نگاهی متفاوت به مولفه‌های قدرت ملی

بیانات روشنگر و تحلیلی رهبر معظم انقلاب ـ در قامت و هیئتی علوی‏ ـ در سالگرد ارتحال امام خمینی(ره)، دربر گیرنده نکات کلیدی و راهبردی برای پیگیری اهداف و آرمانهای والای آن یگانه دوران بود.
یکی از ابعاد این بیانات جامع، تاکید بر وضعیت کنونی کشور و اشاره به منابع قدرت آن است. نظریه‌پردازان امنیت ملی، منابع قدرت یک نظام را نهادهای ملی، نیروهای مسلح، جغرافیا، منابع طبیعی، ظرفیت صنعت، ‌تجارت، وضعیت مالی، جمعیت (کمیت و کیفیت آن)، خصوصیات و فرهنگ دینی و ملی، ‌روحیه، علوم و فناوری و در راس همه آنها رهبری آن نظام را برمی‌شمارند.
رهبر فرزانه انقلاب با تبیین دقیق این ویژگی‌ها به مولفه‌های قدرت اعجاب‌برانگیز کشور اشاره فرموده و ظرفیت، ایمان دینی، گستره و استعداد عظیم و چشمگیر منابع انسانی نظام را مورد تحلیل قرار داده و آن را اولین عامل بازدارنده کشور در مقابل دشمن برشمردند.
این دستاورد شگرف در حقیقت به یمن ایجاد زمینه و فضاسازی انقلاب اسلامی برای دانشگاهیان و دانش‌پژوهانی است که «ما می‌توانیم» پارادایم غالب در رفتارهای علمی و اجرایی‌شان شده است دستیابی به فناوری انرژی هسته‌ای یکی از این دستاوردهاست.
به همه این مولفه‌ها در قدرت ملی کشور، باید قدرت انگیزش و بسیج خارق‌العاده و الهی «مکتب عاشورا» در هنگامه رویارویی با خصم بدسگال را افزود که گمان نمی‌رود آمریکاییان برد و نفوذ این عامل را در عرصه‌های رویارویی با مسلمین در گذشته نزدیک از یاد برده باشند، بویژه وقتی فرماندهی عاشوراییان را بقیه‌السیف شهیدان، حضرت آیت‌الله خامنه‌ای عهده‌دار باشند.
بازدارندگی در حوزه علوم راهبردی و امنیت ملی عبارتست از اتخاذ تدابیر گوناگون به منظور محدود کردن آزادی انتخاب خصم از میان سیاست‌های معین با افزایش هزینه برخی از آنها تا سطح غیر قابل قبول در همین چارچوب است که فرماندهی معظم کل قوا درباره حفظ تامین امنیت حرکت انرژی در منطقه، فرمودند: اگر آمریکایی‌ها درباره ایران دست از پا خطا کنند قطعا حرکت انرژی در منطقه به خطر خواهد افتاد و آمریکا نیز قادر به تامین امنیت انرژی در منطقه نخواهد بود. و این یعنی کارگیری قدرت ملی به منظور برآوردن مقاصد امنیت ملی در تمامی شرایط قابل تصور. توصیه این است که یانکی‌ها، «کولی‌گری» را بگذارند و شیوه عاقلان پیشه کنند و مگر نه این که در جنگ رسانه‌ای با جمهوری اسلامی بارها بخت بد خویش آزموده‌اند و جز به همبستگی و همگرایی این مردم خدایی نیافزوده‌اند و فراموش نکنند آن که در خانه شیشه‌ای نشسته است بازنده قطعی و نهایی منازعه خواهد بود.