برنز: به جای ایران خود را منزوی کرده‌ایم

معاون سابق رایس، مذاکره با ایران را تنها راه باقیمانده برای مقامات کاخ سفید دانست و تاکید کرد که آمریکا با پرهیز از اینکار نباید بیش از این خود را منزوی کند.
«نیکلاس برنز» معاون سیاسی سابق وزیر امورخارجه آمریکا و مسئول پرونده ایران در کاخ سفید طی مقاله ای در آخرین شماره هفته نامه نیوزویک نوشت: یکی از اصلی ترین اختلافاتی که اکنون بین باراک اوباما و جان مک کین نامزدهای انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا وجود دارد این است که آیا اساسا آمریکا باید با ایران مذاکره کند یا خیر؟
وی ادامه داد: مک کین و تیم انتخاباتی وی در سه مناظره اخیر ریاست جمهوری، اوباما را به عنوان شخصی ساده لوح که معتقد است آمریکا باید با ایران مذاکره کند، تحقیر کردند، اما آنها اشتباه می کنند.
در ادامه این مطلب آمده است: آیا حق با جمهوری خواهان است که ما نباید با ایران مذاکره کنیم؟
در جواب باید بگویم که من به عنوان یک دیپلمات حرفه ای که 27 سال در دولت های جمهوریخواه و دموکرات با موضوع ایران زندگی کرده ام با ایده مک کین و طرفدارانش مخالفم. من شرط می بندم اگر از دیپلمات های ارشدی که از زمان دولت جیمی کارتر تا دولت بوش خدمت کرده اند، یک نظرسنجی انجام شود، اکثریت قاطع آنها با این موضوع موافق هستند که ما باید هنگامی که در راستای منافع ملی باشد و در زمانی که انتخاب می کنیم، با دشمنان سرسخت مذاکره کنیم.
برنز تصریح می کند: سوالی که چالشی تر و مناسب تر است، خصوصا برای مک کین و معاون وی سارا پیلین، عکس این مسئله است؛ آیا این واقعا عاقلانه است که اعلام کنیم ما هیچگاه با چنین رهبرانی مذاکره نخواهیم کرد؟ آیا این واقعا در راستای منافع بلندمدت ملی است که خود را از برقراری رابطه با یکی از مهم ترین و قدرتمندترین کشورهای خاورمیانه (ایران) محروم کنیم؟
نویسنده در ادامه مقاله خود با اشاره به اینکه طی پنج دهه جنگ سرد، دولت آمریکا در زمان های مختلف روابط خود را با رهبرانی همچون «کیم ایل سونگ» رهبر کره شمالی یا «انورخوجه» رهبر آلبانی قطع کرد، افزود: ولی در اکثر موارد حتی تندروترین رؤسای جمهوری ما در دوره جنگ سرد (دوایت آیزنهاور، جان کندی، ریچارد نیکسون و رونالد ریگان) که به این نتیجه رسیده بودند مذاکره با دشمنان برای آمریکا منطقی است، هیچ کدام به ضعیف یا ساده لوح بودن متهم نشده بودند. همه آنها با رهبران شوروی که برای بقای آمریکا بسیار خطرناک تر از ایران، ونزوئلا و... بودند، مذاکره کرده بودند.
در ادامه این مطلب برنز سؤال دیگری مطرح می کند مبنی بر اینکه علی رغم تجربیات گذشته چرا مقامات کاخ سفید همچنان اصرار دارند که با روشی غیر از مذاکره و دیپلماسی به تعامل با جهان بپردازند؟
وی در جواب تصریح می کند: ما در کره ای زندگی می کنیم که بسرعت در حال یکی شدن است و در آن خطرات می تواند هر لحظه و از هر فاصله ای حمله کنند. و در زمانی که سایر کشورها (چین، هند و برزیل) در حال ظهور هستند تا قدرت در جهان بین آنها هم تقسیم شود، آمریکا باید زمان بیشتری را صرف گفت وگو و شنیدن حرف های دوستان و دشمنان خود کند نه کمتر.
برنز با انتقاد از سیاست های یکجانبه گرایانه آمریکا در قبال تحولات جهانی تأکید می کند: حقیقت واقعی که آمریکایی ها باید اتخاذ کنند، این است که تقریبا تمامی ضروری ترین چالش های جهانی (بحران در بازارهای مالی، تغییرات آب و هوایی و تروریسم) را نمی توان با عملکرد یکجانبه آمریکا در جهان حل کرد.
معاون سابق رایس در ادامه سیاست کنونی مقامات کاخ سفید را علت اصلی بر انزوا رفتن آمریکا دانست و توصیه کرد که به جای منزوی شدن، همچون کاری که گاهی در تاریخ خود انجام داده ایم، یا اتخاذ سیاست های یکجانبه گرایانه ای که حامیان یکجانبه گرایی در یک دهه گذشته آن را به صورت فاجعه باری ترویج داده اند، ما باید خود را وارد یک راهبرد ملی تعامل هوشمندانه با سایر جهان سازیم. به عبارت ساده تر، ما باید هر اندازه که می توانیم برای خود دوست به دست آوریم. ما همچنین باید در مورد چگونگی خنثی کردن قدرت دشمنان از طریق دیپلماسی هوشمندانه تفکر خلاقانه تری داشته باشیم نه اینکه این کار را تنها از طریق نیروی نظامی انجام دهیم.
وی افزود: برای به تصویر کشیدن اینکه ما تا چه اندازه خود را منزوی کرده ایم کافی است بدانید که من مدت سه سال در دولت بوش به عنوان مسئول مسائل مربوط به ایران خدمت کردم ولی هیچگاه اجازه ملاقات با ایرانیان را نداشتم.
برنز در بخش دیگری از مطلب خود یادآوری می کند: ما باید دائما با دشمنان خود این مسئله را یادآور شویم که از گزینه های دیگری، از جمله احتمال استفاده از زور، در صورت شکست مذاکرات برخورداریم ولی در زمانی که دیپلماسی (یعنی توانایی ما در متقاعد کردن، گول زدن یا تهدید رقیب) راهی بهتر و مؤثرتر است،حل بسیاری از مشکلات جهان را بر دوش ژنرال های ارتش و افسران اطلاعاتی خود قرار داده‌ایم.
به نوشته برنز، رئیس جمهور بعدی آمریکا اگر نتواند از طریق گفت وگو مسئله هسته ای ایران را حل کند، از شانس بسیار اندکی برای ایجاد صلح در خاورمیانه برخوردار خواهد بود.
وی در پایان تأکید می کند: رئیس جمهور آینده متوجه خواهد شد که مذاکره و گفت وگو راه های بهتری برای دفاع از کشور و پایان بحران ها و گاهی کاشتن دانه برای رسیدن به صلح است.