کماندویی که نخست‌وزیر شد

احسان ابطحی
ایهود باراک وزیر جنگ کنونی اسرائیل و نخست وزیر پیشین این رژیم در سال 1942 میلادی به دنیا آمد. او هم اکنون علاوه بر اینکه وزیر جنگ اسرائیل است، سمت معاونت نخست وزیری این رژیم و رهبری حزب کارگر را نیز برعهده دارد.او دهمین نخست وزیر اسرائیل است که بین سال های 1999 تا 2001 میلادی این سمت را برعهده داشت. باراک پس از شکست در انتخابات پارلمانی سال 2001 میلادی فعالیت های اقتصادی خود را آغاز کرد. در 12 ژوئن سال 2007 او با پیروزی در رقابت های درون حزبی حزب کارگر موفق شد بار دیگر رهبری این حزب را بر عهده بگیرد و به طور کامل به صحنه سیاسی اسرائیل بازگردد. او پس از این پیروزی به عنوان وزیر دفاع اسرائیل منصوب و جایگزین < عمیر پرتز> رهبر شکست خورده این حزب در دولت ائتلافی اسرائیل شد که نخست وزیری آن را ایهود اولمرت از حزب کادیما بر عهده داشت. پرتز پیش از آنکه وارد سیاست شود به عنوان افسر ارتش اسرائیل خدمت کرد. به دنبال موفقیت در این سمت او به عنوان چهاردهمین <رمتکل> (رئیس ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل) منصوب شد.
ایهود باراک روز 12 فوریه سال 1942 در کیبوتص واقع در میشمر هاشارون در منطقه تحت قیمومیت بریتانیا بر فلسطین به دنیا آمد. او در دوران خدمت سربازی با همسرش، نعوا، آشنا شد. حاصل این ازدواج 3 دختر بود. ایهود و نعوا در آگوست سال 2003 میلادی از یکدیگر جدا شدند. در 30 ژوییه سال 2007 ایهود باراک با نیلی پریل ازدواج کرد. باراک دانش آموخته رشته ریاضی و فیزیک از دانشگاه عبری اورشلیم - بیت المقدس - است. او مدرک خود را از این دانشگاه در سال 1968 میلادی اخذ کرد و سپس برای ادامه تحصیل به آمریکا رفت و مدرک کارشناسی خود را در رشته <مهندسی سیستم های اقتصادی> در سال 1978 میلادی از دانشگاه استنفورد در شهر پالوآلتو واقع در ایالت کالیفرنیا گرفت. ایهود باراک در سال 1959 میلادی به ارتش عبری یا آنچه خود آنها می گویند، نیروهای دفاعی اسرائیل ـIsrael Defense Forcesـ(IDF) پیوست. او در آن زمان تصمیم گرفت نام خانوادگی خود را به باراک تغییر دهد. باراک در زبان عبری به معنای آذرخش یا درخشیدن است. او 35 سال در IDF خدمت کرد و توانست سمت ریاست ستاد کل فرماندهی و عملیات نیروهای دفاعی اسرائیل و درجه < راو آلوف- > که در IDF به معنای ژنرال یا دریاسالار است و بالاترین درجه نظامی در این رژیم به شمار می رود - را به دست آورد. در جریان جنگ یوم کیپور - جنگ اکتبر سال 1973 یا جنگ رمضان- باراک فرمانده هنگ تانک های اسرائیلی بود که به نجات گردان چتر بازان اسرائیلی می پرداخت که آن زمان تحت فرماندهی اسحاق مردخای، وزیر دفاع پیشین اسرائیل بود. مردخای شکست سنگینی را در جریان نبرد مشهور به درگیری مزرعه چینی در همان سال 1973 متحمل شده بود. مزرعه چینی مکانی بود که اسرائیل در آنجا به شبیه سازی درگیری های نظامی می پرداخت. این منطقه بین فلسطین اشغالی و مصر واقع شده و مردخای و نیروهایش متحمل شکست سنگینی در این منطقه شدند. او زمانی که به عنوان کماندو در نیروهای سایرت متکل - یگان ویژه تکاوران ستاد کل یا همان یگان تکاوری فوق ویژه ستاد کل فرماندهی و عملیات ارتش اسرائیل- خدمت می کرد عملیات های متعددی را فرماندهی کرد که باعث تحسین محافل داخلی اسرائیل شد. از جمله این عملیات ها می توان به عملیات پرواز شماره 572 سابنا اشاره کرد. این عملیات ماموریتی برای نجات گروگان های پرواز شماره 572 سابنا بود که در فرودگاه بن گوریون واقع در جنوب شرقی شهر تل آویو فرود آمده بودند. ماجرا از این قرار بود که در روز هشتم ماه می سال 1972 میلادی هواپیمای مسافربری خطوط هواپیمایی بلژیک، سابنا بویینگ 707، که از وین به مقصد تل آویو در حرکت بود توسط 4 اسرائیلی وابسته به <سازمان سپتامبر سیاه> ربوده شد و در فرودگاه تل آویو در نزدیکی شهر لاد فرود آمد.