طنین آزادی قدس (بخش اول)

پس از شکست رژیم صهیونیستی از مقاومت اسلامی لبنان،تل آویو به کانون بحران و آشوب تبدیل شده و این بهترین فرصت جهت پیشبرد آرمانهای فلسطین است.با گذشت 6 دهه از اشغال فلسطین،نگاه آرمانی به موضوع مقاومت درنسل اول مبارزان فلسطینی ،به گونه ای خدشه ناپذیر به نسلهای بعدی انتقال یافته است.بر این اساس در کالبد مقاومت روحی دوباره دمیده شده است و فلسطینیان خود را برای بازپس گیری سرزمین های خود از رژیم غاصب صهیونیستی آماده می نند.
اخیرا شاهد بودیم که محمودعباس و سلام فیاض به عنوان نزدیک ترین افراد به سازمانهای جاسوسی آمریکا و اسرائیل نسبت به ناموفق بودن گفتگوهای تشکیلات خودگردان با تل آویو تاکید نمودند.در اینجا سوالی بمطرح می شود که پاسخدهی به آن معلول شناخت زیرساختهای سیاسی فلسطین است.اینکه محمودعباس بر اساس کدام مکانیسم منطقی هنوز به گفتگوها با دشمن صهیونیستی پایبند است؟
آنچه مسلم است اینکه ملت فلسطین به هیچ عنوان گفتگوهای محمود عباس و مقامات رژیم صهیونیستی را نمی پسندد و در برابر آن مواضع شدیدی اتخاذ نموده است.حتی برخی اعضای جنبش فتح نیز کرنش ذلیلانه رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در برابر دشمن صهیونیستی را نمی پذیرند.واقعیت امر این است که محمود عباس در حالاتکرار اشتباه تاریخی یاسر عرفات،منتهی در مقیاسی وسیع تر است.عرفات تحولات منطقه را به صورتی روبنایی و سطحی درک نموده و هیچ گاه وارد عمق این مناسبات نشده است.از این رو ابومازن به راحتی آرمانهای فلسطین را زیر پا گذاشته و در راستای تامین منافع آمریکا و رژیم صهیونیستی در منطقه گام بر می دارد.همین مسئله فرضیه ارتباط محمود عباس با سیا و موساد را تایید می کند.در جریان برگزاری کنفرانس خزان زده آناپولیس،محمود عباس دچار خطایی فاحش شد .رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین سعی دارد به هر نحو ممکن منافع فلسطینیان را در جهت مانور سیاسی تل آویو و واشنگتن تعریف نماید.همین مسئله موجب نارضایتی شدید ملت فلسطین از رئیس تشکیلات خودگردان شده است.
آنچه مسلم است اینکه در جریان کنفرانس پاییزی منافع ملت فلسطین کاملانادیده انگاشته شد.در جریان ملاقاتهای پی در پی محمود عباس و ایهود اولمرت شاهد بودیم که نخست وزیر رژیم صهیونیستی سخنی در خصوص آزادی زندانیان فلسطینی در بند تل آویو یا بازگشت آوارگان به میان نمی آورد.
رئیس تشکیلات خودگردان فلسطین در آستانه برگزی کنفرانس پاییزی درباره نتایج کنفرانس بین المللی به اصطلاح صلح خاورمیانه در واشنگتن ابراز خوشبینی کرد . در ان زمان ابومازن در جمع دیپلمات های خارجی در شهر جاکارتا اظهار نمودکه ما برای دستیابی به نتایج محسوس و مثبت به این کنفرانس خواهیم رفت و مصمم به انجام هرگونه تلاش به منظور دستیابی به توافق هستیم!
گویا خواب خرگوشی ابومازن نقطه پایانی ندارد.او در حال تکرار اشتباه یاسر عرفات در خصوص پیمان صلح اسلو است.البته دامنه خطای ابومازن به مراتب نسبت به عرفات بیشتر است.رئیس تشکیلات خود گردان با اقدامات و رفتارهایش خود را عملادر مقابل ملت فلسطین قرار داده است.ابومازن همانند آمریکا و رژیم صهیونیستی خواهان حذف مقاومت اسلامی و جنبش حماس از معادلات سیاسی فلسطین است.این در حالی است که اکثریت ملت فلسطین در انتخابات پارلمانی و قانونی این کشور به حماس رای داده اند.ابومازن با وقاحت کامل در برابر اراده و آگاهی ملت فلسطین ایستادگی می کند و همین مسئله می تواند در آینده نزدیک به نقطه آسیب و سقوط تشکیلات خود گردان تبدیل شود.تشکیلات خودگردان فلسطین هم اکنون بسیار ناکارآمد عمل می کند و ابومازن مسئول این ناکارآمدی به شمار می آید.مسلما ملت فلسطین تحمل ادامه رفتارهای رئیس تشکیلات خود گردان را نخواهد داشت.
جالب توجه اینکه کشورهایی مانند اردن ،عربستان سعودی و مصر که دستگاههای اطلاعاتی آنها بیشترین ارتباط را با موساد دارند،اخیرا نسبت به ناکارآمدی طرح امیر عبدالله آگاه شده اند.همچنین سرمایه گذاری ویژه اعراب بر روی کنفرانس خزان زده آناپولیس نیز نتیجه ای معکوس داد و پایان سریال خوش خیالی برخی سران سازشکار عرب را رقم زد.اخیرا شاهد بودیم که عمروموسی دبیرکل اتحادیه عرب با هشدار درباره شهرک سازی رژیم صهیونیستی تاکید کرد که روند آناپولیس باتوجه به تداوم شهرک سازی و اقدامات این رژیم پایان یافته است.
