مخالفت با جمهوری سکولار

خبرنامه مشارکت: یک عضو ارشد جبهه مشارکت گفت: دو شیوه حکومتی جمهوری سکولار و استبداد دینی هرگز از سوی مردم ایران پذیرفته نخواهند شد.
سیدمصطفی تاج‌زاده در نشستی با موضوع «مردم‌سالاری در حکومت ایران» که به دعوت انجمن اسلامی دانشکده علوم پایه دانشگاه کاشان برگزار شد، اظهار داشت: با توجه به قانون اساسی و شرایط عقاید اکثریت مردم ایران به نظر می‌رسد که تصویب یا اجرای قوانینی که با اسلام در تضاد باشد، غیرممکن است و حتی اگر فرد یا گروه حاکم، به چنین کاری دست بزند، سند مرگ و نابودی خود را امضا کرده و امید و پایگاه اجتماعی‌اش را ازدست می‌دهد. اما سوال این است که آیا ما فرصتی برای داشتن مطبوعات آزاد داریم؟
اگر بنای ما بر دموکراسی است، کسی که به دنبال همراهی افکار عمومی است و برای به دست آوردن دوباره رای مردم فکر و برنامه دارد، نمی‌تواند در جامعه‌ای که اکثریت آن مسلمان هستند، با عقاید مردم مبارزه کند؛ ولی آیا اصلاً ساز و کار دموکراتیکی وجود دارد، برای تحمل عقیده مخالف؟ امروز صحبت‌هایی برای حضور افراد غیرمجتهد در مجلس خبرگان می‌شود، اما نگاه کنید یکی از روزنامه‌های رسمی هر لفظ رکیک و ناشایسته‌ای که ممکن بود از لامذهب تا معاند به کسانی که چنین صحبت‌هایی را مطرح می‌کنند، انتساب داد. من فکر کنم راه بسیار طولانی تا رسیدن به دموکراسی در ایران باقی مانده است.
این عضو شورای مرکزی مشارکت در بخشی دیگر از سخنان خود افزود: تجربه و حافظه تاریخی مردم ایران نشان می‌دهد که هر جا به هر شیوه‌ای استبداد ایجاد شده و پا گرفته، اتفاقاً این استبداد با قسمتی از عقاید مردم درافتاده و با آنها مبارزه کرده یا بر قسمتی از عقاید خود بش از اندازه پافشاریکرده است. بعد از استبداد انگیزه بالایی در مردم برای حرکت به سمت حقوق تضییع شده یا آزادی‌های پایمال شده ایجاد شده است. مثلاً مردم افغانستان بعد از طالبان در سلمانی‌ها صف کشیدند و بعد از انقلاب ایران هم مردم به نابودی آنچه مظاهر فساد و بی‌بند و باری اخلاقی می‌پنداشتند اصرار کردند.
وی در ادامه گفت: برای ملت‌های با سابقه دینی و تاریخی شبیه ما دو شیوه حکومت هرگز دوام نمی‌آورد: یکی جمهوری سکولار است؛ سکولاری که به ضدیت با دین بپردازد یا بهتر بگوییم قصد زدودن دین از صحنه اجتماع را داشته باشد. این مدل از سکولاریسم حتی اگر با رای اکثریت و در مقطعی به خاطر سرخوردگی مردم از بعضی مسائل، پیروز شود و حکومت را در دست گیرد، باز هم به خاطر ضدیت با عقاید بعضاً مقدس عامه عمر طولانی نخواهد داشت. دیگری هم استبداد است که البته سابقه طولانی‌تری در ایران دارد.