تاریخ انتشار : ۰۳ بهمن ۱۳۸۷ - ۰۸:۲۰  ، 
کد خبر : ۶۷۸۰۷

احزاب آمریکا در رقابت نفس‌گیر انتخاباتی‌


برای بسیاری از دموکرات‌های ایالت فلوریدا، 8 سال گذشته از محنت‌بار‌ترین سال‌های سیاسی آنها به شمار می‌رود که دیوان ‌عالی آمریکا در نهایت ریاست جمهوری این کشور را به <جرج بوش> تقدیم کرد.‌
به گزارش روزنامه انگلیسی <تلگراف>، ایالت بزرگ فلوریدا که خود را برای حمایت از باراک اوباما نامزد حزب دموکرات در انتخابات ریاست جمهوری 4 نوامبر سال جاری آماده کرده، این روزها شاهد برخی از تبلیغات مسموم انتخاباتی ستاد انتخابات جان مک‌کین نامزد جمهوری‌خواهان، علیه نامزد دموکرات‌ها و تلاش‌های بی‌وقفه آنان به منظور دستیابی به آراء بالا این ایالت است.‌‌
‌نمایندگان و مردم این ایالت، درست 8 سال پیش از جرج دبلیو بوش رئیس‌جمهور کنونی آمریکا که یکی از اعضای ارشد حزب جمهوری‌خواه است، حمایت کرده و او را به کاخ سفید رساندند.‌‌
‌اکنون مردم این ایالت در تصمیم جدید خود به این نتیجه رسیده‌اند که بوش و حزب متبوعش، بطور کلی نه تنها اقدام مثبتی برای این کشور انجام ندادند، بلکه موجب شدند تا اولا آمریکا آغازگر جنگ‌های مصیبت‌باری در منطقه خاورمیانه بخصوص در عراق و افغانستان باشد و ثانیا بحران اقتصادی شدیدی دامنگیر آن شود.‌‌
‌مردم این ایالت اکنون کاملا یقین دارند که ایالت آفتاب (فلوریدا) 27 رای هیئت انتخاب‌کننده رئیس جمهوری (الکترال) را در سال جاری به باراک اوباما اختصاص خواهد داد که این امر سرنوشت بدی برای جان مک‌کین و ستاد انتخاباتیش رقم خواهد زد.‌‌
‌بنابراین جای تعجب ندارد که این ایالت که بزرگترین صحنه رقابت انتخابات ریاست جمهوری سال جاری است، مورد توجه نامزدهای هر دو حزب اصلی آمریکا باشد.‌‌
‌این در حالی است که سناتور جان مک‌کین آریزونایی پس از شنیدن انتقادات تند از سوی مقامات حزب جمهوری‌خواه به خاطر فرستادن سارا پالین، یار انتخاباتیش به این ایالت برای کسب آراء مردمی، تلاش کرد تا فلوریدا را در برنامه سفر انتخاباتیش بگنجاند.‌‌
‌البته این اقدام مک‌کین تقریبا بی‌نتیجه بود، زیرا پیش از ورود پالین به این ایالت، مردم آنجا نظرشان را از نامزد جمهوریخواهان به نامزد دموکراتها تغییر داده بودند.‌‌
‌اگر چه پالین توانست تقریبا جمعیت انبوهی از مردم منطقه <ویلیجز> فلوریدا را گردهم آورد، اما اکثر فلوریدایی‌ها خواستار دیدن مردی برجسته و قدرتمند بودند.‌‌
‌این در حالی است که برخی از اعضای حزب دموکرات همچون باراک اوباما و همسرش در کنار هیلاری کلینتون و بیل ریچاردسون، فرماندار ایالت نیومکزیکو برای قدرتنمایی 2 روزه، با قدرت تمام وارد این ایالت شدند.‌‌
