سازشکاران عرب چه توجیهی دارند؟

بسم‌الله‌الرحمن‌الرحیم
تعداد قربانیان محاصره غزه که نتوانسته اند امکانات داروئی ـ درمانی دریافت کنند و درگذشته اند به 260 نفر رسیده است . این درحالیست که حملات برنامه ریزی شده توسط هواپیماهای رژیم صهیونیستی علیه ساکنان غزه با تشدید محاصره نظامی این منطقه همراه شده است . از یکطرف حملات هوائی از مردم غزه قربانی می گیرد و از سوی دیگر کمبود سوخت دارو غذا و کاهش سطح بهداشت و درمان باعث رنج و سختی فلسطینی ها شده و گاه به مرگ آنها می انجامد. منابع سوختی غزه پایان یافته امکان پخت نان به صفر رسیده و در غزه « حالت فوق العاده » اعلام شده است .
پایگاه اینترنتی « دبکا » از وجود انگیزه های سیاسی نزد مقامات صهیونیستی برای ایجاد بحران در غزه خبری می دهد و می افزاید رهبران اسرائیل به نتایج احتمالی ناشی از بحرانی کردن اوضاع غزه امید بسته اند. در واقع صهیونیستها اکنون با بزرگترین « بحران سیاسی » تاریخ موجودیت این رژیم اشغالگر مواجهند و تلاشهای « تزیپی لیونی » برای تشکیل کابینه با شکست مواجه شده است . هیچ یک از احزاب رقیب حاضر نشده اند به دعوتها و درخواستهای لیونی برای « ائتلاف » پاسخ مثبت بدهند. همین امر باعث تشدید اختلافات داخلی شده و قرار است برای خروج از بن بست کنونی انتخابات زود هنگام برپا شود. بدین ترتیب صهیونیستها با اعمال فشار بر غزه درصدد « انتقال کانون بحران » هستند تا بلکه بتوانند نظرها را به سمت و سوی دیگری منحرف کنند و رژیم صهیونیستی از این فرصت برای سرپوش گذاشتن بر بحران داخلی خود بهره گیری کند.
با اینهمه جای تعجب است که چرا محمود عباس جناح خائن فتح تشکیلات خودگردان و طیف ارتجاع عرب نیز در این ماجرا نه تنها در قبال جنایات اسرائیل و رنج فلسطینی ها سکوت کرده اند بلکه بطور آشکار و نهان به تایید عملکرد صهیونیستها و حمایت از اسرائیل سرگرمند؟
ملک عبدالله پادشاه عربستان در روزهای گذشته در میهمانی شام دبیرکل سازمان ملل با شرکت « شیمون پرز » رئیس رژیم صهیونیستی حضور یافت . این میهمانی جزئی از اجلاس باصطلاح گفت وگوی ادیان بود که تماما با هزینه عربستان در نیویورک برپا گردیده بود. در واقع پادشاه عربستان میزبان رئیس رژیم صهیونیستی بوده و در نیویورک با دشمنان ملت فلسطین دشمنان امت اسلام و دشمنان امت عرب نرد عشق باخته است .
رژیم مفلوک اردن و تشکیلات خودگردان هم که جزو خط دهندگان اصلی در محاصره غزه هستند به نتایج دلخواه خود امید فراوان بسته اند که شاید فلسطینی ها علیه مقاومت اسلامی و علیه حماس شورش کنند و دست به اقداماتی بزنند که شکست و ناکامی اسرائیل و سازشکاران عرب و فلسطینی را جبران کند و بر آن سرپوش بگذارد.
با اینحال خشم صهیونیستها و سازشکاران عرب از اینست که این جنایات اسرائیل به نتایج معکوسی منجر شده و بجای شورش فلسطینی ها در غزه به فرار صهیونیستها از شهرکهای صهیونیست نشین ختم شده است . مسئله اینست که نیروهای مقاومت اسلامی به حملات هوائی رژیم صهیونیستی پاسخ داده و با توسل به اقدامات تلافی جویانه دستکم 50 فروند موشک به سوی اشغالگران شلیک نموده اند.
« ایهود اولمرت » این حملات تلافی جویانه موشکی فلسطینی ها را « نقض آتش بس » تلقی کرده است ولی این ارتش صهیونیستی بود که باحملات هوائی به غزه آتش بس را نقض نمود و فلسطینی ها را به اقدامات تلافی جویانه وادار کرد.
صرفنظر از این مسائل که در جایگاه خود از اهمیت فراوانی برخوردارند محدودیت های ایجاد شده بر اثر محاصره نظامی غزه توسط صهیونیستها فضای تاسف باری را به وجود آورده که فلسطینی ها را با یک « فاجعه انسانی » مواجه ساخته است . شدت و دامنه این فجایع به حدی است که علاوه بر « بان کی مون » دبیرکل سازمان ملل اعتراض گروههای مختلفی از فعالان اروپائی حقوق بشر را نیز به همراه داشته که در هفته های اخیر با دو فروند کشتی از اروپا به سواحل غزه رفته اند تا مراتب همدردی و حمایت از فلسطینی ها را اعلام دارند.
این عده مرتبا توسط رزمناوها و ناوچه های نظامی اسرائیل تهدید شده اند و حتی به سوی آنها شلیک شده تا باعث رعب و وحشت آنها شود ولی علیرغم این تهدیدات صهیونیستی این عده توانسته اند وارد غزه شوند و مقادیری دارو وسایل پزشکی و کمکهای انسان دوستانه را تحویل فلسطینی ها و دولت حماس بدهند.
طبعا سئوال جدی اینست که وقتی بیگانگان با شنیدن اخبار فجایع غزه چنین واکنشهائی از خود نشان می دهند چرا دنیای اسلام و دنیای عرب در این مقوله ساکتند و چرا سازشکاران عرب و بویژه محمود عباس و جناح خائن فتح با دشمن اشغالگر همراهی می کنند تا فشار علیه فلسطینی ها را بیشتر و موثرتر کنند هر چند سازشکاران به آخر خط رسیده اند و با تلخکامی احساس می کنند که هرچه بیشتر به صهیونیستها خوش خدمتی کرده اند بیشتر زیان دیده اند ولی این رفتار شرم آور آنها در تاریخ به ثبت خواهد رسید که در لحظات بحرانی علیه مردم مظلوم فلسطین وارد عمل گردیده و با همدستی اشغالگران باعث رنج و سختی ملتی شدند که راه نجات خود را در استقامت و ایستادگی جستجو می کرد و سرانجام دشمن اشغالگر و خیانتکاران را نیز به زانو در آورد و خود پیروز شد.