سیدنعمتالله اسماعیلی
اوضاع امروز لبنان و بحرانهای داخلی این کشور مسالهای جدید نیست. همانگونه که دخالت آمریکا در مسائل داخلی این کشور و بحران ایجاد شده تازگی ندارد؛ اما آنچه مسلم است قدرت کنونی حزبالله که پس از پیروزی در جنگ 33 روزه با رژیم صهیونیستی افزایش چشمگیری به همراه داشته است از یک طرف و محبوبیت این جنبش و بخصوص دبیر کل حزبالله که حمایت بالای مردمی را به همراه داشته است از طرف دیگر باعث شده تا اوضاع با گذشته بسیار متفاوت باشد. این تفاوت در سخنرانی دبیر کل حزبالله که در مسجد الحسنین واقع در منطقه ضاحیه جنوبی بیروت ایراد شد و با حمایت گسترده مردمی روبهرو گردید کاملا مشهود است.
این سخنان ابتدا پاسخ قاطعی به مواضع مداخلهجویانه آمریکا و پس از آن تهدیدی جدی برای دولت سنیوره بود.
شاید بهترین دلیل برای آن که سیدحسن نصرالله دولت کنونی لبنان را آمریکایی بخواند مطالبی باشد که به نقل از سفیر آمریکا در روزنامه الدیار در بیروت منتشر شد، که طی آن جفری ویلتمن تنها راه برکناری دولت را رویارویی دانست و از فواد سنیوره خواسته بود تحت هیچ شرایطی به صورت مسالمتآمیز کنارهگیری نکند و تشکیل دولت وحدت ملی را نپذیرد. این موضعگیری آمریکا که بیشتر باعث جنگهای داخلی فراوان شده گام اول برای ایجاد تفرقه و دامن زدن به بحران لبنان تا سر حد جنگ داخلی است که براساس آن گام دیگر یعنی مداخله مستقیم را بردارد. البته تواضع همیشگی حزبالله در سخنان دیروز دبیر کل این حزب موجود بود و با آن که با اقتدار گفت دولت آمریکایی را با هر ابزاری ساقط خواهیم کرد. اما این ابزار قدرت مردمی خواند و تهدید کرد در صورتی که دولت کنار نرود و با تشکیل دولت وحدت ملی متشکل از تمامی طوایف لبنان و همچنین انتخابات زودهنگام مخالفت کند از مردم خواهد خواست تا در خیابانها حاضر شوند.
نکته دیگر اقدامات تحریکآمیز است که همواره با هماهنگی سفارت آمریکا صورت میگیرد. برای مثال چاپ مقالات مختلف که ردپای آمریکا در آن کاملا مشهود است در روزنامههای مجموعه موسوم به 14 مارس که بعد از ترور حریری تشکیل شد و همچنین حضور افراد مسلح در ساختمانهای مختلف که اکثر این ساختمانها متعلق به خانواده ثروتمند حریری است آن هم با عنوان شرکتهای امنیتی بخصوص که همه و همه در جهت حفظ دولتی است که بدون توجه به خواست منطقی مردم و با آن که شش وزیر آن استعفاء کردهاند همچنان بر مواضع خود پافشاری میکند. حال با توجه به اوضاع کنونی سوال آن است که مردم لبنان دخالت آمریکا را میپذیرند و تن به جنگ داخلی میدهند و یا با آگاهی این بحران را نیز به سلامت از سر میگذرانند؟