تازه اى را درباره «کاربرد سیاسى تهدید نظامى ایران» آشکار ساخت. سارکوزى که در ایام پایانى حکومت بوش « نقش نیابتى غرب» را در خاورمیانه به عهده گرفته است در دیدار متحد سورى ایران ( بشار اسد) گفت: چنان که تهران برنامه هسته اى خویش را متوقف نکند، اسرائیل طرح حمله به تأسیسات هسته اى ایران را دنبال خواهد کرد.
نکته قابل تأمل در اظهارات سارکوزى مشابهت ادعاى او با موضع سران تل آویو است. این گفته رئیس جمهورى فرانسه عین عبارتى بود که درست سه ماه پیش شائول موفاز معاون نخست وزیر رژیم صهیونیستى به زبان آورد. او نیز مدعى شده بود که در صورت دستیابى تهران به سلاح هسته اى، اسرائیل به حمله متوسل خواهد شد.
جالب اینجا ست که این بار نیز پیش از آنکه تهران پاسخ این جنگ روانى بازیگران هسته اى را بدهد، جنبش هاى اسلامى منطقه رودرروى سارکوزى و دوستان صهیونیستى اش ایستادند و در قاطع ترین موضع گیرى، رهبر جنبش حزب الله هشدار داد که هر تعرضى به مقاومت، ایران و سوریه حمله به دنیاى اسلام است و عواقبى سخت خواهد داشت.
تا به حال گمان عمومى بر این بود که سناریو تهدید نظامى ایران رویایى است که کارگزاران رژیم صهیونیستى بویژه در جهت انتقام از شکست شان در مصاف با جنبش هاى انقلابى منطقه در سر مى پرورانند اما اظهارات سارکوزى آشکار ساخت که این موضوع سرفصل حرکت جدید است که بازیگران غرب نشین موضوع هسته اى ایران پس از ناکامى روش هاى دیگر آن را در دستور کار قرار داده اند.
اظهارات محمد البرادعى مدیرکل آژانس اتمى در این باره یک دلیل گویا است آنجا که گفته است: «تهدید نظامى ایران انسان را به یاد دوران قرون وسطى مى اندازد که براى حل مشکلات خود از سلاح علیه یکدیگر استفاده مى کردند.»
در هرحال آنچه مشهود است در مرحله کنونى سناریو تهدید ایران در دو جبهه غرب و داخل سرزمین هاى اشغالى از سوى دو طیف از سیاستمداران دنبال مى شود :
۱- گروه اول طیف دولت هاى متحد بوش هستند که بر این پندارند که پس از بى نتیجه ماندن قطعنامه هاى شوراى امنیت یا تاکتیک هایى مثل چماق و هویج این روش تنها طریق امتیاز گیرى یا به زعم شان عقب راندن ایران از موضع استوار هسته اى آن هست. این موضوع را اغلب مقام هاى امریکا ، انگلیس و فرانسه که در سه ماه اخیر میهمان اسرائیل بودند به زبان آورده اند. بعد از سفر گوردون براون، سارکوزى و دستیارانش در سفر به تل آویو این سناریو را به بحث گذاشتند به گونه اى که سخنگوى دولت فرانسه از طرف صهیونیستى خواست در این مرحله اسرائیل با اندیشه اروپا و امریکا برضد ایران همراهى کند.
نکته قابل تأمل این است که این خط را اکنون وزارت خارجه هاى آن گروه از دولت ها پیش مى برند که دو سال رشته هاى دیپلماسى شان در قالب ۱+ 5 در حال متلاشى شدن است.آنها به وضوح مى گویند تحریم ها علیه ایران نتیجه اى ندارد و روزنه اندکى که براى اعمال فشار سیاسى باقى مانده بود در حال بسته شدن است. در این باره مى توان به مواضع اخیر دیپلمات هاى امریکا، انگلیس و فرانسه سه بانى قطعنامه هاى تحریم ایران اشاره کرد. این سه کشور امروز خود را بازندگان بزرگ برنامه هسته اى ایران مى بینند. چنان که آسوشیتدپرس در گزارشى تئورى تهدید نظامى ایران را دقیقاً از همین زاویه نگریسته و مى نویسد : بلوک غرب در شوراى امنیت به این نتیجه رسیده است که تحریم هاى بین المللى برنامه هسته اى ایران را محدود و متوقف نکرده است. از دید بسیارى از تحلیلگران اجلاس ژنو نقطه پایان سیاست تحریم و تهدید بلوک غرب علیه ایران بود زیرا پس از این اجلاس حتى خود سولانا نیز دیگر حاضر نیست مسئله هسته اى ایران در قالب۱ + 5 دنبال شود.
