حمایت پاول از اوباما؛ پشت کردن به یک میراث

حمایت کالین پاول از سناتور باراک اوباما کاندیداى دموکرات انتخابات ریاست جمهورى آمریکا، نمایانگر لحظه تغییرپذیرى خود پاول در یک عمر سفر و ماجراجویى در بطن سیاست و جنگ بود.
این نه تنها اعلام حمایت و استقبال از یک کاندیداى ریاست جمهورى از حزبى به غیر از حزب مطبوع وزیر خارجه سابق آمریکا یعنى (حزب جمهورى خواه) بود، بلکه فى الواقع تلاشى بود به منظور تغییر ماهیت میراثى که به عقیده خود پاول در جریان دوره تصدى اش در دولت جورج بوش لکه دار شد. به گزارش ایسنا، روزنامه اینترنشنال هرالد تریبیون در گزارشى در این زمینه آورده است: این حمایت صریح که به دنبال ماهها بحث و گفت وگوى طرفین (اوباما و پاول) پیرامون طیف وسیعى از مقولات مهم نظیر سیاست خارجى و سیاست داخلى اعلام شد، به وضوح بر نارضایتى و ناامیدى شخص پاول از حزب جمهورى خواه آمریکا دلالت داشت. پاول بیان کرده که احساس مى کند حزب جمهورى خواه در دوره زمامدارى جورج بوش بیش از حد محافظه کار شده است و مبارزات انتخاباتى سناتور جان مک کین به صلاح کشور نبوده و یا براى اعتبار آمریکا درجهان مفید نبوده است. این روزنامه نوشته است: با در نظر گرفتن این مسائل، اظهارات پاول مناقشات بر سر ماهیت حزب جمهورى خواه پس از دوران حاکمیت بوش را بیش از پیش تشدید کرد. پاول وزیر امور خارجه سابق آمریکا، در گفت وگو با تام برکا مجرى برنامه meet the press در شبکه NBC پس از اعلام حمایتش از اوباما اظهار داشت «من نسبت به خطى مشى اى که حزب جمهورى خواه طى سالهاى اخیر اتخاذ کرده نگران هستم.
حزب بیشتر ازآنچه متصور بودم به جریانات راست، گرایش پیدا کرده است».
پاول در هفته هاى اخیر گفت «رویکرد حزب جمهورى خواه و مک کین تنگ نظرانه و محدودتر شده است». وى همچنین بیان کرد «وظیفه بهبود وجهه اى که از ما نزد مردم جهان باقیمانده بر عهده رئیس جمهور آتى کشور خواهد بود». در بخش دیگرى از این مطلب آمده است: اعضاى هر دو حزب جمهورى خواه و دموکرات بلافاصله در مورد تاثیر حمایت پاول از سناتور اوباما به بحث و مناقشه پرداختند، اما برآیند اینگونه مباحثات درون حزبى در واشنگتن نهایتا این بود که اظهارات پاول افکار عمومى را بیشتر نسبت به عقاید و مواضع خودش آگاه کرد تا اوباما یا مک کین. پاول با بیان اینکه در روز برگزارى انتخابات اوباما را به مک کین ترجیح مى دهد، در حقیقت خود را کاملا مخالف بوش نشان داد؛ کسى که در راستاى تداوم استراتژى عدم تعیین جدول زمانى خروج نظامیان آمریکایى از عراق - مقوله اى که بیش از هر چیز دیگرى به عنوان میراث دوران ریاست جمهورى بوش باقى خواهد ماند - روى پیروزى حزب جمهورى خواه در چند روز آینده حساب ویژه اى باز کرده است. نقش پاول در تبلیغ براى تهاجم نظامى به عراق به رغم تمامى اختلافات و درگیرى هایش با اعضاى تیم بوش بر سر چگونگى پیشبرد و اجراى طرح جنگ همچنین در تعیین جایگاه وى در تاریخ نفوذ داشته و بسیارى از روى همین مواضع در مورد وزیر امور خارجه کشورشان قضاوت مى کنند.
کالین پاول در حمایت از اوباما که از همان ابتدا با طرح حمله به عراق مخالف بود، از قرار معلوم با بازى هاى جنگ طلب حزب جمهورى خواه قطع رابطه کرده و اظهارات او نیز از تلاش براى تغییر نوع قضاوتى که از او درباره جنگ مى شود، حکایت دارد. هرالد تریبیون در ادامه آورده است: به نظر مى رسد یکى از ملاک هاى کلیدى که در تصمیم گیرى پاول تاثیر داشته، تلاش حسابگرانه اوباما در جلب حمایت از وزیر خارجه اسبق آمریکا بوده است.