این عملیات توسط علی حسن سلامه طراحی شده بود و توسط 4 نفر دیگر که از سوی علی طه هدایت می شدند اجرا شد. این هواپیماربایان خواستار آزادی 315 فلسطینی که در زندان های اسرائیل به سر می بردند شده بودند و تهدید کرده بودند اگر خواسته آنان تحقق پیدا نکند هواپیما را به همراه مسافران آن منفجر خواهند کرد. موشه دایان، وزیر امنیت اسرائیل با هواپیماربایان وارد مذاکره شد اما در عین حال طراحی عملیات نجات با رمز < عملیات ایزوتوپ> را هم پیش برد. در این عملیات که توسط باراک فرماندهی می شد دو فلسطینی به شهادت رسیدند و دو هواپیماربای زنده مانده به حبس ابد محکوم شدند اما به دنبال جنگ سال 1982 لبنان و در عملیات تبادل اسرا آزاد شدند. فرماندهی ماموریت پنهان حمله اسرائیل به لبنان با اسم رمز عملیات <بهار جوانان در بیروت> یکی دیگر از ماموریت های باراک بود. او در آن زمان به شکل یک زن تغییر قیافه داد و شماری از اعضای سازمان آزادیبخش فلسطین را به قتل رساند. او معمار اصلی عملیات انتبه بود و این عملیات هم عملیات دیگری بود که برای آزادی گروگان های خطوط هواپیمایی ایر فرانس انجام می شد. این هواپیماربایی توسط شماری از مبارزان فلسطینی سازماندهی شده بود و آنها خلبان هواپیما را مجبور به فرود در فرودگاه انتبه، فرودگاه اصلی و بین المللی اوگاندا، کردند. گفته می شود باراک طراح اصلی حمله تونس است که در پی آن ابوجهاد، رهبر سازمان آزادیبخش فلسطین به شهادت رسید. باراک بین سال های 1985 تا 1983 رئیس سرویس اطلاعاتی ارتش اسرائیل بود و سپس بین سال های 1987 تا 1986 فرماندهی ستاد مشترک ارتش این رژیم را برعهده داشت. او معاون فرمانده ارتش اسرائیل شد. او از اول آوریل سال 1991 تا اول ژانویه سال 1995 فرمانده ارتش اسرائیل بود. او طی این مدت تلاش کرد توافق صلح اسلو را اجرا کند و در مذاکراتی که به پیمان صلح میان اسرائیل و اردن منجر شد شرکت کرد.
ایهود باراک در سال 1995 وارد سیاست شد و به عنوان وزیر کشور اسرائیل انجام وظیفه کرد. او بین سال های 1996 تا 1995 وزیر خارجه اسرائیل بود. او در همان سال 1996 به عضویت کنیست - پارلمان اسرائیل- درآمد و عضو کمیته دفاعی و روابط خارجی آن شد. در سال 1996 او رهبر حزب کارگر اسرائیل شد. او در 17 می سال 1999 به عنوان نخست وزیر اسرائیل انتخاب شد. در سال 1998 باراک تلاش های خود را برای پایان اشغال 22 ساله جنوب لبنان آغاز کرد. هدف او خروج از این منطقه در مدت یک سال بود. در 24 می سال 2000 سرانجام ارتش اسرائیل به اشغال جنوب لبنان پایان داد یا به عبارت بهتر با شکست از رزمندگان لبنانی مجبور به فرار شبانه از مقرهای خود در جنوب لبنان شدند. در هفتم اکتبر سال 2000، سه سرباز اسرائیلی توسط حزب الله لبنان کشته شدند. اجساد این سربازان در سال 2004 با اسرای لبنانی مبادله شد. باراک مذاکرات صلح را با سازمان آزادیبخش فلسطین - ساف - به انجام رساند که البته بی نتیجه ماند. او در سال 2000 میلادی در مذاکرات کمپ دیوید شرکت کرد که هدف از آن پایان بخشیدن به مناقشه دیرپای اسرائیل با فلسطینیان بود اما مذاکرات کمپ دیوید شکست خورد. باراک، شاهزاده بندر بن سلطان، سفیر سابق عربستان سعودی در ایالات متحده و دبیر شورای امنیت کنونی عربستان که از طرف این کشور در مذاکرات حضور داشتند و بیل کلینتون رئیس جمهور وقت آمریکا مدعی شدند که یاسر عرفات، رهبر پیشین و فقید فلسطین مقصر اصلی شکست مذاکرات کمپ دیوید بود. باراک پس از این مذاکران مدعی شد که نیات واقعی عرفات را افشا کرده است. به دنبال شکست مذاکرات کمپ دیوید، انتفاضه دوم الاقصی آغاز شد. باراک در سال 2001 به شلومو بن امی، وزیر خارجه خود اجازه داد در نشست طبه در صحرای سینا که در آن مذاکراتی میان اسرائیل و دولت خودگردان فلسطین انجام شد شرکت کند. پس از آن دولت او سقوط کرد. او در 18 ژوئن سال 2007 بار دیگر به سیاست بازگشت و به عنوان وزیر جنگ اسرائیل سوگند یاد کرد.