‌سناتور ایلینویز توانست به رکورد جذب سرمایه و هدایای انتخاباتی دست یابد و از حمایت انبوه مردم در <سنت پل> و <کانزاس سیتی> برخوردار شود، نظر موافق کالین پاول جمهوری‌خواه را کسب کند و از رای موافق بسیاری از مردم ایالت‌هایی که هر دو نامزد ریاست جمهوری از شانس یکسانی برای پیروزی در آنها برخوردارند، بهره ببرد.‌‌
‌اگر چه هنوز تردیدهایی در مورد حمایت مردم و نمایندگان فلوریدا از اوباما وجود دارد، اما در نظرسنجی‌هایی که در این ایالت صورت گرفت، اوباما توانست 3/2 درصد بیشتر از مک‌کین به حمایت مردمی ‌و آرا موافق آنان دست یابد. ‌‌
نژادپرست‌ها و انتخابات‌
از طرفی، آمریکایی‌های نژادپرست تنها به خاطر رنگ پوست باراک اوباما به وی رای نمی‌دهند. ‌‌
به گزارش شبکه تلویزیونی یورونیوز، رنگ پوست باراک اوباما می‌تواند تاثیر زیادی بر نتایج انتخابات داشته باشد. بسیاری از آمریکایی‌های هوادار حزب دمکرات اعلام کرده‌اند، با اینکه دمکراتها را بر جمهوریخواهان ترجیح می‌دهند، اما تنها به این دلیل که اوباما یک سیاه‌پوست است به وی رای نمی‌دهند و رای خود را به جان مک‌کین خواهند داد. ‌‌
یورونیوز در ادامه افزود: اگرچه اوباما در نظرسنجی‌ها از مک‌کین پیش است، اما بسیاری از مردم آمریکا در زمان نظرسنجی، نژادپرست بودن خود را پنهان می‌کنند و احتمال دارد در نهایت به مک‌کین رای دهند. ‌‌
یک تحلیل‌گر مسائل سیاسی در گفتگو با اسکای نیوز خاطرنشان کرد که مسئله نژاد، همچنان در‌‌‌بین‌‌‌‌رای‌دهندگان آمریکایی مطرح و یکی از مهمترین عوامل در انتخابات‌‌‌ریاست جمهوری آمریکاست. ‌‌
به گزارش شبکه تلویزیونی اسکای نیوز؛ <کریستوفر متزلر> افزود: موضوع نژاد مسئله مهمی ‌است و اگر به تبلیغات انتخاباتی دو نامزد ریاست جمهوری آمریکا از ابتدا تاکنون نگاه کنید می‌بینید که هر دو به موضوع نژاد در انتخابات اشاره کردند. اوباما سخنان مهمی ‌درباره نژاد ایراد کرد و جان مک‌کین نیز فضای اهمیت نژادی را ایجاد کرده است. اظهارات اوباما موجب شد بسیاری از زنان سفید پوست اعلام کنند که به مسئله نژاد فکر نمی‌کنند و می‌خواهند به اوباما رای دهند. ‌‌
این تحلیلگر سیاسی خاطرنشان کرد: کار مهمی‌ که اوباما در حال انجام آن است، اینکه می‌خواهد تضمین دهد که سیاهپوست خشمگین نیست. اگر به آخرین مناظره دو نامزد انتخابات آمریکا نگاه کنید متوجه می‌شوید مک کین خشمگین و اوباما آرام است. ‌‌
وی افزود.. در ایالت آیوا که اکثریت با سفیدپوستان است، مردم در انتخابات مقدماتی به اوباما بیشتر رای دادند. اظهارات هیلاری کلینتون و همسرش در انتخابات مقدماتی که ابتدا وانمود می‌کردند با مسئله نژاد مشکلی ندارند و سپس مسئله نژاد را مطرح کردند، موجب شد که سیاه‌پوستان بیشتر از گذشته در کنار اوباما قرار گیرند. هنوز این عقیده در آمریکا بویژه در واشنگتن وجود دارد که در صورتی که اوباما پیروز شود، کادر کاخ سفید را سیاه‌پوستان تشکیل خواهند داد؛ بنابراین مسئله نژاد هنوز مطرح و عاملی مهم در انتخابات آمریکاست. ‌‌
