محمد نورى
دوران حضور ۱۵ روزه اوباما در جایگاه رهبر آینده امریکا یک رویداد مهم به ثبت رسانده است و آن اظهارات پدر فردى است که اوباما او را مطمئن ترین دوست و دست راست خویش خوانده و حساس ترین پست کابینه یعنى ریاست ستاد کاخ سفید را به او واگذار کرده است.
این جنجال پس از آن به راه افتاد که پدر «رام امانوئل» سیاستمدار یهودى تبار امریکا، بنیامین امانوئل که سابقاً عضو گروه تروریستى ایرگون در بیت المقدس بوده در مصاحبه اى با روزنامه معاریو سخنانى تحقیرآمیز علیه اعراب بر زبان آورد و گفت : پسرش در ریاست ستاد کاخ سفید از همه نفوذ خویش بر اوباما براى حمایت از اسرائیل بهره خواهد جست. پدر دستیار اوباما در این مصاحبه با بیان ابعاد دوستى پسرش با یهودیان تصریح کرد: « او (امانوئل) یک عرب نیست که زمین کاخ سفید را تمیز کند او مرد ما یهودیان در کاخ سفید خواهد بود.»
بیان چنین سخنانى در اولین روزهاى انتخاب اوباما به ریاست جمهورى یک شوک بزرگ براى جهان عرب بود. ادبیات او از بالاترین بار تحقیر تاریخى اعراب برخوردار است. به همین دلیل پس از انتشار این خبر، رئیس آینده ستاد کاخ سفید بلافاصله از سازمان ها و کشورهاى عربى عذرخواهى کرد. اما این موضوع یک تصادف و اشتباه لفظى نبود که با پوزش محافل خاورمیانه که به انتظار وعده تغییر رئیس جدید کاخ سفید نشسته اند به آسانى از کنار آن عبور کنند.
منبع طرح این دیدگاه عرب ستیزانه در اولین روزهاى عصر اوباما پدر امانوئل و کسى است که در پروژه تأسیس رژیم اشغالگر قدس مشارکت داشته و جزو هسته هاى تندروهاى صهیونیست بوده که در ۱۹۴۷ در غصب اراضى فلسطینیان ایفاى نقش کرده است. به همین دلیل اغلب کارشناسان عربى این اتفاق را علامتى خطرناک از گرایش آینده سیاست خارجى دولت اوباما خوانده اند.به گونه اى که اسامه الشریف از مفسران اردنى تبار «عرب نیوز» با یادآورى این که سیاستمداران عرب به خوبى از موقعیت کلیدى پدر و پسر امانوئل در لابى افسانه اى یهودیان امریکا آگاهى دارند، اعلام کرد : امانوئل اولین اسمى بود که نامش از آستین اوباما براى کلیدى ترین منصب که پس از معاون ریاست جمهورى است بیرون آمد. او یادآورى کرد که این گزینش جشن زودگذر میلیون ها عرب را در شادمانى به خاطر پیروزى اوباما ناتمام گذاشت. یا آنکه یکى از کارشناسان عرب به سران عرب گوشزد کردند که آنها نمى توانند شناسنامه مشاور اول اوباما( امانوئل ) که به زبان عبرى صحبت مى کند و کلمه «اسرائیل» را در اسم کوچک خود دارد تغییر دهند.
واقعیت این است که انتخابات اخیر امریکا ، بیش از هر دوره دیگر به میدان رقابت لابى یهودیان با گروه هاى پرنفوذ اعراب در غرب تبدیل شد / شاید براى اولین بار بود که در اثر تجربه تلخ هشت سال دوره جنگ طلبى جناح بوش، دولت هاى ثروتمند عرب آشکارا براى انتخاب فردى از جناح رقیب جمهوریخواهان امید بستند. اما اکنون در پایان این رقابت به نظر مى آید، لابى یهودیان همچنان دست برتر را دارند.
در تیم مدیران کاخ سفید، حضور چهره هایى که تبار خانوادگى یا خاستگاه فکرى متعلق به یهودیان دارند اتفاقى غیر منتظره نیست ، اما در حال حاضر این ارتباطات به چند جهت مى تواند نقطه آغاز سیاست هاى جدید باشد، اول این که رام امانوئل طبق گفته خود اوباما مطمئن ترین مشاور او است و همان نقشى را براى رئیس جمهور جدید دارد که رایس براى بوش داشت. البته چنان که رسانه هاى امریکا نوشته اند امانوئل این نقش کلیدى را در کل تشکیلات حزب دموکرات دارد چنان که در جریان انتخابات هفتم نوامبر ۲۰۰۶ کنگره که به سقوط حزب جمهوریخواه منجر شد ، از امانوئل به عنوان تئوریسین و برنامه ریز دموکرات ها نام برده مى شد امانوئل از شیکاگو برخاسته است. یعنى همان ناحیه اى که زادگاه اوباما و کانون دوستى سیاسى او با سناتور دیروز ایلینویز است.
