ایران، عراق نیست!

سیدجلال فیاضی
«ایران، عراق نیست». این تازه‌ترین اعتراف کاندولیزا رایس، وزیر جنگ‌طلب امور خارجه آمریکا‌ست که بازتاب گسترده‌ای نیز در رسانه‌های گروهی جهان داشت. رایس که پس از دیدار با همتای انگلیسی خود پیش از سفر غیرمنتظره و مشکوک و البته ناکام با جک استراو به عراق در لندن سخن می‌گفت، تصریح کرد آمریکا در مورد پرونده هسته‌ای ایران متعهد به دیپلماسی است و هیچ گزینه نظامی را مدنظر ندارد. این اظهارات پس از ماهها تهدید آمریکا علیه ایران و تلاشهای گسترده برای تصویب بیانیه شدیداللحن در شورای امنیت ـ که البته با ناکامی نسبی مواجه شد ـ در زمانی مطرح می‌شود که آزمایش موشک‌های فوق‌مدرن، اقتدار دفاعی جمهوری اسلامی را به رخ کشیده است؛ اقدامی که پس از صدور بیانیه شورای امنیت علیه برنامه هسته‌ای ایران انجام شد.
‏اگرچه مطالبات فراقانونی شورای امنیت برای توقف فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی ـ حتی فعالیت تحقیقاتی هسته‌ای ـ از این واقعیت پرده برمی‌دارد که بازی سیاسی قدرتهای بزرگ، آپارتاید و تبعیض هسته‌ای را به شورای امنیت نیز گسترش داده و حیثیت سازمان ملل متحد را که باید نماد برخورد عادلانه با کشورها باشد به حراج گذاشته است و نشان می‌دهد که قدرتهای سلطه‌گر، بزرگترین نهاد بین‌المللی را نیز به بازیچه اهداف یکجانبه‌گرایانه خود تبدیل کرده‌اند.
‏شرایط موجود موید آن است که با دستیابی به پیشرفت‌های بزرگ علمی و فناورانه می‌توان «تهدید تحریم» را به «فرصت خود اتکایی» تبدیل کرد.
‏جمهوری اسلامی به تعبیر رهبر فرزانه انقلاب در گذر‌ زمان «فولاد آبدیده» شده است و مشت کوبیدن بر این فولاد دست متجاوز را خواهد شکست. این واقعیتی است که اگر جنگ‌افروزان باور ندارند می‌توانند بار دیگر آزموده را بیازمایند تا واقعا باور کنند که «ایران، عراق نیست».