یک فعال سیاسی گفت مدیریت جهان توهم است و توهمش کمتر از کسی که ال اس دی مواد مخدر صنعتی مصرف کرده باشد نیست به گزارش خبرنگار ما عباس عبدی در نشست انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه صنعتی شریف با عنوان بررسی انتخابات اینده ریاست جمهوری در امفی تئاتر مرکزی این دانشگاه افزود ما نمیتوانیم بدون لحاظ کردن متغیر نفت درباره اینده و حال خود تحلیل داشته باشیم وی گفت شاید جای سوال وجود داشته باشد که چرا در آمریکا که دو برابر ما نفت تولید می کند چنین مشکلات و تبعاتی به وجود نمی اید وی افزود متغیر نفت برای جامعه ما تعیین کننده است و بدون لحاظ کردن این متغیر نمی توانیم درباره سیاست و یا انتخابات اظهار نظر کنیم عبدی گفت تولید نفت در ایالات متحده حتی یک درصد تولید ناخالص ملی انها را نیز شامل نمی شود و در معادلات بودجه چندان به حساب نمیاید و نفت در دست بخش خصوصی است که مالیات ان را می پردازد.
وی افزود در حالی که وقتی این کشور را با ایران مقایسه می کنیم مشاهده می شود که 95 درصد صادرات ایران نفت است و 70 درصد بودجه دولت را نیز در بر می گیرد و حداقل یک سوم تولید ناخالص ملی ما وابسته به نفت است عبدی گفت وقتی قیمت نفت بالا یا پایین می شود معادلات ما را به هم می ریزد روابط و ساختار بازی عوض میشود عضو موسس جبهه مشارکت با بیان اینکه ما بدون حل قضیه نفت نمی توانیم اوضاع کشور را درست کنیم گفت البته همه جوامع حرکتهای سینوسی دارند اما حرکتهای سینوسی نفت در کشور ما بیثباتی بیشتری دارد و نقش مدیریت دران تاثیری ندارد و نمی توان به راحتی ان را کنترل کرد وی افزوداگر قرار است در روند کشور اصلاحی صورت بگیرد به قضیه نفت باید به عنوان متغیر اصلی نگاه کرد.
وی با بیان اینکه به اعتقاد من نفت همانند ترکیب سه عنصر ال اس دی الکل و مرفین در سیاست است گفت وقتی نفت به جامعه میاید فقط حکومت ان را مصرف نمی کند بلکه همه ما به نسبتی از ان استفاده میکنیم و توهم بیهوشی و از بین بردن حس درد در این عناصر سه گانه اثار مشابهی را در تمام جامعه در صورت مصرف نفت خواهد داشت وی افزود مرفین سطح درد را تغییر می دهد و باعث می شود که انسان درد را نفهمد و نفت همانند مرفین عمل می کند و اجازه نمی هد مشکلات را خوب درک کنیم عبدی گفت حس درد نعمت است بویژه درعرصه اجتماعی که همین درد باعث شد در یونان به دلیل کشته شدن یک نفر کشور به هم بریزد که این مسئله بسیار مهم است چون جامعه حس درد دارد و مسئولان برای این حس توجه خاصی قائل هستند.
وی اضافه کرد همانطور که اگر قضیه کردان در یک کشور دیگر اتفاق می فتاد بی تفاوت از کنارش نمی گذشتند اما در کشور ما به جوک و خنده گذشت هر چند جوک خودش یک مکانیزم است اما حتی یک دانشگاهی نیز به ان اعتراض نکرد این فعال سیاسی گفت مشکل ما این است که بالا پایین شدن ها خیلی زیاد است و بی ثباتی وجود دارد و متغیرها فراتر از خواست ما عمل می کنند و تا وقتی نتوانیم این متغیرها را از معادلات سیاسی حذف کنیم امکان ندارد بتوانیم برنامه ای برای اصلاحات بلند مدت داشته باشیم وی افزودضمن این که اصلاحات کوتاه مدت هم عوارض بدی دارد و ممکن است انسان به اصل اصلاحپذیری سیستم و شعارهای اصلاحات بدبین شود و باید تلاش کنیم مسیری را برویم که متغیر نفت را در معادلات سیاسی و اقتصادی وارد نکنیم تا اثرات تخریبی ان در اقتصاد به صفر برسد.
عبدی در پاسخ به سوال یکی از دانشجویان که ایا ایران غیر نفتی قابل تصور است یا خیر گفت در جامعه چهار رکن سیاست اجتماع فرهنگ و اقتصاد با هم تعامل متوازن دارند و هرکدام هم از استقلال نسبی برخوردار هستند ضمن اینکه به بخشهای دیگر هم نیاز دارند اما وقتی نفت وارد این معادلات میشود و به جیب دولت می رود توازن این چهار رکن را به هم می زند وی افزود در این شرایط سیاست غالب بر اقتصاد فرهنگ و جامعه می شود و اقتصاد هم دیگر خلاق نیست چراکه سازوکار را فاسد می کند وی اضافه کرد در کجای دنیا وقتی رییس جمهور به شهری می رود مردم دنبالش راه می افتند و هورا می کشند که دلیل این کار نشان می دهد اقتصاد ما رانتی و نفتی است در حالی که وقتی مردم مسئول اجرایی را می بینند باید به مشکلات اعتراض کنند.
این فعال سیاسی گفت اگر بتوانیم سطح رشد اقتصادی را بالا ببریم سهم نفت از تولید ناخالص ملی به شدت پایین خواهد امد چون راههای دیگر مثل بستن چاههای نفت امکانپذیر نیست وی افزود البته برخی ها اصلاح طلبان میگویند حالا که قیمت نفت پایین امده است نباید به سراغ قدرت رفت چراکه دیگر نفتی وجود ندارد و صرفا مسئولیت باقی است اما من می گویم که وقتی قیمت نفت پایین می اید تازه وقت کار است عبدی در پاسخ به سوالی که یکی از دانشجویان پرسید نبود حاکمیت قانون از ابعاد تاثیر نفت بر جامعه است یا خیر گفت ما مشکل نبود قانون نداریم اگر هم داشته باشیم اکنون مشخص نیست چراکه در غیاب حاکمیت قانون نمیتوان در مورد نقص ان بحث کرد وی افزود ما 100 سال است که در حاکمیت قانون ماندهایم و این شعار را هم در مشروطه و هم در خرداد 76 سر دادیم اما این امر زمانی محقق خواهد شد که قانون مرجعی بالاتر از قدرت سیاسی تعریف شود نه ذیل ان چراکه در این صورت اراده شخص حاکم خواهد بود و نه اجرای قانون.