اهداف پنهان «اتحاد مدیترانه»

وزیران خارجه 43 عضو منطقه مدیترانه ـ اروپا تصمیمات جدیدی به منظور تشکیل « اتحادیه مدیترانه » اتخاذ کرده اند .
پیش از این به نظر می رسید که برپایی اجلاس سران بتواند نقطه شروع مناسبی در این مقوله باشد ولی علیرغم گذشت 3 ماه از آن تاریخ هنوز این طرح اجرایی نشده و همچنان با موانع جدی مواجه است . این در حالیست که حتی تشکیل اجلاس وزرای خارجه هم گره گشا به نظر نمی آید و احتمال پیشرفت چندانی در این مقوله نمی رود.
اجلاس سران به منظور عملیاتی کردن طرح ایجاد « اتحادیه مدیترانه » به ابتکار فرانسه در 23 تیر ماه سال جاری با حضور 44 رئیس جمهور و نخست وزیر از اروپا آفریقا و خاورمیانه در پاریس برپا شد ولی وجود « موانع ساختاری » تاکنون از جدی شدن این طرح جلوگیری کرده است . با وجود آنکه « اتحادیه مدیترانه » مشخصا یک ابتکار فرانسوی با اهداف اقتصادی معرفی شده است لکن « اهداف پنهان » درا ین مقوله جدی تر از آن است که از نظرها برای همیشه دور بماند.
در اجلاس اخیر سعی شد که بحث های کلی درباره انتخابات آمریکا و بحران خاورمیانه مطرح گردد ولی با نگاهی به روند تحولات منطقه ای و جهانی بهتر می توان دریافت که ناکام بودن این طرح تاکنون دلایل روشنی دارد و از قبل هم به خوبی قابل پیش بینی بود.
1 ـ « اتحادیه مدیترانه » در واقع طرحی برای مشروعیت بخشیدن به موجودیت رژیم صهیونیستی و عادی سازی شرایط برای اسرائیل و ایجاد فرصتی برای صهیونیستها برای نفوذ به بازار پرسود کشورهای عربی و اسلامی بدون حل مسئله فلسطین است .
صهیونیست ها به طرح اتحادیه مدیترانه به عنوان یک فرصت طلایی برای « زدودن مسئله فلسطین » می نگرند و در فکر ایجاد سرپلهای ارتباطی مطمئن اقتصادی و حتی سیاسی با دنیای عرب و دنیای اسلام هستند.
اسرائیل امیدوار است از این طریق بتواند محصولات صنعتی و کشاورزی خود را با ایجاد ارتباط با برخی کشورهای عربی از جمله رژیم کمپ دیویدی قاهره و رژیم مفلوک اردن به عنوان محصول این کشورها و حتی « محصول مشترک » به درون بازار کشورهای عربی و اسلامی وارد کند و با نفوذ به این بازارهای پرسود از ابزارهای اقتصادی برای تامین اهداف خود بهره گیری نماید.
2 ـ جلوگیری از مهاجرت روزافزون اتباع کشورهای آفریقایی و آسیایی به اروپا از دیگر اهداف پنهان در پشت طرح ایجاد اتحادیه مدیترانه ای است . در حال حاضر اتحادیه اروپا برای جلوگیری از مهاجرت اتباع کشورهای آفریقایی قوانین سخت گیرانه ای را به اجرا گذاشته است . گارد ساحلی کشورهای اروپایی برای بازگرداندن مهاجرینی که برای دستیابی به کار و درآمد از هر وسیله ای به منظور ورود به کشورهای اروپایی استمداد می جویند به برخوردهای خشن و غیر انسانی متوسل می شود.
فکر ایجاد اتحادیه مدیترانه ای دستکم این خاصیت را برای کشورهای اروپایی به همراه دارد که مسئولیت مقابله با مهاجرین را به « کشورهای مبدا » واگذار می کند و نیروهای ساحلی آنها را به وسیله سرکوب و بازگردان مهاجرین تبدیل می نماید و در عوض منافع محدودی برای کشورها مبدا حرکت مهاجرین به همراه خواهد داشت لکن در عوض مقابله با مهاجرین را جزو « شرح وظایف » این قبیل کشورها تعریف می کند.
3 ـ نباید از نظر دور داشت که فرانسه به عنوان « مبتکر طرح » و ارائه دهنده آن در واقع سعی دارد نقش مورد انتظار خود را در خاورمیانه و کشورهای شمال آفریقا احیا کند و چهره ای مناسب از خود به تصویر بکشد تا بلکه آن چهره سیاه استعماری گذشته را از ذهن کشورهای تحت استعمار دیروز فرانسه را بزداید.
ناگفته پیداست که فرانسه حتی در مقطع کنونی هم به چنین هدفی نخواهد رسید. چرا که از یکطرف « نیکلا سارکوزی » رئیس جمهور فعلی قبل از تصدی پست ریاست جمهوری در مقام وزیر کشور فرانسه از مواضع نژادپرستانه و دقیقا ضد رنگین پوستان آفریقایی الاصل به سرکوب مهاجرین سابق پرداخته بودن و چهره ضد انسانی و قویا نژاد پرست از خود را به نمایش گذاشته بود. فراموش نکنیم در نخستین روزهای پس از انتخاب سارکوزی فرانسه شاهد انفجار خشم رنگین پوستان و مهاجرین آفریقایی الاصل بود که روی کار آمدن سارکوزی را دوران سیاه احیای نژادپرستی در فرانسه تلقی می کردند. طبعا چهره ضد انسانی سارکوزی از این دیدگاه همچنان در ذهن مهاجرین و کشورهای آفریقایی باقی است و کاملا بعید بنظر می رسد که به سادگی به فراموشی سپرده شود.
موضوع مهم دیگر نسب سارکوزی به عنوان یک یهودی زاده است که سالها به عنوان جاسوسی و خبرچین « موساد » در فرانسه به خدمتگزاری برای صهیونیستها مشغول بوده است . این بدان معنی است که تلاش سارکوزی برای ترسیم چهره جدیدی از فرانسه نزد کشورهای عرب نیز راه به جایی نخواهد برد و تمامی تلاشهای « الیزه » در این مقوله پیشاپیش محکوم به شکست و ناکامی است .
البته صهیونیستها و اعضای اروپایی این اتحادیه مدیترانه ای سعی خواهند کرد با هر تمهید و ترفندی این اهداف خود را مخفی سازند و با کمک گرفتن از رژیم های خائن و مزدوری که حاضرند حیثیت و اعتبار کشورشان را به راحتی حراج کنند به ایجاد سرپل های جدیدی برای نفوذ روزافزون صهیونیستها و اروپا در قلب دنیای عرب و دنیای اسلام بپردازند. اما با درک ابعاد « بیداری اسلامی » حتی این تلاش هم بعید است که به نتایج دلخواه صهیونیستها و طرفهای اروپایی منع شود.