آفریکوم؛ اهرم مداخله نظامی آمریکا در قاره سیاه

به گزارش خبرگزاری فارس، موقعیت جغرافیایی و راهبردی قاره آفریقا باعث می‌شود همیشه در مرکز توجه قدرت‌های بزرگ قرار بگیرد. دسترسی این قاره‌ به اقیانوس هند، دریای سرخ و تنگه "باب المندب" آن را در مسیر تجارت جهانی قرار می دهد، علاوه براین کشف منابع غنی نفت در دوره زمانی اخیر باعث شد آمریکا بنا به گزارش‌های منتشره 25 درصد نفت مورد نیاز خود را از این قاره تأمین کند. "رابرت گیتس" وزیر دفاع آمریکا در هفتم فوریه 2007 میلادی در سخنانی از تصمیم جرج بوش، رئیس جمهور آمریکا مبنی بر تشکیل قدرت نظامی آمریکا در قاره آفریقا که اصطلاحا "آفریکوم" نامیده می‌شود، خبر داد. واشنگتن برای دستیابی به اهداف از پیش تعیین شده‌اش، تلاش برای تقویت روابط با منطقه را از "جیبوتی" آغاز کرد. قرار گرفتن جیبوتی در نزدیکی یمن و تنگه "باب المندب"، موقعیت مناسب فرودگاه‌های آن برای انتقال تجهیزات نظامی به منطقه خلیج فارس، استقرار نسبی سیاسی جیبوتی، موافقت جیبوتی برای حضور نیروهای نظامی بیگانه در کشورش (در حال حاضر نیروهای نظامی اسپانیایی، فرانسوی،‌آلمانی و آمریکایی در جیبوتی مستقر هستند) از مهمترین دلایلی است که کشور جیبوتی را در نگاه آمریکا مهم می سازد.
بدین‌گونه رئیس جمهور جیبوتی با حضور نیروهای آمریکایی در کشور موافقت می‌کند و اولین گروه سربازان آمریکایی در اوائل سال 2002 میلادی در پایگاه "لیمونیه" مستقر شدند. علاوه بر 900 سرباز مستقر در "لیمونیه"، 400 سرباز دیگر در سپتامبر 2002 میلادی، به همراه جنگنده‌های "یواس‌اس مونت ویتنی" وارد منطقه شدند. در گام‌های مشابهی کشورهای مجاور از جمله "اتیوپی" و "اریتره" خود را به واشنگتن نزدیک ساختند و در سفر "دونالد رامسفلد" وزیر سابق دفاع آمریکا به "اریتره" در 10 ژانویه 2002 میلادی، این کشور با به‌کارگیری دو بندر "عصب" و "مصوع" جهت حمله به عراق موافقت کرد. اتیوپی نیز در سال 2006 میلادی از آمادگی "آدیس آبابا" در مبارزه با گروه‌های تندروی اسلامی به نیابت از واشنگتن خبر داد و دومین پایگاه آمریکایی درآفریقا شکل گرفت. پس از اعلام تشکیل قدرت نظامی "آفریکوم" آمریکا در آفریقا، رهبران کشورهای منطقه در حالی به استقبال هیأت‌های آمریکایی می‌رفتند که ترس از تروریسم بزرگترین دغدغه آنها به شمار می‌رفت، این امر باعث شد تا "برایان هنری" معاون وزارت دفاع آمریکا اعلام کند: «آمریکا تصمیم دارد نیروهایش را به جای اینکه در یک مکان متمرکز کند، در چند کشور آفریقایی پراکنده سازد». پس از آن فرمانده نیروهای آمریکایی در اروپا "یوکوم" طی سخنانی در کنگره آمریکا گفت: «در صورت موفقیت طرح "آفریکوم" در آفریقا، می‌توان آن را در سایر قاره‌ها عملی ساخت».
مرکز مطالعات کنگره آمریکا در گزارشی که در تاریخ 16 ماه می 2007 میلادی به کنگره ارائه کرد، کشوری را که از استقرار سیاسی بیشتری برخوردار بوده و در زمینه نظامی، آموزشی و پزشکی به پیشرفت‌هایی دست یافته باشد، گزینه مناسبی برای انتقال فرماندهی نظامی دانست، این گزارش بدون اینکه نامی از کشور خاصی ببرد، تاکید کرد: «انتقال فرماندهی نظامی از "اشتوتگارت" به آفریقا چند سال به طول می‌انجامد». روزنامه "یونگا ولت" در این زمینه می‌نویسد: "آفریکوم" ششمین قدرت (نظامی) آمریکا برای دخالت در امور منطقه است که بر مبنای طرح مرکز مطالعات سیاسی و راهبردهای پیشرفته آمریکایی - صهونیستی وابسته به نو محافظه کاران، تأسیس شده است. این روزنامه آلمانی، هدف اساسی از تأسیس "آفریکوم" را تأامین واردات نفت از نیجریه، تسلط بر منابع نفت آفریقا که از "لیبیریا" تا "آنگولا" گسترده شده و اکتشاف نفت ذکر کرده است.
"پیتر پایس" رئیس سابق ستاد مشترک ارتش آمریکا در یادداشتی می‌نویسد: «تروریست‌ها خواهان بر پایی خلافت اسلامی در قاره آفریقا و نقاطی از آسیا هستند و ما ناگزیریم خود را برای مواجهه با آنها آماده کنیم، تأسیس رهبری نیروهای نظامی در آفریقا بهترین راهکار حل این مسأله است». قرار است آمریکا 400 تا هزار کارمند از دو وزارت‌خانه امور خارجه و دفاع (پنتاگون) را در این مرکز رهبری جدید مستقر کند تا مقدمات تأسیس پایگاه‌های نیروی دریایی آمریکا در خلیج کنیا را فراهم سازند.