اتحاد ملی و انسجام ملی در یک نگاه

در هر صورت انسجام اسلامی در حال حاضر یک نیاز واقعی و فوری است . ترکیب وحدت ملی و انسجام اسلامی نیز بر مبنای آنچه گفته شده ترکیبی کار آمد و موثر محسوب می شود که راه رسیدن به نقطه عزت و پایداری را به مسلمانان نشان می دهد .اعلام اتحاد ملی و انسجام اسلامی به عنوان شعار سال 1386 از سوی مقام معظم رهبری متضمن دو محور و مقوله اساسی در مسیر حرکت تکاملی نظام جمهوری اسلامی به شمار می آید
الف- رویکرد داخلی و مربوط به مرزهای جغرافیای سیاسی جمهوری اسلامی ایران و اقوام و گروههای اجتماعی و سیاسی موجود در درون آن .
ب- رویکرد برون مرزی و معطوف به اتحاد و انسجام ملل مسلمان و امت واحد اسلامی است .
شناخت شرایط حاکم به فضای داخلی و برون مرزی ، ما را در مدیریت هر چه موفق تر و پویاتر این امر یاری کرده مجوزی برای ترویج دستاوردهای انقلاب اسلامی خواهد بود . واضح است که مقام معظم رهبری بر اساس درایت و درک عمیق و درست از شرایط داخلی و خارجی بویژه امورداخلی هر ساله با اعلام نامی برنامه و الگو کاری را در طول سال برای دولت و آحاد مردم طرح ریزی می نمایند .معظم له با این نامگذاری خواسته اند خط کشی ها و چارچوب های خود ساخته احزاب و گروه های مختلف سیاسی را از سر راه بردارند تا کشور بتواند از تمام ظرفیت های فکری ، مالی و ... ایرانیان داخل و خارج کشور استفاده تمام و کمال برد . در این میان برخی افراد و گروها مسولیت بسیار سنگین تری دارند . صدا و سیما ، مطبوعات ، امامان جمعه ، نمایندگی های رهبری در نیروهای مسلح در اهتمام عملی به اتحاد و انسجام مسولیت ویژه ای دارا می باشند .زیرا ارزیابی دقیق مبتنی بر عقل و خرد جمعی از میزان رضایتمندی یا عدم رضایت مردم از وضعیت موجود یکی از شرایط ترویج دستاوردهای انقلاب اسلامی است .
بی شک بر آورده شدن انتظارات اکثریت اقوام با گروهها و اقلیتهای مذهبی و دینی که در به ثمر نشستن نهال انقلاب اسلامی نقش داشته اند پایه های امنیت و ثبات اقتدار ملی را از استحکام قوی تری برخوردار خواهد کرد . اگر این مشارکت به هر دلیلی کاهش یابد راه نفوذ اجانب جهت دخالت در سرنوشت ملی این ملت گشوده می شود و تلاش آنها را به منظور ایجاد بحران به خود معطوف کرده و امنیت ملی ما را خدشه دار خواهد کرد . اما در فضای آرام اتحاد و همبستگی ملی مطالبات آحاد ملت از هر دسته و گروه و مرام و مکتب در چارچوب قانون اساسی که متضمن حقوق حقه همه ملت ایران است پاسخ داده می شود . جمهوریت این نظام با تامین خواسته های مشروع ملت که در چارچوب قانون اساسی طرح می شود برآورده خواهد گردید و اسلامیت آن نیز بر پایه اعتقادات ریشه دار مردم ایران زمین استوار گردیده است .لذا این واژه مکمل یکدیگر بوده و در تکاپوی پاسخ به نیازی های اساسی ملت می باشند و نباید هیچیک از این دو عنصر به فراموشی سپرده شده و یا یکی بر دیگر ترجیح داشته باشد . دستاورهای عظیم ملت ایران در طول تاریخ ورای تمامی هزینه های پرداخت شده ( جان ، مال و ... ) ارزشی فراتر از اندیشه و سلیقه فرد یا گروه و یا جریانهای سیاسی یافته اند .فلذا به پاس صیانت از این همه جانفشانی شایسته است که اتحاد ملی را جدی تر و ملموس تر از همیشه گرامی بداریم تا وحدت این واژه مقدس تجلی عینی تر و با شکوه تری پیدا کند .در این صورت می توان امیدوار بود که ملت انقلابی ایران با تحمل تمامی ناملایمات بعد از انقلاب همچنان در کسب مدارج ترقی ، توسعه ، رفاه ، آزادی و جمهوری اسلامی تاکید دارد .
ملت آزادیخواه ایران با شعار نه شرقی و نه غربی جمهوری اسلامی علاقه مند ی اش را به رهایی از استعمار و استثمار به پشتوانه انقلابی عظیم به ثبت رساند و اثبات کرد که بدون وابستگی به قدرتهای استکباری و با تکیه بر اعتقادات اصیل اسلامی و با درایت خویشتن می توان مبارزه ای نفس گیر اما پیروز مندانه را به نمایش گذاشت و به تمام مردم مظلوم جهان به ویژه مسلمانان ابلاغ کرد که میتوان با تأسی به ملت ایران بر علیه حکوتهای جبار قیام کرده حکومت اسلامی مبتنی بر اراده آحاد ملت برپا کرد .قدم گزاری و کسب قله های مرتفع به دست توانمند جوانان پر غیور ایرانی در بخش هسته ای حاصل چنین فرایندی است . از اراده این افتخار ملی ، آزادی خواهی ، به عزت طلبی و صلح دوستی را در سرتا سر گیتی از عمق جان فریاد کرد . در این راستا عناصر فرهنگی رسانه ها رسالتی سنگین تر بر دوش دارند وحدت و اتحاد ملی موضوعی نیست که براحتی و بی تفاوتی از کنار آن توان گذشت ،همچنین به اعتقاد نخبگان کلیه اقشار مردم باید پای بند این شعار و لوازم آن باشند .