این دو طى ماههاى اخیر بارها رو در رو با یکدیگر گفت وگو کرده و دهها بار نیز با پیش قدمى اوباما - از طریق تلفن به بیان دیدگاه هاى خود پرداختند. یکى از دوستان پاول اظهار داشته که اوباما پیش از سفرش به اروپا و خاورمیانه در ماه ژوئیه از پاول مشاوره خواسته بود و بارها نیز در خصوص عراق و ایران و کره شمالى و همچنین مسائل مرتبط با نظام آموزشى و مراقبت هاى درمانى آمریکا با وى مذاکرات طولانى داشته است. اوباما و پاول دو هفته پیش نیز در مورد بحران اقتصادى ایجاد شده در سراسر جهان به بحث و تبادل نظر پرداختند. این در حالیست که مک کین برخلاف اوباما تنها یکبار آن هم در ماه ژوئن با وزیر امور خارجه سابق آمریکا دیدار کرد و از آن مقطع تا کنون این دو که سابقه دوستى شان به ۲۰ سال پیش باز مى گردد، با یکدیگر گفت وگو نکرده اند. کالین پاول همانند اوباما خود را از دیرباز به عنوان منادى و طلایه دار تحقق رویاى آمریکایى معرفى کرده است. او که اصالتا فرزند یک مهاجر جامائیکایى و متولد هارلم و بزرگ شده در برانکس است، از دانشگاه نیویورک فارغ التحصیل شد و سپس به شکل برق آسایى از بطن ارتش به رشد و بالندگى رسید.
پاول در سال ۱۹۸۳ در سمت مشاور نظامى کاسپار واینبرگر وزیر دفاع اسبق آمریکا فعالیت رسمى خود را در دولت آغاز کرد و در سال ۱۹۸۶ در دولت ریگان به عنوان مشاور امنیت ملى آمریکا و در سال ۱۹۹۱ نیز در سمت ریاست ستاد مشترک ارتش آمریکا در دولت جورج بوش پدر منصوب شد. وى در سال ۱۹۹۵ اندیشه نامزدى حزب جمهورى خواه براى تصدى کرسى ریاست جمهورى را در سر مى پروراند. حتى یکى از نزدیکان پاول مى گوید که وى در برهه کوتاهى قصد داشت حزب جمهورى را ترک کرده و به عنوان کاندیدایى مستقل وارد عرصه انتخابات ریاست جمهورى آمریکا شود. اما همسرش آلما نسبت به سلامت پاول ابراز نگرانى کرد و بعدها خود پاول اعلام کرد که قصد ندارد خود را به عنوان کاندیداى انتخابات ریاست جمهورى سال ۱۹۹۶ معرفى کند چرا که به اعتقاد خودش «این رسالتى است که هنوز نداى دعوت آن به گوشش نرسیده است.» در بخش دیگرى از این نوشته مى خوانیم: پاول دوره پرالتهاب و پر از جارو جنجالى را در دوره تصدى اش به عنوان وزیر امور خارجه آمریکا در دولت بوش سپرى کرد؛ بدان جهت که در این مقطع زمانى و قبل از تهاجم نظامى آمریکا به عراق، دائما از سوى دیک چنى معاون وقت ریاست جمهورى آمریکا و دونالد رامسفلد وزیر دفاع وقت تضعیف مى شد. پاول اگر چه نسبت به تبعات جنگ و ناکافى بودن تعداد سربازان اعزام شده به عراق سوء ظن فراوان داشت، اما نه تنها با طرح حمله موافقت کرد بلکه در شوراى امنیت سازمان ملل در فوریه ۲۰۰۳ مواضع دولت کشورش را در قبال جنگ به سران کشورها تصریح کرد. اکنون همه مى دانند که بخش اعظمى از گفته هاى کالین پاول، مبتنى بر اطلاعات غلط داده شده توسط آژانس اطلاعات مرکزى آمریکا (سیا) بوده است. جالب اینجاست که پاول به خاطر حضورش در شوراى امنیت سازمان ملل در فوریه ۲۰۰۳ مورد انتقاد شدید بسیارى از صاحب نظران قرار گرفت و یکى از همین منتقدان شخص اوباما بود و این موضوع توسط مجرى برنامه Meet the press مطرح شد. بروکا مجرى این برنامه با صداى بلند قسمتى از کتاب جدید باب ورود تحت عنوان «جنگ از درون» را که در واقع نقل قولى از جیمز بیکر وزیر خارجه جمهورى خواه اسبق آمریکا بود قرائت