دعوت برای بازگشت به دوران جنگ سرد

«جان مک کین» سناتور جمهوریخواه آمریکایی از کشورهای غربی دعوت کرده بودکه نشست گروه 8 در «سنت پترزبورگ» را تحریم کنند. دلیل وی، سیاست «ولادیمیر پوتین» رئیس جمهوری روسیه بود که گویا «مانع تحولات» در روسیه است و از «ارزش‌هنای دموکراسی» حمایت نمی‌کنند.
نباید تصور کرد که این سخنان یک انسان نسنجیده است. در این باره که تلاش‌های مک کین و طرفدارانش در مساله روسیه، برای کرملین توام با دردسر خواهد بود، سخنان «ایگور شووالوف» معاون رئیس جمهوری شاهد خوبی است. وی در اوایل فوریه در دیدار با نمایندگان مجلس دوما اعلام کرد که تبلیغات منفی علیه برای روشن سازی ذهن کشورهای غربی استفاده کنند و به آنها واقعیت اوضاع در روسیه را برسانند.
در همین حال، «پوتین» درکنفرانس مطبوعاتی اخیر خود گفت: کسانی که از جمله خیرخواهان روسیه نیستند، هنوز هم در قرن گذشته در زندگی می‌کنند. شوروی خیلی وقت است که وجود ندارد ولی کارشناسان امور شوروی هنوز هم به انتقاد از روسیه ادامه می‌دهند. از آن چیزهایی که روسیه خیلی وقت است که از آنها رهایی یافته است، یعنی از خودمحوری، غیر دموکراتیک بودن و بسته بودن. تمایل روسیه برای ورود به گروه 8 بهترین نشانگر تحولات درونی است که روسیه از قرار گرفتن در مقابل غرب خودداری می‌کند.
مک کین با دعوت به حذف روسیه از گروه 8، سعی داشته است که با زور، روسیه (شاید هم تمام دنیا) به دوران جنگ سرد برگرداند.
در حقیقت سناتور آمریکایی با سخنان مستقیم، خواسته خود را مطرح نمی‌کند مانند آن که «زبیگنیوبرژینسکی» معاون کارتر در دهه 70 می‌گفت که شوروی بد و خودمحور است و برای همین، بهتر است آن را به سه، هفت و بهتر از همه به پنجاه کشور مستقل تقسیم کنیم. برعکس، مک کین قسم می‌خورد که دوست روسیه است و فقط خوبی این کشور را می‌خواهد اما وی مخالف هرگونه بازسازی در مواضع حکومت بعد از هرج و مرجی که در دهه 90 در روسیه حکمفرما بوده است و اعتقاد دارد که اینها، مغایر با حقوق رسانه‌های گروهی، حقوق نمایندگان مجلس و حتی استانداران است، مثل این که از نظر وی در جامعه دموکراتیک، مسوولین دولتی باید با حکومت در حال جنگ باشند.
در حقیقت، مک کین از روسیه به خاطر دفاع از منافع اقتصادی خارجی‌اش در استقلال عمل در سیاست خارجی دیپلماسی‌اشف در اسیای مرکزی، در منطقه حاشیه دریای خزر و در اروپای شرقی انتقاد می‌کند، به عبارت دیگر، در زمینه نفوذ واقعی روسیه، به عنوان یک کشور قدرتمند و بزرگ.
مک کین نحوه برخورد روسیه با کشورهای جامعه مستقل مشترک المنافع در زمینه گاز را «سیاست فشار» بر «دموکراسی جدید» بر اوکراین و گرجستان نامید، در عین حال، وی درک نمی‌کند که روسیه همین طور هم با مولد اوی و با دوست خود ارمنستان برخورد کرده است.
معلوم است که این سناتور از حل سیاسی اوضاع در چچن که روسیه بعد از جنگی تقریبا ده ساله و با تکیه بر اکثریت طرفدار سیاست در جامعه چچن، یا ایزوله کردن و از بین بردن گروهک‌های تروریستی و با خودداری از هرگونه تماس سیاسی با آنها، توانست به آن برسد، رضایت ندارد.
و بالاخره، مک کین از این موضوع کاملاً عصبانی شده است که در روسیه سرانجام یک جامعه مدنی سالم و متمایل به منافع ملی در حل شکل‌گیری است و حکومت قصد دارد به هر شکل ممکن به آنها کمک کند تا حدذی که به طور مستقیم به آنها حمایت مالی و از روابط آنها با سازمانهای اجتماعی خارجی مخصوصا از کشورهای گروه 8 حمایت می‌کند.
در این مطلب نباید تردید داشت که جامعه مدنی در روسیه نهادینه شده است. در سال گذشته، مجلس اجتماعی تاسیس شد که وظیفه کنترل بر ساختارهای حکومتی را دارد. در بین اختیارات این مجلس، می‌توان از کنترل بر بسته‌ترین بخش حکومتی، یعنی نیروهای امنیتی نام برد. در همین ارتباط، رئیس جمهوری روسیه در آستانه نشست گسترده سازمان فدرال امنیت روسیه، از نیروهای امنیتی خواست که برای جامعه بازتر آماده باشند. برای روسیه بهتر است که نه تنها نیروهای امنیتی بازتر عمل کنند، بلکه خود حکومت آشکارتر عمل نماید و نیروی جامعه را به خود جذب کند.