پایبندی به ضرورت اتحاد ملی و لوازم آن
گام نخست در تقویت پایه ها و مظاهر اتحاد و انسجام ملی و اسلامی ایمان به ضرورت و پای بندی به لوازم آن می باشد .اتحاد یک ملت در برابر مشکلات و خطرات ، مسئولیت ها و اهداف و انسجام جامعه و دولت و بلکه امت و برای دستیابی به برنامه و آرمان ها نیازی فراگیر و ثابت است . این مهم رسالت ایجاد و تقویت وحدت و گسترش و تعمیق انسجام و هماهنگی را پدید آورده و روحانیون و عالمان این مخاطبان اصلی و ویژه این رسالت می باشند . ایمان به این رسالت شرط راه است چرا که اگر صیغه اصلی برخی شعارها بعد تبلیغی آن است و طرح آن موضوعیت دارد اما امری که رسالت یک جامعه یا قشر و گروه به شمار می رود نمی تواند امری شعاری و ظاهری باشد . اگر قرآن کریم پیـــــامبر اکرم ( صلوات ا... علیه ) را که رسالت تبلیغ و نشر شریعت را بر عهده دارد مومن به آنچه بر او نازل شده می شمارد از این رو است که چه کسی شایسته تر از خود پیامبر ( صلوات ا... علیه ) به ایمانی که دیگران را به آن فرا می خواند ؟ وهم از آن رو که تا ایمان به رسالت خود نداشته باشد چگونه می تواند دیگران را به آن فرا خواند و به لوازم آن پای بند باشد ؟اگر استعمار گران سیادت و ریاست خود را در تفرقه ملت ها می جویند اما باید ایمان داشته باشیم که راهی جز این اصل اسلامی نداریم و عزت و کرامات و بقای ما و حتی هدایت (عوام) و تبلیغ درست دین از این مسیر روشن ولی دشوار می گذرد . فلذا این رکنی است زیر بنای که دعوت به وحدت و انسجام منوط به ایمان به آن و پای بندی به لوازم آن است .
تبیین درست و تفسیر جامع
گام دیگر ارائه درست و تفسیر جامع این شعار و راهبرد اساسی است . اگر اصل اتحاد ملی و انسجام اسلامی درست تبیین نشود و در مقام عمل بر زمینه ها و لوازم آن تاکید نگردد ، تا جایی که هر کس خود را محور آن بداند و بشمارد ، می تواند خود عرصه ای برای تضعیف اتحاد و کمرنگی انسجام گردد . برای پدیداری اتحاد ملی نیاز به تفاهم ملی است . تفاهم همواره بر اساس محوریت عناصر مشترکی است که مورد پذیرش طرف های متفاهم باشد . اتخاذ عناصر و اصول مشترک جز با تنازل از برخی امور فرعی امکان ندارد . اگر بنابر این باشد که همه راه ها به ( من ) ختم شود قهرا تنازل مفهومی در حد لفظ باقی خواهد ماند . اعزه محترم روحانی نیز باید مبانی ، زمینه ها و عوامل اتحاد و انسجام را باز نماید و هم به لوازم آن توجه دهد . و هم در مقام آسیب شناسی به چالش ها و آفت های فکری و اخلاقی آن را یادآور شود .یک وجه آشکار خود پسندی و استکبار جهانی این است که اصل همه با من جایگزین شعار ( همه با هم ) شود و به جای تنازل و ( تفاهم ) مومنانه ، تنازع جاهلانه شنید . اینها را باید برای جامعه بویژه آنان که از نفوذ و قدرت بیشتری برخوردارند باز گفت و مظاهر و مصادیق آن راه به گونه ای که خود منشاء کشمکش نباشد نشان داد .
کلام آخر
این موضوع ( اتحاد ملی و انسجام اسلامی ) از آغاز انقلاب و پیروزی آن در نگاه رهبر کبیر انقلاب و نظام یک راهبرد مهم و یک رسالت اسلامی و انقلابی به شمار میرفته است نمی توان به آن در محدوده یک شعار برای یک سال نگریست ، اما این اعلام نشان از ضرورت نخست آن در شرایط کنونی دارد و طبیعتاً تمام نیروهای انقلابی و اسلامی در داخل و خارج باید به این راهبرد بیش از پیش توجه داشته و پای بندی خود را به لوازم آن نشان دهند و نیز از هر گونه تفسیر به رای و نگاه های خود محورانه ، همراه با تنگ نظری و نگاه منفعت طلبانه درباره آن پرهیز کنند .در سایه اتحاد ملی و انسجام اسلامی ، مبتنی بر شرح صدر و جذب است . تنگ نظری و حذف نیروها از جمله با میدان یافتن تازه واردان و خود محوری و حذف دیگران با چنین راهبردی سازگاری ندارد ، حتی اگر شعار سال باشد .بایسته است که اتحاد ملی را نیز جدی تر و ملموس تر از همیشه گرامی بداریم تا وحدت این واژه مقدس تجلی عینی تر و با شکوه تری پیدا کند . در این برهه حساس وظیفه علما و دانشمندان و روشنفکران اقتــضا می کند که راهکارهای موثر در جهت ایجاد وحدت ملی و انسجام اسلامی را پیش روی مسلمانان آگاه قرار داده و سپس منشور وحدت اسلامی را با توجه به نیاز اصلی جهان اسلام یعنی وحدت و انسجام طراحی نمایند .