حمایت واشنگتن‌پست‌
در این شرایط، یک روزنامه مطرح آمریکایی در سرمقاله خود به طور رسمی ‌از نامزد دموکرات انتخابات ریاست جمهوری این کشور حمایت کرد.‌
<واشنگتن پست> نوشت: <باراک اوباما> توان یک رهبر بزرگ شدن را به رغم بی‌تجربگی نسبی، داراست.‌‌
‌این روزنامه آمریکایی در ادامه با اشاره به اینکه این جمع‌بندی درباره اوباما، یک نظر دمدمی‌مزاجانه نیست، از هوش و مهارت سیاسی اوباما تمجید کرد و در عین حال از جان مک‌کین رقیب جمهوریخواه 72ساله اوباما و <سارا پالین> معاون وی شدیدا انتقاد کرد.‌‌
‌واشنگتن‌پست در ادامه نوشت: با توجه به ستاد انتخاباتی مایوس‌کننده مک‌کین و گذشته از آن، انتخاب غیرمسئولانه وی برای برگزیدن معاون خود [پالین] به سادگی می‌توان گفت که وی برای رئیس‌جمهور شدن آماده نیست.‌‌
‌این روزنامه آمریکایی همچنین از سناتور 47 ساله ایالت ایلینویز به عنوان مردی با هوش و قابل انعطاف که فهمی ‌ظریف از مسایل پیچیده و مهارت زیادی در آشتی و ایجاد توافق عمومی ‌دارد، یاد کرد.‌‌
‌بر همین اساس، واشنگتن‌پست در سر مقاله خود می‌افزاید: اوباما توان این را دارد که رئیس جمهوری بزرگ شود. بله ما ملاحظات و نگرانی‌هایی با توجه به تجربه مختصر وی در سیاست‌های ملی داریم، اما امیدهای فراوانی نیز داریم.‌‌
‌این روزنامه آمریکایی در گذشته نیز از <ال گور> و <جان کری> دو نامزد دموکرات انتخابات سال‌های گذشته حمایت کرده بود.‌‌
‌واشنگتن‌پست تصریح می‌کند: در مسائل سیاست خارجی، بهترین مدرک ثابت می‌کند که اوباما بدنبال حفظ رهبری و تعامل آمریکا، ادامه جنگ علیه تروریست‌ها و به کارگیری دیپلماسی توانمند برای حفظ ارزش‌ها و منافع آمریکایی است.‌‌
‌این نشریه آمریکایی می‌نویسد؛ اما خلق و خوی اوباما بر خلاف آن چیزی است که ما در سطح ملی در سال‌های گذشته شاهد آن بوده‌ایم. وی مردی اندیشمند است که قاطعیت هم دارد. به سخن دیگر وی زبانی شیوا دارد و استاد جزئیات است.‌‌
‌واشنگتن‌پست می‌افزاید: او به میلیون‌ها رای‌دهنده از سنین و نژادهای مختلف الهام بخشیده و ما تصور می‌کنیم که وی مرد مناسبی برای لحظات مخاطره‌آمیز است. ‌‌
از کدام دریچه ‌
در این میان، روزنامه فرانسوی، لوموند دیپلماتیک ‌‌نوشت: باراک اوباما و جان مک‌کین، دو رقیب انتخابات آتی ریاست جمهوری آمریکا‌، ‌‌فراتر از بینش مشترکشان در لزوم دفاع از منافع و مصالح ایالات متحده در جهان،‌ ‌اختلاف نظرهای واقعی میان خود را بروز داده‌اند.‌‌
