کارآمدترین سلاح برای نابودی نسل بشر

براساس این گزارش بمب‌های خوشه‌ای مذکور به اندازه مشت دست بوده و برای از میان بردن افراد و نیروهای زرهی در مناطق وسیع، طرح‌ریزی شده است. در واقع این نوع بمب‌ها از لحاظ تکنیکی جزو سلاح‌های متعارف محسوب می‌شوند، اما در میدان نبرد همانند سلاح‌های نامتعارفی چون سلاح‌های شیمیایی می‌توانند موجب کشار وسیعی شوند، پرتاب یک بمب خوشه‌ای بین 200 تا 600 بمب کوچک در آسمان تقسیم و در وسعتی به مساحت یک زمین فوتبال پراکنده می‌شوند. چنانچه این بمب‌ها درست عمل کنند می‌توانند در وسعتی به اندازه 10 برابر زمین فوتبال هر کسی را کشته یا مجروح سازند. عملاً این بمب‌ها چرخ‌گوشتهای هوایی هستند و هر چیزی را در سر راه خود خرد می‌کنند.

بمب‌های خوشه‌ای که دارای قدرتی انفجاری برای نابود کردن خودروهای زرهی هستند در بمب‌هایی که از هواپیما و یا از داخل گلوله توپخانه شلیک می‌شوند قرار می‌گیرند.

بمب‌های خوشه‌ای از نوع مهمات غیرمتعارفی هستند که پس از شلیک با پخش کردن مواد منفجره و ترکش‌های همراه خود بر فراز هدف عمل می‌کنند و منطقه وسیعی را زیر آتش قرار می‌دهند. این بمبها دوره بقای طولانی دارند و به علت اندازه کوچکشان به سختی دیده می‌شوند.

چندین نوع بمب وجود دارد که استفاده از آنها در کنوانسیون‌های بین‌المللی ممنوع اعلام شده است که از جمله آنها، بمب فسفری و بمب اکسیژنی است که هواپیماهای اسرائیلی در حملات خود علیه مواضع «حزب‌‌الله» لبنان از آنها سخاوتمندانه استفاده کرده‌اند. این بمب‌های ممنوع عبارتند از:

بمب فسفری: بمبی‌ آتشزاست که حاوی فسفر سفید یا قرمز است و در طول جنگ جهانی دوم و پس از آن به شکلی گسترده مورد استفاده قرار گرفته است. فسفر سفید به خودی خود در دمای 34 درجه سانتیگراد مشتعل می‌گردد. نوع قرمز آن پایدارتر است، اما معهذا در بکارگیری آن باید محتاطانه عمل کرد.

بمب اکسیژنی: این بمب اکسیژن موجود در اطراف هدف مورد نظر را مصرف و خلأیی به وجود می‌آورد که سبب فروپاشی ساختمان‌ها می‌گردد.

بمب ناپالمی: بمب آتشزای دیگری است که از ناپالم (ماده‌ای براساس بنزین که در سال 1942 در دانشگاه «هاروارد» آمریکا ساخته شده) استفاده می‌کند. فرمول آن به گونه‌ای است که به میزانی دقیق می‌سوزاند و به اشیا و اشخاص می‌چسبد. در سال 1980، استفاده از آن علیه مردم غیرنظامی در یک کنوانسیون سازمان ملل ممنوع شد.

بمب خوشه‌ای: بمبی است که پیش از اصابت به هدف و یا در برخورد منفجر می‌گردد و هزاران ترکش رها می‌سازد که با سرعت بسیار در هر جهت و یا در جهاتی دقیق بر مبنای هدف مورد نظر، پراکنده می‌شوند. به طور کل، خرج انفجاری این بمب یک چهارم (و یا حتی کمتر) وزن کل آن است و باقی بمب از ترکش‌های مرگبار و آتشزای متعدد تشکیل شده است.

بمب خوشه‌ای نسل جدید: یا «کلاستر بمب» از یک کانتینر یا محفظه اصلی تشکیل شده که صدها بمب کوچک را در منطقه‌ای وسیع رها می‌سازد. این بمب‌ها در برخورد با زمین منفجر می‌گردند.

مورتر که برای مؤسسه «امداد پزشکی برای جهان سوم» کار می‌کند، می‌گوید: وقتی بمبهای کوچک منفجر می‌شوند، وحشت و سراسیمگی به راه می‌اندازد و تلفات سنگینی به بار می‌آورند. وی می‌افزاید: واکنش غریزی شما این است که در جهت خلاف انفجار بدوید، ولی آن وقت پا روی یک یا چند بمب کوچک دیگر می‌گذارید. وحشتناک است.

اصل ممنوعیت ایجاد بلا و مصائب زائد که از اصول اساسی جنگ است بر استفاده از هرگونه سلاح خطرناک در جنگ تاکید می‌کند. استفاده از سلاح‌هایی که باعث ایجاد درد و رنجهای زائد و غیرضروری در نیروهای مقابل گردد منع شده است. هدف عمده کاربرد اسلحه در جنگ جلوگیری از پیروزی نیروی دشمن و شکست دادن وی است؛ چنانچه در زمان جنگ آسیب و رنجی به نیروهای دشمن وارد گردد که با این هدف نامتناسب بوده و آثار اسلحه بکار رفته به زمان بعد از درگیری سرایت نماید، با لحاظ این واقعیّت که مصائب ایجاد شده صرفاً محدود به زمان درگیری نبوده، غیرضرور و زائد محسوب می‌گردند.

حتّی اگر بپذیریم که کشتن نیروی مقابل هدف اصلی و منع نشده جنگ است، آیا ایجاد سوختگی‌های شدید، تاول‌های دردناک، از دست دادن بینایی، تهّوع، سرفه‌های شدید و درد‌آور، مشکلات حاد ریوی، مرگهای سخت و جانکاه و نابودی اعصاب و روان که در اثر بمباران شیمیایی بوجود می‌آیند برای پیشبرد جنگ ضروری و لازم است؟ این اثرات لازمه جنگ و درگیری نبوده بلکه زاید و غیرضرور هستند. هرچند کشتن و سلب حیات صراحتاً ممنوع نشده، امّا حقوق بین‌الملل عرفی کشتن نیروهای متخاصم و دشمن را در هر شرایطی نمی‌پذیرد. به طریق اُولی ورود صدمات زاید که موجب مرگ تدریجی می‌شوند و به برخی از آنها اشاره شد، اقبح است. ورود خسارات غیرضرور در اثر عملیات جنگی امری غیرقانونی و سلاحهای شیمیایی خسارات وارد بی‌پایانی را به بار می‌آورد که خسارات وارده بیشتر از منافع نظامی است.

جنگ به هیچ‌وجه رابطه انسان با انسان نیست، بلکه رابطه دولت با دولت است که در این رابطه افراد خصوصی به گونه‌ای اتّفاقی دشمن یکدیگر شده‌اند و نباید آثار جنگ که طبعاً سوء است دامنگیر آنها شود. طبق مقرّرات وضع شده در سال 1874 (کنفرانس بروکسل) و سالهای 1899 و 1907 (کنفرانس لاهه) کشورهای متخاصم مُلزم شده‌اند که از سرایت جنگ به افراد غیرنظامی خودداری کرده و افراد غیرنظامی را از صحنه درگیری خارج نمایند.

کریس کلارک، مدیر مرکز خنثی‌سازی مین در سازمان ملل اظهار کرد: خطر بمب‌های خوشه‌ای در جنوب تبدیل به خطر بی‌سابقه‌ای شده است. بمب‌های خوشه‌ای روزانه 3 نفر را کشته یا زخمی می‌سازد.