یک خانم سیاسی

خانم‌ فاطمه آلیا که متولد 1335 تهران است از همان دوران جوانی وارد تشکل‌های و احزاب سیاسی شده و یا این که هم‌اکنون در کمسیون فرهنگی مجلس حضور دارد، اما همیشه خود را یک فرد سیاسی می‌داند.

خانم آلیا، عضو شاخه دانشجویی حزب جمهوری اسلامی ایران، در اوایل دانشجویی عضو دفتر تحکیم وحدت، عضو انجمن شورای اسلامی دانشگاه و عضو شورای مرکزی جمعیت ایثارگران بوده و هست و در تمام امور حضوری فعال دارد.

اما این فرد سیاسی، فرهنگی فعال و پرمشغله برای تک پسر و دو دختر دوقلویش مادری مهربان و صبور است.

آلیا می‌گوید: «هیچ نگرانی برای بچه‌ها ندارم، آن‌ها را چنان تربیت کرده‌ام که اگر پسرم ساعت‌ها پای اینترنت بنشیند می‌دانم اشتباهی از او رخ نمی‌دهد.»

فاطمه آلیا همیشه سعی می‌کند درباره مطالبی صحبت کند که به صحت و سقم آن‌ها مطمئن بوده و نتیجه مثبتی داده‌اند و سند این مدعا همین بس که در گفت‌‌وگو با جوانان حرف‌هایی می‌‍‌زند که با بچه‌هایش رفتار کرده و نتیجه خوبی گرفته؛ خودش می‌گوید: «دو‌صد گفته چون نیم کردار نیست.»

هر چند شغل خانم آلیا چنان است که بیشتر اوقاتش را پر می‌کند، اما او در تربیت فرزندانش از هیچ تلاشی دریغ نکرده و سعی می‌کند از نظر کیفی در سطح بالایی رفتار کند.

بچه‌ها در منزل مادرشان را فقط یک مادر می‌دانند نه یک نمانیده مجلس و اکثرا گردش‌ها و تفریحات را به اتفاق هم (خانواده) می‌روند.

آلیا می‌گوید: «وقتی بچه‌ها خواب هستند از روی چروک پلک‌هایشان می‌فهمم که دچار یک درگیری فکری هستند، به همین خاطر کتاب‌هاشان را ورقی می‌زنم یا با تماس با مدرسه‌شان از مشکلات‌شان آگاه می‌شوم.»

او نه تنها بچه‌های خودش بلکه دانش‌آموزان و دانشجوهایش را نیز زیر ذره‌بین قرار داده و از روی عمق خنده‌ها، نوع نگاه، خط، نوشته‌ها و نحوه سوال کردن‌‌شان متوجه می‌شود که آرامش دارند یا نه.

«آرامش خیلی مهم است، زیرا در این حالت شخص می‌تواند مسیر تکامل را طی کند والا گرفتار مسایلی می‌شود که عواقب خطرناکی در پی دارد.»

این جمله را می‌گوید و ادامه می‌دهد: «اجازه نمی‌دهم کارم با زندگی‌ام ادغام شود، با ورود به خانه نقش‌های مادری و خانوادگی‌ام شروع می‌شوند. بعضی‌ها خلأهای خانوادگی را به محیط کار و عقده‌های کاری را به درون منزل می‌برند که بسیار خطرناک و آسیب رسان است.»

خانم آلیا در آخرین باری که بچه‌هایش را به گردش برده هفته پیش و بازدید از سد کارون بوده.

می‌گوید: «چون خانم‌های مهندس آنجا بودند دخترانم را با خودم بردم تا با کار و خود آن‌ها آشنا شوند.»

در تعطیلات نوروزی هم به اتفاق خانواده با اردوی راهیان‌نور در گردش بوده‌اند.

به گفته بچه‌هایش بهترین اخلاق مادر «صبر» است و او هرگز عصبانی نمی‌شود. حتی هنگامی که بچه‌ها اشتباهی کنند، بدون عصبانیت فقط با آن‌ها صحبت می‌کند و تذکر می‌دهد، زیرا معتقد است حرف اگر سر جایش نباشد تاثیر منفی می‌گذارد.

خانم آلیا هرگز تاکنون به خاطر صحبت اشتباه با رفتار نادرست از طرف بچه‌هایش مواخذه نشده است.

به هر حال در شرایطی در طبقه هفتم مجلس شورای اسلامی و در دفتر کار خانم آلیا با وی به گفت‌وگو نشستیم که ایشان درگیر جلسات مجلس و مسایل فرهنگی روز جامعه بودند.

خانم آلیا با شور و حال خاصی به سوالات پاسخ داده و اعلام کرد آماده است تا از هر نوع فکر و اندیشه و طرح نو در جهت سامان دادن به معضلات و مشکلات فرهنگی جامعه استقبال کند.