این روزنامه در‌ ‌تازه‌ترین شماره خود می‌افزاید: مک کین مردی است که به گذشته و دوران جنگ سرد تعلق‌ ‌دارد، حال آنکه اوباما در جستجوی چاره‌ای برای آشفتگی‌ها و آشوب‌هایی است که اوضاع‌‌ ‌‌ژئوپولیتیک جهان را عمیقا دگرگون کرده است.‌‌‌‌
‌به نوشته لوموند دیپلماتیک، حال‌ ‌که رقابت انتخاباتی آمریکا به روزهای پایانی خود نزدیک می‌شود، تحلیل‌های هر دو‌‌ ‌رقیب انتخاباتی از مشکلات بین‌المللی که واشنگتن با آنها دست به گریبان است، بسیار‌‌ ‌به یکدیگر نزدیک است.‌‌
‌هردو نامزد انتخابات بر خطرهای زیادی که آمریکا را تهدید‌ ‌می‌کند و نیز ضعف جرج بوش در مقابله با این خطرها تاکید دارند و خواستار تغییر‌ ‌بنیادین در استراتژی واشنگتن هستند.‌‌
‌نشریه فرانسوی نوشته است: با گوش سپردن به ‌‌آنها، این احساس عجیب به انسان دست می‌دهد که انگار هردوی آنها خود را برای پیروزی‌‌ ‌بر رئیس‌جمهوری نامزد کرده‌اند که دوران زمامداری‌اش به سرآمده است.‌‌
‌با این همه‌، ‌‌چنانچه اندکی بهتر دقت کنیم، در می‌یابیم که اختلاف نظرها، بی‌پرده محسوس‌تر می‌‌‌‌‌شوند، به ویژه هنگامی ‌که موضوع خطرهای فرامرزی مطرح است.‌‌‌
‌در حالی که مک کین به‌ ‌ویژه بر نفی و طرد کنش‌های روسیه در قالب عباراتی می‌پردازد که یادآور دوران اتحاد‌ ‌جماهیر شوروی سوسیالیستی است، اوباما مضمون هائی نظیر گسترش سلاح‌های هسته‌ای، سلاح‌‌‌های بیولوژیک و تغییرات جوی را ترجیح می‌دهد.‌‌
‌هردو از دمیدن جان تازه‌ای به‌ ‌پیکر پیمان آتلانتیک شمالی سخن می‌گویند؛ مک‌کین از این جهت که ایالات متحده، باز‌‌ ‌جایگاه تاریخی خویش را در مقام سرکردگی جهان غرب بازیابد و اوباما هم به سبب آنکه‌ ‌می‌تواند مشارکتی با اروپائیان ایجاد کند.‌‌
‌اختلاف دیدگاه‌های آنها، نه صرفا در‌‌ ‌ظرایف بینش و بلاغت، بلکه نشان از تضاد و تعارضی واقعی در درک و فهم معضلاتی‌ ‌دارد که امروزه پیش روی جهان قد برافراشته‌اند و در تشخیص بهترین شیوه رویارویی با‌ ‌آنهاست.‌‌
‌این تضاد و تعارض به نحوی بازتاب سرگذشت زندگی و خمیره هریک از‌ ‌نامزدهاست. آقای مک‌کین 72 سال دارد. او در گرماگرم جنگ سرد، در خانواد‌ه‌ای نظامی‌ ‌زیسته و شیفته ارتش آمریکا و ارزش‌های آنست. او میان سال‌های 1958 تا 1981 خلبان‌‌‌ ‌نیروی دریایی و شش سال در ویتنام شمالی اسیر جنگی بوده است.‌‌
‌اوباما 47 سال‌‌ ‌دارد، مادری بی‌همسر او را در اوضاع معیشتی متزلزل و پریشانی بزرگ کرده و پیش از‌ ‌آنکه سرانجام در منطقه شیکاگو رحل اقامت افکند، مکررا از جایی به جای دیگر رفته و‌ ‌حتی در اندونزی هم به سر برده است.‌‌
‌او غالبا از تجربیات خویش در هماهنگ ساختن‌‌ ‌‌برنامه‌های اجتماعی و سامان بخشی اجتماع در برزن‌های تنگدست جنوب‌شهر که اثر عمیقی‌ ‌بر حیات نوجوانی وی باقی نهاده‌اند، سخن می‌گوید.‌‌
‌مک کین و اوباما در مواضع‌ ‌کنونی خود، ناچارند چنان سخن بگویند که از محدوده رفتار سیاسی پذیرفتنی، فراتر ‌‌نروند.‌‌
