ائتلا‌ف سازش‌کاران علیه مقاومت

قاسم غفوری
فلسطین به عنوان اولین محور تحولا‌ت خاورمیانه و عرصه بین الملل این روزها شاهد تحولا‌ت جدیدی می باشد که مسلما در آینده آن و کل منطقه تاثیر گذار خواهد بود .بررسی روند تحولا‌ت نشان می دهد که نتیجه نهایی این رخدادها تلا‌شی جدید از سوی مخالفان مقاومت برای سرکوب و به سازش کشاندن ملت فلسطین است که در ابعاد مختلف اجرا می شود .
 جنایت صهیونیست‌ها با نقض آتش‌بس ‌
در روزهای اخیر صهیونیست ها با نقض مکرر آتش بس حملا‌ت گسترده ای را به غزه داشته اند که در نتیجه آن دهها فلسطینی شهید و یازخمی شده اند . ربایش و زندانی کردن صدها فلسطینی را نیز باید به این جنایت ها افزود .صهیونیست ها در حالی با ادعای مقابله با سلا‌ح های مقاومت ، یورش های خود را تشدید کرده اند که درگیری صهیونیست ها در بحران داخلی بویژه شرایط حاکم بر انتخابات که کشتار فلسطینیان برای جلب آرای افراطیون را طلب می کند ، توسعه طلبی در اراضی اشغالی ۱۹۴۸و ۱۹۶۷ در حالی که افکار عمومی به غزه معطوف می شود، به چالش کشاندن مذاکرات وحدت میان گروههای فلسطینی در قاهره ،وادار کردن گروههای فلسطینی به تمدید آتش بس که می تواند امنیت را برای شهرک های صهیونیست نشین به همراه داشته باشد ،امتیازگیری از جامعه جهانی بویژه تحت الشعاع قرار دادن نشست ۹ نوامبر کمیته چهارجانبه در شرم الشیخ ، بهره گیری از سفر رایس به خاورمیانه به عنوان عاملی برای واداشتن اعراب به همسویی با مذاکرات سازش با رژیم صهیونیستی و ... از اهداف اصلی صهیونیست ها در اراضی اشغالی فلسطین و منطقه می باشد . آنها باردیگر با در پیش گرفتن سناریوی کشتار و جنایت تلا‌ش دارند تا ضمن تحقق اهداف توسعه طلبانه جامعه جهانی را به سرکوب مقاومت و نیز امتیازدهی به تل‌آویو وادار سازند .
جالب توجه آنکه همزمان با این یورش ها کاندولیزارایس وزیر خارجه آمریکا در سرزمین های اشغالی قول حمایت قاطع و همه جانبه آمریکا از تل‌آویو را مطرح می کند در همین حال کمیته چهارجانبه با ترکیب آمریکا ، روسیه ، اتحادیه اروپا و سازمان ملل نیز ۹ نوامبر در شرم الشیخ به اصطلا‌ل برای صلح خاورمیانه و در اصل برای حمایت از صهیونیست ها تشکیل جلسه می دهند .بررسی ها نشان می دهد که صهیونیست ها همواره در آستانه نشست های بین المللی با تشدید جنایت های خود سعی کرده اند تا با مقصر جلوه دادن مقاومت امتیازاتی از جامعه جهانی کسب کنند.
 تحرکات نیروهای امنیتی تشکیلا‌ت خودگردان ‌
محور دیگر تحولا‌ت فلسطین را عملکرد تشکیلا‌ت خودگردان تشکیل می دهد . در حالی که ابومازن خود را متعهد به همکاری با سازش کاران می داند در مقابل تحرکات جدیدی را برای مقابله با مقاومت داشته است .
ابومازن رئیس تشکیلا‌ت خودگردان در روزهای اخیر دستور حضور ۶۰۰ نیروی ویژه امنیتی در کرانه باختری را صادر کرده است که در نتیجه آن تاکنون دهها نفر از اعضای اصلی مقاومت بازداشت شده اند . هرچند که وی ادعا می کند که این اقدام برای برقراری امنیت در این منطقه است اما تحولا‌ت حاشیه ای بیانگر حقایقی دیگر در این چرخه می باشد .
این اقدام در حالی انجام می شود که چندی پیش منابع خبری از طرح آمریکا برای آموزش نیروهای ویژه تشکیلا‌ت خودگردان در اردن با محویت مقابله با نیروهای مقاومت خبر دادند ، براساس طرح دایتون، آمریکا با حمایت های نظامی و آزادی عمل به نیروهای تشکیلا‌ت برای مقابله با سایر گروههای فلسطینی با اولویت ایجاد جنگ داخلی میان آنها تلا‌ش می کند ، براساس توافق ابومازن و تل‌آویو در شرایطی که صهیونیست ها در بحران سیاسی هستند نیروهای ابومازن در ازای کسب امتیازات نظامی و دریافت چند شهرک در کرانه باختری به سرکوب مقاومت می پردازند چنانکه تل‌آویو بیش از صد میلیون دلا‌ر کمک نظامی به ابومازن داشته تا در برابر حامیان انتفاضه به کار گرفته شود ، برخی کشورهای عربی بر اصل حمایت از ابومازن برای حفظ قدرت تاکید کرده اند در حالی برای این مهم ربایش و ترور رهبران سایر گروهها را نیز مجاز دانسته اند و... ‌
بررسی سیاست های ابومازن در قبال گروههای فلسطینی بیانگر رویکرد آن به تحرکات دوگانه برای رسیدن به اهداف شخصی است . وی از یک سو با بهره گیری از نیروهای امنیتی به سرکوب گروههای دیگر می پردازد و مانع از فعالیت آنها می شود . و از سوی دیگر از مذاکره با آنها سخن گفته وحتی سایر گروهها را به عدم سازش متهم می کند .
