انتفاضه، نیروی بازدارندگی حماس

علی کرمی
وقتی تاریخ را مطالعه می‌کنیم، در طول آن به کرات، از اراده بزرگ ملی مردم به عنوان بهترین ابزار برای استیفای حق یاد شده است. مثال گویای این جمله، پیروزی انقلاب اسلامی ایران توسط مردم در نیمه دوم قرن بیستم، معرف این ابزار یعنی نمایش اراده بزرگ ملی مردم است. اراده ملی یا اقتدار ملی در برابر هر نوع سلاح متعارف پیروز و آن سلاح‌ها را به زانو در می‌آورد.
جامعه فرانسه نمونه اخیر این مدل است. مردم فرانسه بعد از حدود 10 هفته با ابزار اراده بزرگ ملی و بسیج دانشجویی مخالفت شدید خود را با سیاست غلط دولت فرانسه به نمایش گذاشتند و سرانجام دولت شیراک را مجبور به عقب‌نشینی کردند. با این مقدمه به نظر می‌رسد، مردم مظلوم فلسطین با بودن چنین تجربه‌های تاریخی و در ضمن آگاه به آن، تنها نیرو و ابزاری که می‌تواند آن‌ها را به حق تضعیف و اجحاف شده خود برساند، انتفاضه است. بدون هیچ تردیدی اراده ملی و مقاومت مردم انگلیس در قالب انتفاضه بهترین نیروی بازدارندگی در مقابل فشارهای تل‌آویو و آمریکا است. هیچ ابزاری به اندازه بسیج مردم و اقتدار ملی نمی‌تواند در جهت دستیابی به حقوق قانونی و منافع ملی تاثیرگذار باشد و مردم فلسطین باید از طریق یک اتحاد واقعی و فراتر از جناح‌های سیاسی و حزبی، دست در دست هم، به آن چیزی که حق مسلم خود می‌دانند، که طی چند دهه‌ای برای احیای آن تلاش می‌کنند، برسند. مردم فلسطین باید بدانند همین انتفاضه، ایستادگی و مقاومت آن‌ها بود که دولت شارون را مجبور به عقب‌نشینی از کرانه رود باختری و غزه کرد و باعث خوشحالی آن‌ها شد. آن چیزی را که مردم بخواهند قطعاً شدنی است و هیچ مانعی نمی‌تواند در برابر اراده ملی مردم در هر سرزمینی قرار گیرد.
آن طور که مردم ایران به رهبری فهیم و مدبر خود، حضرت ‌آیت‌الله خمینی (رحمه‌الله‌علیه) توانست در برابر دولت غیر مردمی پهلوی و حامی او آمریکا پیروز شود. مردم فلسطین هم باید به رهبری جنبش حماس، منتخب قانونی مردم فلسطین که از بطن مردم برخاسته‌اند در برابر اسراییل و هم‌پیمان او آمریکا با نیروی مقاومت به پیروزی برسند و قطعا"ً خواهند رسید.
مردم فلسطین باید به این نکته رسیده باشند، که نیرویی جز مقاومت خود، نمی‌تواند در روند صلح و ثبات و استیفای حقوق تاثیر گذارد و هیچ ضمانت اجرایی بهتر از اراده بزرگ ملی و اتحاد واقعی نمی‌تواند تضمین‌کننده استیفای حقوق پایمال شده آن‌ها باشد.
فشارهای شدید سیاسی و اقتصادی غرب علیه دولت جدید فلسطین به رهبری حماس، تشدید حملات تل‌آویو در کشتار مردم فلسطین و رهبران آن‌ها، آشکارا بیش از گذشته، بی‌کفایتی و عدم ضمانت اجرایی سازمان‌های بین‌المللی را به معرض نمایش می‌گذارد. در نهایت هیچ اعتمادی به طرف غرب از جمله آمریکا و انگلیس در برقراری صلح و ثبات بین فلسطینیان و اسراییل در جهت نفع هر دو نیست، بدین ترتیب به نظر می‌رسد بهترین راه‌حل همان مقاومت و ایستادگی در برابر زیاده‌خواهی اسراییل و حامیان او است.