ثانیاً ارتباطات مشاور اول اوباما با تل آویو بیش از مدیران یهودى گراى دولت هاى سابق است، چنان که امانوئل انکار نکرده است که با حمله عراق به کویت و شروع جنگ خلیج فارس، به نیروهاى ذخیره ارتش اسرائیلى پیوست و در دوره اى حتى در جبهه شمالى سرزمین هاى اشغالى خدمت کرد و پس از جنگ نیز بلافاصله به کاخ سفید برگشت و مسئول کمیته مالى مبارزات انتخاباتى کلینتون و سپس ۸سال دستیار او شد.
در گرماگرم بحث بر سر مواضع پدر رئیس آینده کاخ سفید خبرى تازه از ستاد اوباما به رسانه ها درز کرد که این گمانه را درباره برترى تیم حامیان اسرائیل قویتر کرد و آن انتخاب «ران کلین » دیگر سیاستمدار یهودى تبار امریکا به منصب ریاست ستاد معاون رئیس جمهورى امریکا است. کلین نیز همانند امانوئل یکى از پست هاى کلیدى کاخ سفید را تسخیر کرده است. منصبى که پیش از این در دوره بوش و دیک چنى در اختیار مردان جنجالى مثل کارل روو یا اسکوتر لیبى بود. این پست هاى دفترى به این دلیل کانون هاى تأثیرگذارى در تصمیمات مهم امریکاست که ارتباطات اصلى درون دولت با نهادها و مراکز قدرت بیرون را سازماندهى مى کند. بواسطه این نقش مهم بود که اغلب تئوریسین هاى نومحافظه کاران در دولت بوش در همین پست ها مستقر شدند و پرونده جنجالى ترین تصمیم ها مثل شنود مکالمات شهروندان یا قانونى کردن شکنجه مظنونان تروریسم و... را طراحى و اجرا کردند.
پس از تیم ستادى کاخ سفید ، نقش اصلى را در دیپلماسى آینده امریکا ، وزیر خارجه او خواهد داشت. براساس قانون اساسى امریکا، وزیر خارجه چهارمین فرد پرقدرت و مهم پس از رئیس جمهور و معاونان او است ، وزیر خارجه یکى از پست هاى کابینه است که لابى یهودیان براى جلب حمایت او تلاش مى کنند.
اغلب تحلیلگران امریکایى در چند روز اخیر بر این نکته تأکید کرده اند که اوباما وزراى خارجه خویش را از میان کسانى برخواهد گزید که اعتماد متحدان خارجى آن بویژه اسرائیل را جلب کنند. همه گزینه هایى که تاکنون براى پست ریاست دیپلماسى مطرح شده اند در مواضع گذشته خویش به صراحت بر حفظ پیمان استراتژیک امریکا و اسرائیل تأکید ورزیده اند.
چنان که نیویورک تایمز در گزارشى بیان کرده در فهرست نامزدان این منصب سناتور دموکرات جان کرى است که نامزد ریاست جمهورى در سال ۲۰۰۴ بود. بیل ریچاردسون فرماندار نیومکزیکو ، ریچارد هولبروک نماینده سابق امریکا در سازمان ملل، سناتور چاک هاگل که همانند جان کرى یک کهنه سرباز جنگ ویتنام است براى این منصب مطرح شده اند اما نام هیلارى کلینتون در روزهاى اخیر بیش از همه به گوش مى رسد که مواضع او در طرفدارى از اسرائیل و علیه ایران باعث اعتراض حتى برخى دموکرات ها در مبارزات انتخاباتى شد. خانم کلینتون در یکى از برنامه هاى تلویزیونى در پاسخ به این سؤال که اگر ایران با قدرت هسته اى مقابل اسرائیل قدعلم کند، او به عنوان رئیس جمهور چه کارى انجام خواهد داد ، گفته بود: من مى خواهم ایرانیان بدانند که اگر من رئیس جمهور باشم، ما به ایران حمله خواهیم کرد. این خط مشى هیلارى را آن روز همه ناظران بسیار افراطى تر از کاندولیزا رایس خواندند.
از این موارد و شواهد به روشنى مى توان دریافت که نخبگان و لابى یهود در هسته مرکزى هر دو حزب دموکرات و جمهوریخواه حضورى قدرتمند دارند. به همین دلیل سران تل آویو پیشاپیش گفته بودند که چندان تفاوتى نمى کند نامزدان دو حزب کاخ سفید را در دست بگیرند.
شبکه هاى خبرى امریکا، نگاه مدیران حوزه ریاست جمهورى امریکا را در خصوص رژیم صهیونیستى مهم ترین مسئله براى یهودى هاى امریکا در انتخابات ریاست جمهورى این کشور دانسته اند.
سران هر دو حزب در انتخابات ریاست جمهورى امریکا با حضور در سرزمین هاى اشغالى براى تجدید میثاق دوستى گام برداشتند و هر دو نامزد با رفتن به نشست لابى یهودیان (آیپک) بر حمایت امریکا از اسرائیل تأکید کردند.
نکته حائز اهمیت پاسخ رهبران دو حزب به مسئله مشترک رسانه هاى امریکا است. اوباما نیز همانند مک کین آنگاه که بحث از انتخاب میان اعراب و اسرائیل شد به وضوح بر ترجیح منافع اسرائیل تأکید ورزید و در همین راستا قول داد با اعمال تحریم هاى شدیدتر بر سوریه و ایران قدرت اسرائیل را تثبیت کند.