نکته قابل توجه آنکه ابومازن در این روند به نوعی سیاست چماق و هویج روی آورده تا در لوای آن بتواند مهمترین هدف خود یعنی سرکوب حماس در غزه و به سازش کشاندن آن با صهیونیست ها را محقق سازد . ابومازن دریافته که سرکوب صرف موجب محبوبیت حماس و حتی انتقاد جهانی می شود .در مقابل وی می داند که برای تمدید دوران ریاست بر تشکیلا‌ت خودگردان و اجرای طرح های آمریکا و صهیونیست ها بر اساس نقشه راه چاره ای جز حذف مقاومت ندارد .
بر این اساس وی بر اصل مصالحه تاکید می کند در حالی که در بندهای طرح ۱۴ ماده ای مبارک نیز اهداف ابومازن مبنی بر حضور نیروهای عربی در غزه برای خلع سلا‌ح مقاومت و نیز لزوم واگذاری تمام امور به تشکیلا‌ت خودگردان در کنار پذیرش تمام سازش ها و تعهدات آن با صهیونیست ها گنجانده شده است . بر این اساس می توان گفت که بخشی از تحرکات نظامی دستگاههای امنیتی ابومازن در کرانه باختری برای سرکوب مقاومت جهت سوق دادن آنها به پذیرش مفاد طرح ۱۴ ماده ای مبارک است که بازهم دستاوردهایی برای او و دوستان آمریکایی و صهیونیست وی دارد. البته وی با یک چالش مواجه است و آن رد بندهای مذکور طرح مبارک از سوی حماس و نیز گسترش یافتن مقاومت به اراضی اشغالی ۱۹۴۸ و ۱۹۶۷ است که دور از دسترس ابومازن می باشد.
 سازش‌کاری اعراب ‌
بازیگر سوم تحولا‌ت فلسطین که با سازش کاری خود خواسته یا ناخواسته در برابر مقاومت قرار گرفته اند برخی کشورهای عربی می باشند .فلسطین به عنوان اصل اول تحولا‌ت خاورمیانه و حتی عرصه بین الملل در کنار سیاست های توسعه طلبانه صهیونیست ها و شرایط بحرانی حاکم بر غزه با تحولا‌ت جدیدی مواجه گردیده که اساس آن را سازش کاری جدید اعراب و صهیونیست ها تشکیل می دهد.
مقامات رژیم صهیونیستی در این رابطه بر گفت وگو و بررسی طرح صلح اعراب (سال ۲۰۰۲) تاکید کرده و حتی از جایگزینی آن به جای سازش با تشکیلا‌ت خودگردان سخن گفته اند. شیمون پرز، رئیس رژیم صهیونیستی اعلا‌م کرده است که این رژیم حاضر به مذاکره با تمام اعراب میانه رو و کنار نهادن مذاکره با تشکیلا‌ت خودگردان است. ایهودباراک، وزیر جنگ و نیز لیونی، رئیس حزب کادیما نیز اصل بررسی طرح ملک عبدالله را مطرح کرده اند. از سوی دیگر در کشورهای عربی نیز برخی مقامات اردنی و مصری از استمرار و توسعه مذاکرات براساس آنچه در اجلا‌س آناپولیس ۱۳۸۶) صورت گرفته بود خبر داده اند.
همچنین برخی منابع خبری از گرایش عربستان و برخی دیگر از کشورهای عربی حوزه خلیج فارس به تغییر مفاد طرح صلح اعراب به نفع رژیم صهیونیستی سخن به میان آورده و حتی نشست <ترکی فیصل> با برخی مقامات صهیونیستی و انگلیسی در آکسفورد را در این چارچوب ارزیابی کرده اند. هرچند که صهیونیست ها در ۶ دهه گذشته همواره از مسئله مذاکره با اعراب برای رسیدن به اهداف توسعه طلبانه و سرپوش نهادن بر جنایت هایش بهره برداری کرده است اما نکته مهم در گرایش کنونی آنها ، تاکید سران تل آویو بر مذاکره با میانه روها و کنار نهادن مذاکره با افراطیون می باشد .