کرد. در این کتاب به نقل از بیکر نوشته شده که پاول تنها فردى بود که مى توانست مانع از آغاز جنگ در عراق شود. پاول که به قول دوستانش از دوران خدمتش در دولت جورج بوش ناراحت است در واکنش به این جمله پاسخ داد: اگر هر فردى چنین ارزیابى مى کند که اظهارات من و یا کناره گیرى من از دولت مى توانست جلوى وقوع جنگ را بگیرد، اشتباه برداشت کرده است. در ادامه این گزارش عنوان شده است: در این میان نفاق و دو دستگى در درون دولت بوش و تشکیلات سیاست خارجى جمهورى خواهان آمریکا در جریان مبارزات انتخاباتى سال ۲۰۰۸ این کشور بروز و ظهور پیدا کرده است. حمایت کالین پاول از اوباما به اشکال مختلف منعکس کننده عمق اختلاف و تفرقه میان سیاستمداران به اصطلاح پراگماتیست (واقع گرا) که اتفاقا بسیارى از آنان اکنون جنگ عراق و پیشبرد طرح آن را اشتباه مى دانند و نومحافظه کاران بود؛ محافظه کارانى که نوع تفکر و نگرششان در شکل دهى به پرونده تهاجم نظامى به عراق نقش محورى را ایفا نمود. یکى از دوستان پاول مى گوید که وزیر خارجه سابق آمریکا در ماههاى اخیر از دست نومحافظه کارانى که به عنوان مشاوران سیاست خارجى جان مک کین این کاندیداى جمهورى خواه را به شکلى در تنگنا و محاصره قرار داده اند، عصبانى و آزرده خاطر شده است. این در حالیست که رندى شونمان مشاور سیاست خارجى ترنت لات و باب دول سناتورهاى باسابقه و بازنشسته حزب جمهورى خواه، اکنون به عنوان مشاور ارشد مک کین در حوزه سیاست خارجى منصوب شده است؛ فردى که از دیر باز با نومحاظفه کاران ارتباط داشته است.
شونمان در سال ۲۰۰۲ کمیته جنگ طلب آزادى عراق را بنیان گذارى کرد و یکى از حامیان پر و پا قرص احمد چلبى از مقامات سابق عراق و از مهره هاى مورد علاقه پنتاگون محسوب مى شد. در ادامه این گزارش آمده است: با این اوصاف اگر چه کالین پاول در مصاحبه با NBC حامل صحبتها و پیامهاى گرم و محبت آمیز به مک کین بود و این کاندیداى جمهورى خواه را تحسین کرد، اما دوستان پاول مى گویند که کالین نسبت به جریانات سیاست خارجى حاکم در مبارزات انتخاباتى مک کین احساس بیگانگى و جدایى مى کند و در خصوص بى محابا بودن مک کین در زمینه امنیت ملى نگران است. بر اساس همین گفته ها، پاول در دیدار با مک کین در آپارتمان این کاندیداى جمهورى خواه در آرلینگتون واقع در ویرجینیا در ژوئن گذشته شاهد بود که مک کین شخصا و منحصرا در خصوص جنگ عراق و طرح افزایش شمار نظامیان آمریکایى با وى گفت وگو کرد. از سوى دیگر، اوباما در دیدار با پاول در محل سکونتش در خصوص طیف گسترده ترى از مسائل به بحث و مذاکره پرداخت و خواهان مشورت و استفاده از تخصص و تجربه پاول شد. در پایان این گزارش آمده است: حمایت پاول از سناتور اوباما آن چنان از جدایى قدرتمندانه پاول از گذشته اش حکایت مى کند که مجرى برنامه Meet the press از وزیر خارجه سابق آمریکا پرسید «آیا با این تغییر نگرش احتمال مى دهى که در دولت اوباما صاحب منصب شوى یا به طور مثال عهده دار مسئولیت سفارت آمریکا در آفریقا و یا مذاکره کننده صلح خاورمیانه شوید؟» پاول به سبک و سیاق یک واشنگتنى کار کشته پاسخ داد «من ۴۰ سال در دولت هاى مختلف صاحب پست بودم و به کسب مقام و یا پستى مشتاق و علاقمند نیستم. البته همیشه گفته ام که اگر رئیس جمهور از ما تقاضا کند مى توانیم در مورد آن فکر کنیم».