با قطعی شدن لغو کمک‌های اقتصادی اروپا و آمریکا به تشکیلات خودگردان فلسطین، رهبران حماس را مجبور به گزینه دیگر، از جمله تمایل بیشتر به کشورهای مسلمان منطقه کرده است و در مقابل کشورهای اسلامی عربی در یک محک و آزمون جدی قرار گرفته‌اند، که در مقابل دست نیاز فلسطینی‌ها به سوی آن‌ها، چه نوع سیاستی را در قبال مردم فلسطین، از جنس و نوع خود نشان می‌دهند، یا این که کشورهای عربی همچنان به ماه‌عسل خود با آمریکا وفا دارند یا نه. با این تفاصیل، کنفرانس بین‌المللی حمایت از قدس که به میزبانی ایران انجام شد، بهترین فرصت هم برای مردم فلسطین و خم برای کشورهای اسلامی عربی است که وفاداری خود را به یکدیگر اعلام کنند، تا از این طریق مظلومیت مردم فلسطین، مورد توجه جهانیان قرار بگیرد و در نتیجه آن‌ها خواسته‌های خود را استیفا کنند. و این کنفرانس بین‌المللی حمایت از قدس می‌تواند در آینده برگ جدیدی را با توجه به شرایط خاورمیانه رقم زند. کشورهای عربی با اتخاذ تصمیمی مستقل و بدون فشار می‌توانند سازنده تاریخ باشند نه فقط تولیدکننده تاریخ، تا بتوانند به عنوان بازیگر تاثیرگذار در خاورمیانه نقش ایفا کنند.
رژیم صهیونیستی هر روز دست به اعمال ترور، تخریب منازل و غیره بر ضد شهروندان فلسطینی می‌زند، بدون این که مورد نقد قرار گیرد و اعمال آنان در نظر هم پیمانانش مشروعیت دارد. ولی مقاومت و مبارزه مردم فلسطین علیه نیروی اشغالگر به عنوان تروریسم تعریف می‌شود. اما در مقابل حملات آشکار تروریستی و وحشیانه اسراییل علیه مردم فلسطین و آمریکا در عراق مشروعیت دارد.
به هر حال، در راستای سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، به عنوان کشوری تاثیرگذار در میان کشورهای اسلامی منطقه، طبق بیانات امام راحل که اعلام کردند: ما از مظلوم دفاع می‌کنیم و مظلومیت فلسطین، مظلومیتی جهانی است و همه کشورهای جهان به خصوص کشورهای اسلامی عربی باید از حقوق مردم فلسطین دفاع کنند و در جهت استیفای حقوق آن‌ها از طریق مجامع بین‌المللی تلاش کنند. بدین‌ترتیب، انجام سومین کنفرانس بین‌المللی حمایت از قدس به پایتختی مردم فلسطین در همین راستا تعریف می‌شود و برگزاری این کنفرانس‌ها معرف مظلومیت مردم فلسطین است تا به جهانیان اعلام کنند چه بی‌تفاوتی‌هایی به مردم فلسطین تحمیل می‌شود، در صورتی که آن‌ها چیزی بیشتر از حقوق قانونی خود طبق قوانین بین‌المللی جست‌وجو نمی‌کنند. در ادامه بی‌شک اتحادیه عرب هم باید نقش مهم‌تری در این زمینه بازی کند. زیرا اتحادیه عرب می‌تواند با نقشی مثبت و ایجاد همسویی در سیاست‌های اعراب، مانع بزرگ و کوچکی برای دولت آمریکا در رسیدن به اهدافش در منطقه باشد. ولی اگر اتحادیه عرب منفعل عمل کند، به وسیله‌ای در جهت رسیدن آمریکا و اسراییل به منافع خود در منطقه تبدیل خواهد شد.
به امید آن که در آینده شاهد تحول عظیم در سیاست کشورهای عربی جهان در قبال مردم فلسطین باشیم.