سرانجام کنفرانس خزان زده آناپولیس بدون دستیابی به کوچکترین دستاوردی پایان یافت.رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا در ابتدای ارائه طرح کنفرانس اعلام کرده بود که این نشست به تشکیل کشور مستقل فلسطینی خواهد انجامید اما ادامه مذاکرات اولمرت و ابومازن را مهم ترین دستاورد کنفرانس مریلند شمرده شد.!به راستی این دوگانگی و تناقض چگونه قابل توجیه است؟
آناپولیس بر خلاف آنچه بوش پسر و نومحافظه کاران آمریکا سعی در القای آن داشتند،نقطه تعیین کننده ای در معادلات خاورمیانه نبود.بر اساس نظر کارشناسان و تحلیلگران مسائل سیاسی منطقه و جهان آناپولیس نقطه عقبگرد واشنگتن و تل آویو به شمار می رود.کاندولیزارایس،وزیر امور خارجه ایالات متحده آمریکا و همراهان وی در نظام بین الملل سعی داشتند با برگزاری کنفرانس آناپولیس موقعیت از دست رفته رژیم صهیونیستی پس از شکست در مقابل حزب الله لبنان را احیا نمایند،اما در این خصوص ناکام ماندند.اساسا ترسیم فلسطین بدون حماس در معادلات امروز خاورمیانه ممکن نیست.این حقیقتی مسلم بود که محمود عباس و ایهود اولمرت چشمان خود را بر روی آن بسته و همگام با واشنگتن شکست کنفرانس مریلند را رقم زدند.
یکی از اصلی ترین پیامهای کنفرانس آناپولیس، ناکارآمدی کمیته چهارجانبه صلح خاورمیانه موسوم به کوارتت بود.تونی بلر،نخست وزیر انگلستان تلاش زیادی در جهت کارآمد نشان دادن نشست آناپولیس از خود بروز داد.اما بی نتیجه ماندن این نشست شکست سختی را برای بانیان آناپولیس رقم زد.کمیته ای که در چهار راس آن اتحادیه اروپا،روسیه،ایالات متحده آمریکا و سازمان ملل متحد قرار داشته باشند نمی تواند تامین کننده منافع ملت فلسطین باشد.ناکارآمدی کمیته کوارتت بارها بر ملت فلسطین و جهان اسلام به اثبات رسیده است.از این رو یکی از اصلی ترین خروجیهای کنفرانس آناپولیس مرگ سیاسی کمیته چهارجانبه صلح خاورمیانه بود.اظهارات تونی بلر پس از برگزاری نشست آناپولیس در جای خود قابل تامل است.تونی بلر با اذعان به بی نتیجه بودن نشست آناپولیس ، اذعان کرده است که تشکیل دو کشور فلسطین و اسرائیل درشرایط فعلی ناممکن است.
تونی بلر،نخست وزیر سابق انگلستان در این خصوص اعلام نموده است: باید کمی با هم صریح باشیم، و بی پروا اعلام کنیم از نشست صلح آناپولیس متاسفانه هیچ ثمره ای به دست نیاوردیم.
از سوی دیگر،-شرکت کشورهای عربی در کنفرانس آناپولیس نتیجه ای جز بی اعتباری آنها در نظام بین الملل به دنبال نداشت.عمرو موسی ،دبیر کل اتحادیه عرب صراحتا اعلام نموده که مشکل اصلی منطقه تداوم اشغالگری فلسطین است و کنفرانس آناپولیس نمی تواند این معضل را حل کند.اعراب شرکت کننده در کنفرانس آناپولیس یک نکته مهم را فراموش کرده بودند.اینکه عدم حضور حماس در کنفرانس خزان زده مریلند کلیت این نشست را بی اعتبار ساخته بود.بر اساس واقعیت جاری در معادلات فلسطین حماس هم اکنون اصلی ترین بازیگر این کشور محسوب می شود و و جریانهای سازشکار و وابسته به تشکیلات خودگردان جایگاهی در بین مردم فلسطین ندارند.حال چگونه ممکن است بدون حضور ورضایت بازیگراصلی فلسطین در خصوص این کشور تصمیم گیری شود؟
کنفرانس آناپولیس نیز همانند معاهدات اسلو،کمپ دیوید ،غزه-اریحا و مریلند به پایان رسید.پایانی که مترادف با پایان حیات جریان سازشکار در فلسطین و خاورمیانه خواهد بود.این جریان سازشکار نه تنها از شکستهای تاریخی یاسرعرفات در پیمانهای صلح اسلو و کمپ دیوید و عبرت نگرفته است،بلکه در حال تکرار شدیدتر همان خطاهای استراتژیک و سیاسی است. در دوره سوم تاریخ فلسطین جوانان این کشور در کانون مبارزه ای مقدس وفراگیر با تل آویو قرار گرفته اند.”انتفاضه” در ذات خود پویاست و تحت هیچ شرایطی درمقابل صهیونیسم بین الملل تسلیم نمی شود. استراتژی های تل آویو از جمله “ ازنیل تا فرات” ، “نقشه راه” و... جملگی در مصاف با انتفاضه فلسطینیان رنگ باخته اند.