۲- گروه دوم از طراحان سناریو تهدید نظامى ایران که در تل آویو نشسته اند این روزها از تهدید نظامى به عنوان یک کارت بازى در رقابت هاى انتخاباتى داخل رژیم صهیونیستى بهره مى گیرند. گویى یک مسابقه سیاسى میان مدعیان جانشینى اولمرت برپا است بر سر این که چه کسى مى تواند تصویرى به اصطلاح مقتدرانه از اسرائیل به نمایش بگذارد و شکست هاى و تحقیر هاى دوران اولمرت را جبران کند. در این رابطه به طور مشخص اظهارات خصمانه موفاز علیه ایران با آغاز تلاش وى براى جانشینى اولمرت همزمان شد. موفاز حتى براى جلب آراى تندروهاى این رژیم مخالفت خود را با مسئله بازگرداندن بلندى هاى جولان به سوریه اعلام کرده است.
البته ارتباطى پنهان میان طراحان سناریو تهدید نظامى ایران در پایتخت رژیم صهیونیستى و پایتخت هاى غربى برقراراست. موفاز و طیف همکاران جاه طلب او نزدیک ترین شاخه از سران این رژیم به کاخ سفید هستند چنان که رسانه هاى خود امریکا تأکید کرده اند موفاز از دوره فرماندهى امور نظامى اسرائیل یکى از سررشته هاى لابى یهودیان در غرب را دردست دارد و هم اکنون نیز مسئول گفت وگوى استراتژیک با امریکا است.
در هر حال اکنون نیات هر گروه از طراحان سناریو تهدید ایران، با گزارش هایى که خود رسانه هاى غرب منتشرکرده اند آشکار شده است. روزنامه نیویورک تایمز در گزارش اخیر خویش به صراحت براین نکته نوشته است که در داخل امریکا که تب انتخابات همه جا را فراگرفته است چنین توصیه هایى براى حمله به ایران را کسى گوش نمى دهد، زیرا دولت امریکا هم اکنون در وضعیتى نیست که پاى یک پروژه نظامى را امضا کند، سیاست هاى دولت امریکا در منطقه به ویژه در عراق با شکست روبرو شده است، افغانستان به قتلگاه سربازان اروپایى و کانادایى تبدیل شده، دولت جرج بوش آخرین ماه هاى خود را پشت سر مى گذارد و در چند روز باقى مانده از عمر بوش همه نخبگان به مسائل داخلى و انتخابات امریکا متمرکز شده اند. به گونه اى که پس از طرح سیاست مذاکره با ایران از سوى جوزف بایدن معاون اوباما، گروه جمهورى خواهان نیز تلاش دارند از تز حمله به ایران فاصله بگیرند زیرا پى برده اند که دیگر مردم امریکا با این همه قربانى و خسارت در جنگ ها و مناقشات خاورمیانه حاضر نیستند گروهى ماجراجو را در رأس کاخ سفید شاهد باشند.
البته افزون بر فعل و انفعالات داخل امریکا نباید نقش عوامل بین المللى را در ناکارآمد شدن طرح هاى گروه موسوم به ۱+5 نادیده گرفت. در این باره به طور مشخص دو عامل، جهان غرب را به شدت نگران آینده کرده است اول، وضع متلاطم و بحرانى بازار نفت و اقتصاد که هنوز از شوک تورم فصل بهار خارج نشده است و دوم بحران گرجستان و قفقاز که باعث شده روابط استراتژیک بازیگران پرونده هسته اى ایران بر هم بریزد.