نیویورک تایمز نوشت: با توجه به بی اثر بودن قطعنامه های شورای امنیت در تغییر تصمیم ایران، آمریکا باید با معامله ای بزرگ با روسیه این کشور را به همکاری با غرب در تحریم ایران ترغیب و در عین حال با تهران مذاکره کند. این روزنامه در مطلبی در شماره امروز خود در اینترنت، با عنوان «بگذارید روسیه ایران را مهار کند»، به قلم چند نویسنده اسرائیلی نوشت: نه ماه از زمانی که شورای امنیت سازمان ملل آخرین قطعنامه خود را در تحریم ایران تصویب کرد، می گذرد. آن قطعنامه نیز همچون دو قطعنامه قبلی نتوانست تهران را که به زودی قادر به ساخت بمب اتم خواهد شد، مهار کند. نهادهای اطلاعاتی غربی پیش بینی می کنند که ایران تا اواسط دو هزارو ده به این توانایی دست خواهد یافت. مساله قطعنامه های شورای امنیت این است که روسیه و چین، دو عضو دائم شورا از همراهی با تحریم ها خودداری کرده اند. در حالی که بدون تحریم های شدید امیدی نیست که ایران در تصمیم خود برای ساخت بمب تجدید نظر کند و بالاخره وارد مذاکرات جدی با غرب شود تحریم هایی که به ایران آسیب می رساند. مانند: تحریم واردات بنزین می تواند، تهران را از ساخت بمب منصرف کند، کلید قطعنامه شدید شورای امنیت، روسیه است و این مساله گشایشی برای اوباما است.
وی پس از رسیدن به قدرت باید به مسکو معامله ای بزرگپ یشنهاد کند آمریکا به سهم خود باید طرح استقرار سیستم دفاع موشکی در اروپای شرقی متوقف و یا تعطیل کند؛ زیرا روسیه با این طرح به شدت مخالف است و همچنین باید موضعی محتاطانه تر در قبال پیوستن کشورهایی که روسیه آنها را جز منطقه نفوذ خود محسوب می کند، به ناتو اتخاذ کند. روسیه نیز در این معامله باید به تحریم های غرب بر ضد برنامه هسته ای ایران ملحق شود و تجهیز ایران با سلاح های متعارف را متوقف کند؛ زیرا بسیاری از این تجهیزات نظامی سر از حزب الله لبنان و سایر گروههای شبه نظامی در منطقه در می آورد، چنانچه روسیه از فشارهای شدید اقتصادی بر ایران حمایت می کرد. اوباما نیز دو راه را در پیش می گرفت نخست تهدید مداخله نظامی را کنار می گذاشت و همچنین پیشنهاد گفتگوی بدون پیش شرط با ایران را مطرح می کرد. ابتدا از تهران خواسته خواهد شد که چند ماه پس از شروع مذاکرات به نشانه حسن نیت تعهد دهد که فعالیت های غنی سازی را متوقف میکند، نیازی نیست تهران این مساله را علنی کند؛ زیرا نگران است که جلوی مردم و کشورهای همسایه ضعیف جلوه کند مذاکرات با ایران باید فراتر از موضوع هسته ای باشد، ایران خود را قدرتی منطقه ای می داند و به تاریخ و فرهنگ غنی و توانایی نظامی و فن آوری خود می بالد؛ بنابراین گفتگو با این کشور باید موقعیت امنیتی منطقه به طور کلی آینده آمریکا در عراق نقش سوریه در لبنان و تلاش ها برای فرونشاندن ناآرامی ها در افغانستان و پاکستان باشد. چنانچه چنین معامله سه جانبه ای ممکن شود، همه از آن نفع خواهند برد، بدون آنکه آبرویی از آنها برده شود.
آمریکا نقش رهبری را در صحنه بین الملل کسب و تصمیمات سوال برانگیز زمان بوش را دگرگون خواهد کرد و چنانچه ادعا میکند سیستم دفاع موشکی برای دفاع در برابر تهدید حمله هسته ای ایران است. با این معامله دیگر نیازی به استقرار این سیستم نخواهد بود روسیه نیز فروش سلاح و اقلام تجاری را به ایران متوقف خواهد کرد اما مسکو از یک ایران آبرومند بیشتر منتفع خواهد شد تا یک ایران یاغی و متمرد. منصرف شدن آمریکا از استقرار سیستم موشکی در اروپای شرقی پیروزی برای ولادیمیر پوتین خواهد بود و مسکو با کمک به رفع این بحران جدی یعنی دست یابی ایران به بمب هسته ای احترام بینالمللی کسب خواهد کرد، ایران نیز در ازای کنار گذاشتن رویاهای هسته ای از تحریم های شدید در امان خواهد ماند و در جامعه بین المللی پذیر فته شده و از منافع سیاسی و اقتصادی ناشی از تائید شدن به عنوان قدرت منطقه ای بهرهمند خواهد شد. چنانچه به زودی تغییری رخ ندهد ایران به قدرت هسته ای تبدیل خواهد شد و دولت اوباما در مخمصه وحشتناکی گرفتار خواهد شد. این مساله نه تنها طرح های آمریکا در عراق و افغانستان را پیچیده تر خواهد کرد؛ بلکه همچنین هرگونه مذاکرات صلح بین اسرائیل و فلسطین و سوریه را متوقف خواهد کرد، آمریکا و اسرائیل هر دو از رهبری سیاسی جدید در سال آینده استقبال می کنند. ما امیدواریم که نخست وزیر جدید اسرائیل بتواند منافع ناشی از چنین معامله ای بین آمریکا، ایران و روسیه را ببیند و دولت اوباما را ترغیب کند که چنین چیزی می تواند خاورمیانه و کل جهان را متحول کند.