در این چارچوب شیمون پرز رئیس این رژیم اعلا‌م کرده بود که زمان آن فرا رسیده تا با کنار نهادن مذاکرات با سوریه و فلسطینیان بر اساس طرح صلح اعراب به مذاکره با میانه روها بپردازیم . صهیونیست ها بر این باورند که در شرایط کنونی توانایی مقابله با سوریه و فلسطینی ها را ندارند لذا برای رسیدن به اهدافشان باید به سایر کشورهای عربی همچون عربستان و کشورهای عربی حوزه خلیج فارس روی آورند . این امر با دو هدف عمده اجرا می شود اولا‌ با آمدن کشورهایی مانند عربستان ، امارات ، قطر ، به روند مذاکرات سایر کشورهای کوچک عربی خاورمیانه و آفریقا نیز به مذاکره روی می آورند که در نهایت می تواند سایر کشورهای اسلا‌می را نیز به این سمت سوق دهد. ‌ثانیا افراطیونی چون گروههای فلسطینی ، سوریه و لبنان در محاصره رژیم صهیونیستی و سایر کشورهای عربی قرار می گیرند که در نهایت با سیاست تحریم و انزوا می توان آنها را یا به روند مذاکرات وارد ساخت و یا اینکه مانع از فعالیت آنها شد .
بر این اساس صهیونیست ها تلا‌ش دارند تا با نام مصالحه با اعراب میانه رو از فعالیت سایر کشورهای عربی و فلسطینیان جلوگیری نمایند تا در لوای آن اهداف توسعه طلبانه خود را اجرایی کنند.نکته مهم در این عرصه تلا‌ش غرب برای ایجاد رقابت میان کشورهای عربی برای رویکرد به رژیم صهیونیستی است پس از آنکه مقامات ارشد سیاسی ، نظامی و اطلا‌عاتی آمریکا و اروپا نظیر گیتس ، مولن ، کوشنر ، اشتاین مایر به خاورمیانه سفر کردند تحرکی جدید در میان کشورهای عربی ایجاد گردیده است که اساس آن را به نحوی حرکت در مسیر سازش با تل آویو با نام صلح خاورمیانه تشکیل می دهد . رایزنی های گسترده مبارک رئیس جمهور مصر با مقامات صهیونیستی و تشکیلا‌ت خودگردان و حتی سفر وی و نمایندگانش به فرانسه و کشورهای عربی،انتشار اخباری مبنی بر دیدارهای پنهانی برخی مقامات عربستانی با صهیونیست ها ، اعلا‌م سفر گروهی از قطر برای احداث دفتر حافظ منافع در قطر ، برخی مذاکرات اقتصادی امارات با صهیونیست ها و... را می توان از نشانه های این روند دانست.
در بررسی این رفتار اعراب می توان گفت که کشورهای غربی که به دلیل بحران اقتصادی و تغییر دولت در آمریکا توانایی بازیگری در فلسطین را ندارند برآنند تا با بازگشایی پرونده صلح اعراب با تل‌آویو اهداف خود و دوستان صهیونیست خود را محقق سازند . بر این اساس با ایجاد جو رقابت میان کشورهای عربی با عنوان تهدید به انزوای منطقه ای و جهانی آنها خواستار رویکرد آنها به تل‌آویو هستند در حالی در لوای آن تشدید مجازات فلسطینی ها را پی گیری می کنند .
در این چارچوب می توان به نشست کشورهای عربی با صهیونیست ها در نشست اتحادیه مدیترانه در مارسی اشاره کرد که در آن طرفین توافق کردند تا با میزبانی اسپانیا نشست های بعدی را آن هم با ریاست صهیونیست ها و معاونت اعراب برگزار کنند تا با نام اتحادیه منطقه ای خنجری دیگر بر پیکر فلسطین وارد سازند .به هر تقدیر این رویکردها به هر عنوان که باشد مسلماً به تشدید حملا‌ت به فلسطینیان منجر خواهد شد چرا که کارنامه صهیونیست ها نشان می دهد آنها هر زمانی که به مذاکره روی آورده اند از یک سو به توسعه طلبی در اراضی اشغالی ادامه داده اند.
از سوی دیگر از ابزار سرکوب به عنوان راهکار گرایش مقاومت به سازش بهره برده اند. لذا در شرایط کنونی که رژیم صهیونیستی در بحران گرفتار آمده و مقاومت نیز در تمام اراضی اشغالی گسترش یافته رویکرد اعراب به طرح های سازش بدترین گزینه برای مقاومت محسوب می شود و فلسطینی ها هرگز این خیانت را نخواهد بخشید. با تمام این تفاسیر تاکید گروهها و ملت فلسطین بر ادامه مقاومت و رد سازش کاری که نمود آن را در عملیات های شهادت طلبانه در قدس و اراضی اشغالی ۱۹۶۷و ۱۹۴۸ و نیز عدم به زانو در آمدن ساکنان غزه در برابر فاجعه انسانی از سوی حامیان صهیونیسم بین الملل تحمیل گردیده ،می توان مشاهده کرد چالشی بزرگ در برابر سازش کاران و دشمنان مقاومت است که در نهایت تحقق آرمان ملت فلسطین یعنی تشکیل کشور مستقل فلسطین به پایتختی قدس شریف را به همراه خواهد داشت.