‌بدینگونه، هر دو نامزد در سخنان خود به ریشه کن ساختن تروریسم در‌‌ ‌خاورمیانه و جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، اولویت داده‌اند. بدین منظور‌‌ ‌چنانچه نیازی باشد حتی دست‌یازی به دخالت نظامی‌ را نیز در نظر می‌گیرند، اما در پس‌‌ ‌‌این اهداف مشترک، اختلافاتی در فهم و دریافت آن دو نهفته است.‌‌
‌مک‌کین، آشنای ارتش‌ ‌آمریکا در اوج اقتدار خویش در سال‌های آغازین جنگ سرد بوده و از این رو منطقی است‌‌ ‌که بیداری روسیه به چشم وی، مهلک‌ترین خطرها بیاید.‌‌‌
‌مواضع و واژگان وی همان است‌ ‌که ترومن، آیزنهاور و کندی در قبال اتحاد شوروی می‌نمایاندند. او در سال 2007 نوشت‌‌؛ ‌ملل غربی باید نشان دهند که ناتو جبهه‌ای کاملا متحد از دریای بالتیک تا دریای‌‌‌ ‌‌سیاه است و این پیمان، آغوش خویش را به روی تمام دموکراسی‌هایی می‌گشاید که نیت دفاع‌ ‌از آزادی را دارند.‌‌
‌اوباما قضایا را به گونه دیگر می‌بیند. گرچه وی می‌تواند‌ ‌به محض آنکه سخن از آزادی و دموکراسی در میان باشد، شور و حرارت خویش را به اثبات‌‌ ‌‌برساند، با این همه، عموما پرهیز از ستیزه را ترجیح می‌دهد و می‌کوشد اجماعی به دور‌ ‌اهداف مشترک پدید آورد.‌‌
‌هنگامی‌که وی به دوران جوانی گام نهاد، جنگ سرد پایان‌‌ ‌یافته بود و چندان جای شگفتی ندارد که همت خویش را بر مسائلی چون تروریسم، تسلیحات‌‌ ‌‌بیولوژیک، اشاعه بیماری ایدز و گرم شدن کره زمین بگمارد.‌‌
‌این ناهمگونی چشم‌انداز، تمامی ‌مسائل سیاسی را در بر می‌گیرد، اما پیش از آنکه میان روسیه و گرجستان ‌‌جنگ در گیرد، دامنه گسترده عدم توافق دو نامزد ریاست جمهوری در باره عراق، مخالفت‌‌‌ ‌‌ژرف میان جهان‌بینی آن دو را پنهان ساخته بود.‌‌
‌روزنامه لوموند دیپلماتیک در بخش‌ ‌دیگری از گزارش خود نوشت: مجادله بر سر جنگ عراق چنان بر مباحثات سیاسی در‌ ‌ایالات متحده چیره گردیده بود که همه انتظار داشتند این پرونده، اهمیت سرنوشت‌سازی‌ ‌در کارزار انتخاباتی ریاست جمهوری به خود گیرد.‌‌
‌در این حرفی نیست که آقای مک‌ ‌کین هوادار نگهداری سپاهیان آمریکا در عراق است، حال آنکه آقای اوباما میل دارد به‌ ‌سرعت نیروها را از آنجا فراخواند. با این همه، این عدم‌توافق فقط یکی از جنبه‌های‌‌ ‌شکافی است که آن دو را از یکدیگر جدا ساخته است.‌‌
‌به نظر مک کین، عراق، جبهه‌‌ ‌اصلی نبرد علیه تروریسم است و هرگونه شکستی در این جبهه، به رشد جبران‌ناپذیر این‌ ‌پدیده در جهان خواهد انجامید. در مقابل به چشم آقای اوباما، عراق هرگز جبهه سرنوشت‌‌‌‌سازی نیامده که برای پیروزی باید در آن کوشید.

نظرات بینندگان
ارسال خبرنامه
برای عضویت در خبرنامه سایت ایمیل خود را وارد نمایید.
نشریات